Buzdolabından çıkan soğuk pilav, taze pilavın yapamadığı işleri yapar: taneleri sıkılaşmış ve kurumuştur, bu yüzden tavada kavrulduğunda birbirine yapışmaz, harca girdiğinde ezilip lapa olmaz. Tava pilavı, pilav köftesi, mücver ve dolma içi artan pilavla daha iyi olur. Bu yollar, pişer pişmez soğutulup dolaba kaldırılmış pilav içindir.
Pirinç pişerken taneler suyu çeker ve nişasta şişip yumuşar; sıcak pilavın taneleri bu yüzden nemli ve yapışkandır. Pilav soğudukça nişasta yeniden düzenlenir, taneler sıkılaşır ve yüzeyleri kurur. Soğuk pilavı sert ve kuru gösteren budur; ama aynı değişim onu ikinci bir pişirmeye hazırlar. Kuru ve sıkı tane tavada yağı üstünde tutar ve kızarır; nemli tane ise buharlaşır, topaklanır ve tavanın dibine yapışır. Artan pilavın kusur sanılan kuruluğu burada aranan özelliktir.
En doğrudan kullanım tava pilavıdır. Geniş bir tava iyice ısıtılır, az yağ konur ve önce sert sebzeler, yani havuç, biber ve soğan kavrulur. Soğuk pilav elle ufalanarak eklenir; topaklar tavada kaşıkla dağıtılmaya çalışılırsa taneler kırılır. Pilav tavaya yayılır ve bir süre karıştırılmadan bırakılır; taneler ayrışıp tavada kaymaya başladığında çevrilir. Sona doğru tavanın bir kenarında yumurta çırpılıp pişirilir ve pilava karıştırılır. Tuza en sonda bakılır, çünkü pilav zaten tuzlu pişmiştir.
İkinci kullanım harçtır. Soğuk pilav yumurta, rendelenmiş peynir, doğranmış yeşillik ve biraz unla yoğrulur; harç avuçta şekil tutuyorsa köfte ya da yassı mücver yapılıp tavada kızartılır. Taze pilav bu harçta ezilip hamurlaşır ve köfte içten lapa gibi kalır; soğuk tane ise şeklini korur ve köftenin içinde tanecikli bir doku bırakır. Harç dağılıyorsa biraz daha un, sertse bir kaşık yoğurt eklenir; ölçü pilavın ne kadar kuruduğuna göre elde ayarlanır. Köfte tavada alt yüzü kızarınca çevrilir; erken çevrilen pilav köftesi dağılır.
Dolma içinde de artan pilav kullanılır, yalnız bir farkla. Çiğ pirinçle kurulan dolma içi tencerede suyunu çekerek pişer; pişmiş pilavla kurulan iç ise suyunu zaten çekmiştir. Bu yüzden tencereye konan su azaltılır ve pişirme yaprak ya da sebze yumuşayınca biter; çiğ pirincin süresi beklenirse iç lapaya döner. Az kalan pilav çorbaya da girer: et ya da sebze suyunun içine son dakikalarda eklenir ve yalnız ısınana kadar tutulur, çünkü uzun kaynayan pilav çorbayı bulandırır.
Pilavın türü de gideceği yeri belirler. Sade tereyağlı pilav her yöne gider. Şehriyeli pilavda şehriye tavada pirinçten önce kızarır ve yanabilir, bu yüzden ateş biraz kısılır. Nohutlu, sebzeli ya da iç pilav gibi dolgulu pilavlar harca kendi malzemeleriyle girer ve köfteye ayrıca sebze eklemek gerekmez. Domatesli pilav tavada daha çabuk tutar, çünkü salçası yanmaya yatkındır; bu pilav kızartılırken sık çevrilir. Tezgâhta uzun süre beklemiş pilav bu yemeklerin hiçbirine girmez; güvenli saklamanın kuralı ayrı bir konudur.