Mutfak Ansiklopedisi — malzemeyi tanı

Ham (yeşil) mangonun kurutulup öğütülmesiyle yapılan açık bej bir toz baharat. Yemeklere limon yerine ekşilik ve meyvemsi bir tat katmak için Hint mutfağında kullanılır.

Olgunlaşmamış yeşil mangonun kurutulup öğütülmesiyle yapılan ekşi bir toz baharat. Hint mutfağında yemeklere limon yerine ekşilik katmak için kullanılır.

Küçük, gri-kahverengi ve belirgin tatlımsı-meyanımsı aromalı bir baharat tohumu. Türk mutfağında rakının ve bazı çöreklerin, tatlıların aromasını verir.

Olgunlaşıp koyu kırmızıya dönen poblano biberinin kurutulmasıyla yapılan, geniş ve düz, koyu kahverengi bir Meksika biberidir. Hafif tatlı-üzümsü tadıyla mole soslarının temel malzemelerinden biridir.

Tropik bir ağacın kapsülleri içindeki sert, kırmızımsı tohumlarıdır; yağda kaynatılarak doğal turuncu-kırmızı bir boya elde edilir. Latin Amerika mutfağının ve dünya genelinde birçok peynir/tereyağını...

Bir dev rezene türünün kökünden elde edilen, çok keskin kokulu kurutulmuş bir reçine/toz baharat. Sıcak yağda çıtlatıldığında kokusu yumuşar; baklagil yemeklerinde ve tavlamada az miktarda kullanılır....

Gerçek safrandan ayrı bir bitki olan aspir bitkisinin kurutulmuş taç yapraklarından elde edilen, turuncu-kırmızı renkli, hafif acımsı bir baharattır. Gerçek safrana göre çok daha ucuzdur ve genellikle...

Kimyon, karabiber, kırmızı biber ve kekik gibi baharatların bir araya getirilmesiyle yapılan, Türk mutfağının köfte ve kebaplarda kullandığı hazır karışım. Reçetesi markadan markaya ve bölgeden bölgey...

Kırmızı biber, sarımsak, zencefil ve kişniş gibi baharatların bir araya geldiği, Etiyopya ve Eritre mutfağının ateşli temel karışımı. Doro wat gibi güveçlerin karakteristik renk ve tadını verir.

Karabiberle aynı bitkiden, olgunlaşmış tanelerin kabuğu soyularak elde edilen, işleme süreci nedeniyle kendine özgü aromaya sahip beyaz renkli baharat. Açık renkli soslarda ve inceliğin arandığı yemek...

Paprika, karabiber, kırmızı biber, sarımsak-soğan tozu ve kekiğin karıştırılmasıyla yapılan, ABD'nin Louisiana eyaletine özgü baharat karışımı. Izgara, kızartma ve güveçlerde dumanlı-acılı bir derinli...

İnce öğütülmüş kurutulmuş acı kırmızı biberden elde edilen, keskin ve yakıcı tada sahip bir baharat. Meksika mutfağından Hint mutfağına kadar dünya genelinde acılık katmak için kullanılır; az miktarı...

Zencefilgillerden bir bitkinin küçük, kırmızı-kahve tohumları (grains of paradise). Karabiberi andıran keskinliğe zencefil-narenciye notaları eklenmiş bir baharattır.

Olgunlaşıp kızarmış jalapeno biberinin dumanda tütsülenip kurutulmasıyla yapılan, koyu kahverengi ve dumanlı-acı bir Meksika biberidir. Kuru hâlde ya da adobo sosunda konserve olarak satılır.

Zerdeçal, kişniş, kimyon, karabiber ve genellikle daha birçok baharatın bir araya getirilmesiyle yapılan, sarı-turuncu renkli bir baharat karışımı. Hint mutfağı kökenli olsa da bugün dünya genelinde s...

Sakız ağacının gövdesinden damlayan, kuruyunca sertleşen kokulu bir reçine. Az miktarda toz edilip tatlı, dondurma ve muhallebiye kendine has çam-anasonumsu aroma katar.

Akdeniz kökenli defne ağacının kurutulmuş yapraklarından elde edilen, hafif acımsı ve odunsu aromaya sahip klasik bir baharat. Çorba, yahni, pilav ve turşularda demlenerek kullanılır.

Kavrulmuş fındık, susam ve kişniş-kimyon tohumlarının dövülmesiyle yapılan, Mısır kökenli kuru bir karışım. Geleneksel olarak zeytinyağına batırılmış ekmekle birlikte yenir.

Fransa'nın Bask bölgesindeki Espelette köyü çevresinde yetiştirilen, coğrafi işaret korumalı, hafif-orta acılıkta ve meyvemsi bir kırmızı biber tozu. Fransız mutfağının incelikli acı-tatlandırıcısıdır...

Kurutulmuş deniz yosunu, susam, tuz, şeker ve çoğunlukla balık pulu gibi bileşenlerden oluşan, pilav üstüne serpilen Japon çeşnisi. Sade pirince tuzlu-umami ve çıtır bir katman katar.

Zencefilgiller ailesinden, zencefile benzeyen ancak daha sert, keskin ve çam-narenciyemsi aromalı bir kök (rizom). Güneydoğu Asya körileri ve çorbalarına aroma katar. Diğer adı: Havlıcan.

Kakule, tarçın, karanfil, kimyon ve karabiber gibi kavrulmuş baharatların öğütülmesiyle yapılan, Hint mutfağının sıcak ve aromatik karışımı. Curry, marine ve güveçlerin karakteristik lezzetini oluştur...

Kore mutfağının, güneşte kurutulmuş kırmızı biberlerin pul ya da kaba toz hâline getirilmesiyle yapılan biberi. Kimchi ve yahnilere canlı renk ve dengeli acı-tatlımsı bir tat katar.

Kurutulmuş, ince ve uzun, parlak koyu kırmızı bir Meksika biberidir. Orta düzeyde acı ve hafif ekşimsi-meyvemsi bir tada sahiptir, Meksika mutfağının salsa ve güveçlerinde ancho biberiyle sıkça birlik...

Suriye'nin Halep bölgesi kökenli, koyu kırmızı-tuğla renkli ve orta düzey acılıkta bir pul biber çeşidi. Hafif yağlı-nemli dokusu ve üzümsü-ekşimsi tadıyla dünya mutfağında tanınır.

Turpgillerden bir bitkinin küçük, yuvarlak tohumlarından elde edilen keskin ve hafif acımsı bir baharat. Tane, toz veya macun (sos) halinde turşu ve salata soslarının klasiği.

Hardal bitkisinin küçük, yuvarlak tohumlarıdır; sarı, kahverengi ve siyah türleri vardır. Hardal sosunun ham maddesidir, ayrıca bütün hâlde turşu ve baharat karışımlarında doğrudan kullanılır.

Zencefile benzeyen ama daha keskin, çamsı-narenciyemsi aromalı bir kök baharat (galangal). Güneydoğu Asya köri ve çorbalarının temel tadıdır.

Gelincik türü bir bitkinin minik, gri-mavimsi tohumlarından oluşan, hafif cevizimsi ve gevrek dokulu bir baharat. Poğaça, çörek ve bazı tatlıların üzerinde kullanılır.

Şanlıurfa yöresine özgü, güneşte kurutulup gölgede terletilerek işlenen, tatlı-dumanlı ve hafif acı bir kırmızı biber çeşidi. Kebaptan çiğ köfteye kadar Güneydoğu mutfağının imzasıdır.

Yeni bahar (allspice), scotch bonnet biberi, kekik ve tarçının karıştırılmasıyla yapılan, Jamaika kökenli acılı-tatlı bir baharat karışımı. Izgara tavuk ve domuz etinin klasik marinesidir; hem kuru he...

Yeşil kabuklu kapsülleri içinde güçlü, tatlı-ferahlatıcı aroma taşıyan Hindistan kökenli bir baharat. Kahve, çay ve tatlılardan pilav ve et yemeklerine kadar geniş bir kullanım alanı vardır.

Yeşil kakuleye göre daha iri, koyu kabuklu ve dumanlı-reçineli aromalı bir baharat. Tuzlu yemeklerde, pilav ve baharat karışımlarında kullanılır.

Sarmaşık formunda bir tropikal bitkinin kurutulmuş meyvesinden elde edilen, keskin ve hafif yakıcı tada sahip dünyanın en çok tüketilen baharatı. Tuzla birlikte mutfağın en temel ikilisini oluşturur.

Henüz açmamış çiçek tomurcuklarının kurutulmasıyla elde edilen, yoğun ve keskin kokulu bir baharat. Şerbetli tatlılarda, çaylarda ve haşlama et yemeklerinde klasik bir dokunuş.

Kereviz bitkisinin minik, aromatik tohumlarından oluşan, keskin ve hafif acımsı bir baharat. Turşu, salamura, çorba ve baharat karışımlarında kullanılır.

Maydanozgillerden bir bitkinin tohumundan elde edilen, keskin ve hafif acımsı kokulu bir baharat. Güneydoğu Anadolu mutfağının vazgeçilmezi; köfte ve kavurmanın klasik eşlikçisi.

Maydanozgillerden bir bitkinin küçük, yuvarlak tohumlarından elde edilen turunçsu ve hafif tatlı kokulu bir baharat. Köri karışımlarının ve turşuların temel bileşeni.

Taze zencefilin şeker şurubunda haşlanıp kurutularak şeker kristalleriyle kaplanmasıyla yapılan, tatlı-baharatlı bir şekerlemedir. Doğrudan atıştırmalık olarak ya da hamur işlerine katılarak tüketilir...

Adaçayının kurutulmuş kadifemsi yaprakları. Toprağımsı, hafif acımsı ve yoğun aromasıyla tereyağlı soslara, dolgulu yemeklere ve kümes hayvanlarına lezzet katan bir baharattır.

Biberiyenin kurutulmuş iğnemsi yaprakları. Yoğun çam-reçineli aromasıyla et, patates ve fırın yemeklerine derin bir koku katan dayanıklı bir baharattır.

Fesleğenin kurutulmuş yaprakları. Hafif tatlımsı-baharatlı aromasıyla domates soslarına, pizzaya ve İtalyan yemeklerine derinlik katan yaygın bir baharattır.

Kekik yapraklarının kurutulmasıyla elde edilen, keskin ve baharatlı bir mutfak baharatı. Et, tavuk, pizza, salata ve çorbalarda yaygın kullanılır.

Nane yapraklarının kurutulup ufalanmasıyla elde edilen, Türk mutfağının vazgeçilmez baharatlarından biri. Çorba, köfte, mercimek ve yoğurtlu yemeklerde kullanılır.

Küçük "kuyruklu" sapıyla karabiberden ayrılan, Endonezya kökenli bir biber türü. Ortaçağ Avrupa mutfağında karabiber kadar yaygınken günümüzde neredeyse unutulmuştur.

Zerdeçal, kimyon, kişniş tohumu ve karabiber gibi birçok baharatın bir araya getirilmesiyle oluşturulan bir harman. Tavuk, sebze ve mercimek yemeklerine derinlik katar.

Zerdeçal, kimyon, kişniş ve daha birçok baharatın harmanından oluşan, sarı renkli bir karışım baharat. Körili yemeklere renk ve sıcak aroma verir; içeriği markaya göre değişir.

Olgunlaşmış kırmızı biberlerin kurutulup ince öğütülmesiyle elde edilen, canlı kırmızı renkli bir baharat. Tatlı, acı ve tütsülenmiş türleriyle güveç ve kavurmaların renk kaynağı.

Mahlep kirazının çekirdek içinden elde edilen, badem ve kirazı andıran tatlı-baharatlı aromaya sahip özel bir baharat. Başta çörek ve paskalya çöreği olmak üzere hamur işlerinde kullanılır.

Kahramanmaraş yöresine özgü, olgunlaştıktan sonra kurutulup pul hâline getirilen kırmızı biber. Orta acı, meyvemsi ve dengeli tadıyla yemeklere hem renk hem derinlik katar.

Akdeniz kekiğinden farklı bir bitki olan, daha güçlü ve narenciye-limon notalı bir Meksika otu. Meksika yemeklerinde ve baharat karışımlarında kullanılır.

Meyan bitkisinin toprak altı kökünden elde edilen, doğal tatlılığa sahip lifli-sert bir kök. Türkiye'de en çok yaz aylarında satılan geleneksel meyan şerbetinin ham maddesidir.

Tropikal bir ağacın meyvesinin içindeki sert çekirdekten elde edilen, tatlı-baharatlı ve hafif odunsu kokulu bir baharat. Beşamel sos ve sütlü tatlıların klasik dokunuşu.

Kimyon, hardal, çörek otu, çemen ve rezene tohumlarının eşit oranda karıştırılmasıyla yapılan, öğütülmemiş bir Bengal baharat karışımı. Yağda kızdırılarak yemeklerin başlangıç aroması olarak kullanılı...

Kurutulup ince öğütülmüş tatlı ya da acı kırmızıbiberden elde edilen, parlak kırmızı-turuncu renkli bir baharat. Macar ve İspanyol mutfaklarının imzasıdır; güveçten marineye, süslemeden sote tariflere...

Görünüşü karabiber tanesine benzeyen ama Schinus cinsinin sakız ağacıgiller (Anacardiaceae) ailesinden gelen, açık pembe-kırmızı renkli, tatlımsı-hafif reçineli bir baharat tanesi. Gurme tabak süsleme...

Kırmızı biberlerin geleneksel olarak meşe dumanında kurutulup öğütülmesiyle yapılan, koyu kırmızı ve dumanlı bir İspanyol baharatıdır. Tatlı, orta acı ve acı olmak üzere üç ana çeşidi vardır.

Portakal kabuğunun kurutulup ince toz hâline öğütülmesiyle elde edilen, yoğun narenciye aromalı bir baharattır. Hamur işlerine ve baharat karışımlarına taze portakal kabuğu rendesinin yerini tutacak ş...

Olgunlaşmış kırmızı biberlerin güneşte kurutulup kabaca çekilmesiyle elde edilen, Urfa ve Maraş türleriyle bilinen bir baharat. Çorbadan kavurmaya kadar geniş bir mutfakta yaygın kullanılır.

Kuzey Afrika mutfağının, bir dükkânda bulunabilecek onlarca baharatı bir araya getiren zengin ve katmanlı karışımı. Kuskus, kuzu eti ve tavuk tariflerinde sıkça kullanılır; her satıcının kendine has b...

Maydanozgillerden bir bitkinin küçük, yeşilimsi-kahverengi tohumlarından elde edilen, tatlı ve anason kokulu bir baharat. Ekmek hamurlarında, balık yemeklerinde ve çaylarda kullanılır.

Bir çiğdem türünün çiçeğindeki üç kırmızı-turuncu tepeciğin elle toplanıp kurutulmasıyla elde edilen, dünyanın en pahalı baharatı. Altın-sarı rengi ve toprak-bal notalarıyla tanınır.

Sakız ağacının gövdesinden sızan reçinenin güneşte kurutulmasıyla elde edilen, tatlı-çamsı aromaya sahip doğal bir çiğneme ve baharat maddesi. Dondurmadan tatlıya, kahveden çöreğe kadar geleneksel tar...

Kurutulup öğütülmüş sarımsaktan elde edilen, taze sarımsağa göre daha hafif ve dengeli bir aroma sunan pratik bir baharat. Marinatlarda, soslarda ve baharat karışımlarında sıkça kullanılır.

Uzun, ince ve hafif kıvrık kabuklu bir Batı Afrika baharatı; küçük tohumları çekirdek yapılarıyla birlikte kullanılır. Dumanlı-biberimsi aroması Batı Afrika güveç ve içeceklerinde tanınır.

Sri Lanka kökenli, ince ve çok katmanlı kabuğuyla tanınan “gerçek tarçın”. Yumuşak, tatlı-çiçeksi aromasıyla ve cassia’ya göre düşük kumarin içeriğiyle bilinir.

Kırmızımsı-kahverengi kabuklarıyla dilde karakteristik bir uyuşma-karıncalanma hissi bırakan, Çin'in Sichuan bölgesine özgü bir baharat. Mala lezzetinin temel taşı; mapo tofu ve Chongqing hot pot gibi...

Kurutulup öğütülmüş soğandan elde edilen, tatlımsı ve dengeli bir aroma sunan pratik bir baharat. Baharat karışımlarında, soslarda ve marinatlarda taze soğanın yerini kolayca alır.

Koyu bordo renkli, mayhoş-ekşi tadıyla salataların ve kebapların vazgeçilmez baharatı. Limonun keskinliği yerine yumuşak bir ekşilik verir.

Küçük, yağlı ve hafif cevizimsi tadıyla dünyanın en eski yağlı tohumlarından biri. Simitten tahine, ekmekten tatlıya kadar geniş bir kullanım alanı vardır.

Kimyon, kişniş, zerdeçal, zencefil ve kırmızı biberin karıştırılmasıyla elde edilen, Hint tandoor fırınının karakteristik baharat karışımı. Yoğurtlu marinelerle tavuk ve et tariflerine kızıl-turuncu r...

Tarçın ağacının iç kabuğunun kurutulup rulo haline getirilmesiyle elde edilen, tatlı ve keskin kokulu bir baharat. Tatlılardan sıcak içeceklere kadar mutfağın klasik baharatlarından biri.

Tere bitkisinin küçük, kahverengi-kırmızımsı tohumlarıdır; ıslatıldığında jelatinimsi bir kabuk oluşturur. Hint ve Orta Doğu mutfağında baharat olarak, ayrıca filizlendirilerek taze tere yaprağı yetiş...

Japon mutfağının kırmızı biber temelli, susam, yosun ve narenciye kabuğu gibi bileşenler içeren baharat karışımı (shichimi togarashi). Noodle, çorba ve pilav üstüne serpilir.

Buruşuk, siyah bir ağaç tohumu; vanilya, badem ve tarçını andıran yoğun aromasıyla tatlılara az miktarda rendelenir. Çok az kullanılan bir aroma tohumudur.

Şanlıurfa yöresine özgü, gündüz güneşte kurutulup gece terletilerek koyulaştırılan kırmızı biber (isot). Bordo-siyah rengi, dumanımsı ve yumuşak-derin tadıyla bilinir.

Karabiberin akrabası, küçük başak biçimli bir baharat. Karabiberden daha tatlımsı, karmaşık ve hafif tarçınımsı bir keskinlik verir.

Orkidegiller familyasından bir sarmaşığın meyvesinden elde edilen, tatlı ve sıcak aromasıyla dünyanın en sevilen baharatlarından biri. Çubuk, toz ve özüt hâlinde tatlılarda, dondurmada ve içeceklerde...

Kurutulmuş vanilya çubuklarının ince toz hâline öğütülmesiyle elde edilen, katkısız ve yoğun aromalı bir baharattır. Vanilyalı şekerden farklı olarak yalnızca vanilyanın kendisinden oluşur.

Japon mutfağının, buruna vuran keskin acılığıyla bilinen yeşil çeşnisi. Suşi ve sashimi yanında kullanılır; piyasadaki çoğu ürün bayır turpu ve boyayla yapılan “wasabi tadında” macundur.

Orta Amerika ve Karayipler’e özgü bir ağacın olgunlaşmamış meyvelerinden elde edilen, tek tanede tarçın-karanfil-muskat aromasını birleştiren bir baharat. Marine ve turşuların klasiği.

Sekiz köşeli yıldız biçimindeki meyvesiyle tanınan, tatlı ve hafif meyansı kokulu bir baharat. Çin mutfağının beş baharat karışımının ve sıcak çayların vazgeçilmezi.

Kurutulmuş kekik ya da benzeri otlar, kavrulmuş susam, sumak ve tuzun bir araya getirilmesiyle yapılan, ekşimsi-otsu bir Orta Doğu baharat karışımı. Zeytinyağıyla harmanlanıp ekmek üstüne sürülerek de...

Kekiğe yakın, keskin ve dağ kokulu bir aromaya sahip kurutulmuş baharat. Zeytinyağına batırılıp ekmekle yenmesiyle ve etli-sebzeli yemeklerde kullanımıyla tanınır.

Keskin aroması ve hafif acımsı tadıyla hem taze hem toz halde kullanılan köklü bir baharat. Asya mutfağının temel taşı; çay, tatlı ve et yemeklerinde yaygın.

Zencefilgillerden bir bitkinin turuncu-sarı köküne ait, hafif acımsı-topraksı tada sahip baharat. Pilavlara renk vermek ve köri karışımlarına temel oluşturmak için kullanılır.

Baklagillerden bir bitkinin köşeli, sert kahverengi tohumlarından elde edilen, hafif acımsı bir baharat. Kayseri mutfağının çemen (pastırma harcı) yapımında vazgeçilmezdir.

Tarçın, karanfil, yıldız anason, rezene tohumu ve Sichuan biberinin karıştırılmasıyla elde edilen, Çin mutfağının klasik baharat karışımı. Ördek, domuz ve dana gibi etlerde marine ve rosto tariflerind...

Cassia ağacının kalın, sert ve koyu renkli kabuğundan elde edilen, yaygın satılan tarçın türü. Seylan tarçınına göre daha keskin ve baharatlıdır.

Küçük, siyah ve köşeli taneleriyle tanınan, hafif acımsı ve kekik-kimyon arası bir tada sahip baharat. Ekmek, simit ve peynirlerin üzerinde sıkça görülür.

Bir bitki reçinesinden elde edilen, ham hâli çok keskin kokan bir baharat (asafoetida/hing). Yağda kısa çevrilince soğan-sarımsak benzeri yumuşak bir tada döner.

Küçük, koyu kırmızı taneleriyle Doğu Asya mutfaklarında hem tatlı hem tuzlu tariflerde kullanılan bir bakliyat. Haşlanıp ezildiğinde hafif tatlımsı bir aroma verir; kırmızı fasulye ezmesinin ana malze...

Taze halinde ilkbaharın müjdecisi, kuru halinde yıl boyu bulunan iri taneli bir bakliyat. Zeytinyağlısından ezmesine geniş bir kullanım alanı vardır.

Kırmızı-beyaz benekli taneleriyle tanınan, kurusu ve tazesiyle sevilen bir fasulye türü. Zeytinyağlı barbunya pilakisi Türk mutfağının klasik mezelerindendir.

Küçük, yuvarlak ve parlak siyah taneleriyle görsel olarak havyarı andıran bir mercimek çeşidi; bu benzerlikten dolayı adını "beluga" havyarından alır. Kabuğu sağlam kaldığından pişince şeklini korur.

Küçük, yuvarlak ve boncuğu andıran taneleriyle tanınan bir yerli kuru fasulye çeşidi. İri taneli türlere göre daha çabuk pişer, çorba ve pilaki gibi tariflerde tercih edilir.

Kırmızı-krem benekli kabuğuyla tanınan İtalyan kökenli bir kuru fasulye çeşidi; pişince kestanemsi, hafif tatlı bir aroma verir. Türk mutfağındaki barbunyanın yakın akrabasıdır.

Uzun, ince taneleriyle özellikle Ege mutfağında sevilen bir bakliyat. Taze haliyle sebze gibi, kurusuyla bakliyat gibi pişirilir.

İtalya mutfağının klasik beyaz fasulyesi; böbrek biçimli, ince kabuklu ve haşlandığında kremsi bir dokuya sahiptir. Çorba, salata ve güveçlerde sıkça kullanılır.

Küçük taneli bir nohut türünün kabuğu soyulup ikiye bölünmüş hâli (Bengal gram). Fındıksı-tatlımsı tadıyla Hint dal yemekleri ve unlu tariflerde temeldir.

Soya fasulyesinin henüz olgunlaşmamış, taze ve yeşil haliyle hasat edilen türü. Kabuğunda haşlanıp tuzlanarak atıştırmalık olarak ya da kabuğundan çıkarılıp salata ve soteler için kullanılır.

Kuru baklanın kabuğu ayıklanmış içi. Haşlanıp ezilerek soğuk fava mezesi yapılan, protein ve life zengin geleneksel bir Ege–Akdeniz bakliyatı.

Tam olgunlaşmadan hasat edilen, açık yeşil renkli ince bir Fransız kuru fasulyesi (flageolet). Narin tadıyla kuzu eti yanında ve güveçlerde sevilir.

Sıcak-kurak iklimlerde yetişen, salkım hâlinde ince baklalar veren bir baklagil. Taze baklası sebze gibi pişer; tohumundan gıda kıvam vericisi (guar sakızı) elde edilir.

İri, düz ve krem rengi zemin üzerinde kızıl-kahverengi beneklere sahip, adını horoz ibiğinin rengine benzetmesinden alan bir yerli kuru fasulye çeşidi. Etli kuru fasulyenin en sevilen türlerinden biri...

Nohudun iri taneli, açık krem renkli ve ince kabuklu türü. Haşlama, humus, salata ve nohut yemeklerinde dolgun tanesiyle tercih edilir.

Sıradan nohuttan daha küçük, koyu kahve-siyah kabuklu bir nohut türü. Daha yoğun-fındıksı tadı ve sıkı dokusuyla yemek ve çorbalarda kullanılan yerel bir bakliyattır.

Taze bezelyenin kurutulmuş hâli; sarı veya yeşil taneleriyle çorba ve ezme kıvamındaki yemeklerin temel malzemesidir.

Türk mutfağının en klasik bakliyatı; beyaz, iri taneli ve haşlandığında kremsi bir dokuya sahip. Etli sulu yemekten pilaki ve salataya kadar geniş bir kullanım alanı vardır.

Koyu kırmızı kabuklu, böbrek biçimli bir kuru fasulye (red kidney). Chili ve salatalarda dağılmadan pişer; iyi haşlanması gereken bir baklagildir.

Kabuğu soyulmuş, turuncu-kırmızı taneleriyle en hızlı pişen bakliyatlardan biri. Mercimek çorbasının ve köftesinin vazgeçilmez temel malzemesi.

İri, düz ve böbrek biçimli taneleriyle tanınan, "tereyağı fasulyesi" (butter bean) adıyla da bilinen bir kuru fasulye türü. Haşlandığında yumuşak, kremsi bir doku alır.

Yassı, sarı taneli bir baklagil (lupini). Acılığı suda uzun uzun giderilip salamura edilerek meze olarak tüketilir; yüksek proteinlidir.

Kırmızı mercimeğin kabuğu soyulup ikiye bölünmüş, turuncu-somon renkli hâli. Çok çabuk pişip dağıldığından çorba ve dal yemeklerinin temelidir.

Küçük, yeşil ve parlak taneleriyle Asya mutfaklarında yaygın bir bakliyat. Hem tane hâlinde haşlanır hem filizlendirilerek çiğ ya da az pişmiş tüketilir.

Yeşil mung fasulyesinin kabuğu soyulup ikiye bölünmüş hâli; Hint mutfağının temel dal çeşitlerinden biri. Sarımsı-altın rengi, hızlı pişmesi ve hafif tatlı tadıyla tanınır.

Fındık kıvamında tadıyla çok yönlü bir baklagil; humustan nohutlu pilava, falafelden çorbaya uzanan geniş bir mutfağı vardır.

Ham haldeyken benekli krem-kahverengi görünümüyle tanınan, pişince tek renk kahverengiye dönüşen bir kuru fasulye türü. Meksika ve Tex-Mex mutfağının refried beans gibi klasik tariflerinin temel malze...

Fransa’nın Le Puy bölgesinde yetişen, koyu yeşil-lacivert benekli ve küçük taneli bir mercimek çeşidi. Pişince dağılmadan bütünlüğünü koruması ve toprağımsı tadıyla tanınır.

Kabuğu soyulup ikiye bölünmüş, hızlı pişen turuncu-sarı bir mercimek türü. Mercimek çorbasının ve köftesinin vazgeçilmez hammaddesidir.

Koyu, parlak kabuğuyla dikkat çeken, kremsi dokulu ve yoğun aromalı bir fasulye çeşidi. Latin Amerika mutfağının temel taşı, günümüzde salata ve meksika taco tariflerinde de yaygın.

Olgunlaşıp kurutulduktan sonra haşlanarak tüketilen, bitkisel proteinin en zengin kaynaklarından biri sayılan bir bakliyat. Tofu, soya sütü ve soya sosu gibi birçok ürünün de ham maddesidir.

Acı bakla (lupin) tohumunun uzun ıslatma ve haşlamayla acılığı giderilip tuzlu salamurada tüketilen hâli. Yüksek proteinli bir çerezdir; çiğ ya da acısı alınmamış hâli yenmez.

Sarı renkli, ikiye bölünmüş güvercin bezelyesi (pigeon pea). Hint mutfağının en temel dallarından; sambar ve dal yemeklerinde kullanılır.

Kabuğu siyah, içi krem renkli bir Hint baklagili (siyah maş). Kabuklu, kabuksuz ve ikiye bölünmüş hâlde bulunur; dal yemekleri, idli ve dosa hamurunda temeldir.

Siyah kabuklu, içi krem renkli küçük bir baklagil (urad dal). Hint mutfağının temel dallarından; ezmesi dal, dosa ve idli hamurunda kullanılır.

Kabuğu soyulmamış, koyu yeşil-kahverengi taneleriyle pişince şeklini koruyan bir mercimek türü. Salata, pilav ve garnitürlerde çıtır dokusuyla tercih edilir.

Sırıkla değil çalı formunda, alçak boylu bitkilerde yetişen; küçük-orta boy, beyaz ve düzgün taneleriyle tanınan yaygın bir kuru fasulye çeşidi. Türk mutfağının günlük kuru fasulye yemeklerinde sıkça...

Uzun, gümüşi gövdeli, hızlı yüzen iri bir avcı balık (leerfish). Orta yağlı, dolgun eti ızgara, dilim ve fırında değerlendirilir.

Pembemsi etiyle tatlı sularda yetiştirilen, hafif ve dengeli yağ oranına sahip bir balık. Izgarada, fırında ve tavada hızlıca pişer; kılçığı kolay ayrılır.

Kıyı sularında sürü hâlinde yaşayan, gümüş bir yan şeridi olan küçük bir balık. Un helvası benzeri kızartma (gümüş balığı) olarak bütün hâlde pişirilir.

Morina balığının tuzlanıp güneşte ya da kontrollü ortamda kurutulmasıyla yapılan, uzun süre saklanabilen geleneksel tuzlama ve kurutma ürünüdür. Akdeniz ve Portekiz mutfağının vazgeçilmez malzemelerin...

Pembemsi-kırmızı derisi ve ince, hafif tatlı etiyle Akdeniz ve Ege kıyılarının sevilen küçük balığı. Bütün hâlde ızgarada ya da unlanıp tavada kızartılarak sofraya gelir.

Avustralya ve Güneydoğu Asya sularında yaşayan, tatlı-tuzlu su arasında geçiş yapabilen bir levrek türü. Yumuşak, tatlımsı etiyle özellikle Avustralya mutfağında sevilir.

Uzun gövdeli, yumuşak ve az kılçıklı beyaz etiyle sevilen bir derin su balığı (hake; Merluccius türü). Fileto, buğulama ve fırında kolay pişer.

Deniz tabanında yaşayan, iki gözü de vücudunun aynı tarafında bulunan yassı bir balık. İnce filetosu çabuk pişer; kızartma ve fırınlamaya uygun hafif bir ettir.

Yassı gövdesinin yanındaki koyu yuvarlak lekesiyle tanınan, sıkı beyaz etli değerli bir dip balığı. Az kılçıklı fileto eti fırın ve tavada makbuldür.

Koyu renkli, yüksek gövdeli bir kayalık dip balığı (esmer minekop). Sıkı, beyaz eti makbuldür; ızgara, fırın ve buğulamada değerlendirilir.

Pembemsi-gümüşi renkli, mercan ailesinden makbul bir sofra balığı. Sıkı, beyaz eti ızgara, fırın ve buğulamada değerlidir.

İri kafalı, çirkin görünümlü ama eti çok makbul bir dip balığı (monkfish). Kuyruk kısmı kılçıksız, sıkı ve “deniz istakozu” lezzetinde beyaz et verir.

Somon filetosunun tuzlanıp genellikle soğuk tütsüleme yöntemiyle işlenmesiyle yapılan, ince dilimlenmiş, pembe-turuncu renkli bir hazır balık ürünü. Kahvaltı ve meze sofralarının bilinen bir malzemesi...

Uskumru balığının tuzlanıp genellikle sıcak dumanlama yöntemiyle tütsülenmesiyle yapılan, altın-kahverengi kabuklu ve içi pişmiş bir hazır balık ürünü. Türk meyhane ve balık sofralarının bilinen bir m...

Çenesindeki bıyıkçıklarıyla tanınan, uzunca gövdeli bir kayalık dip balığı. Sıkı, beyaz eti balık çorbası ve buğulamada değerlendirilir.

İri gövdeli, gümüşi renkli bir sıcak su balığı (meagre). Sıkı, beyaz ve az yağlı eti fileto, ızgara ve fırında makbuldür; büyük örnekleri değerlidir.

Parlak gümüşi renkli, küçük boylu bir kıyı sürü balığı. Una bulanıp bol yağda çıtır kızartılarak, çoğunlukla kılçığıyla birlikte tüketilir.

Küçük boyu ve yoğun aromasıyla Karadeniz mutfağının simge balığı. Kızartmadan pilaki ve ekmeğine kadar onlarca farklı tarifte pişirilir.

Kefal balıklarının en iri ve makbul türü. Beyaz-dolgun etiyle ızgara ve fırında pişirilir; yumurtasından kurutulmuş yumurta ürünü butarga yapılır.

Mersin balığı (sturgeon) türlerinin tuzlanmış yumurtalarından yapılan, koyu renkli-parlak taneli ve tuzlu-yoğun bir gurme deniz ürünü. Dünyanın en pahalı gıdalarından biri olarak kabul edilir.

Kayalık sığ sularda yaşayan, kaygan derili ve iri kafalı küçük bir balık (blenny). Küçük boyuyla çoğunlukla çorba ve kızartmada değerlendirilir.

Yassı gövdesi ve kalın, beyaz etiyle Karadeniz'in en değerli balıklarından. Genelde ızgara ya da fırında, kılçığıyla birlikte dilimlenerek pişirilir.

Gövdesinde koyu enine bantlar bulunan, beyaz etli bir kayalık balığı. Izgara ve buğulamada sevilen, çipurayla akraba lezzetli bir sofra balığıdır.

Ton balığının (bonito) tütsülenip kurutularak fermente edilmesi ve taş sertliğine gelen bu bloğun ince talaş hâlinde kazınmasıyla elde edilen bir Japon mutfağı malzemesi. Dashi et suyunun temel bileşe...

Kayalık ve otlu sığ sularda yaşayan, iri kafalı küçük bir dip balığı. Sıkı, tatlı eti balık çorbası ve kızartmada değerlendirilir.

Tatlı-tuzlu su karışımı lagün ve haliçlerde yaşayan, etli ve yağlı gövdesiyle tanınan bir balık. Izgara, fırın ve tuzda kavurma gibi yöntemlerle pişirilir; yumurtasından kurutulmuş balık yumurtası ürü...

Sırtındaki dalgalı çizgileriyle uskumru ailesinin daha küçük ve ekonomik üyesi. Yağlı etiyle ızgara ve tuzlamaya uygun, sonbaharda bolca avlanan bir balık.

Ton balığının temizlenip pişirildikten sonra su, sıvı yağ ya da salamura ile birlikte kutu ya da kavanoza konserve edilmesiyle yapılan, hazır tüketime uygun uzun ömürlü bir balık ürünü.

İri gözleri ve gümüşi gövdesindeki altın çizgileriyle tanınan, sürü hâlinde gezen küçük-orta boy bir kıyı balığı. Kızartma ve ızgarada değerlendirilir.

Uzun kılıç biçimli üst çenesiyle tanınan, eti sıkı ve az kılçıklı iri bir açık deniz balığı. Kalın dilimler hâlinde ızgara ve şişte pişirilir.

Geniş, renkli göğüs yüzgeçleri kanat gibi açılan bir dip balığı (gurnard). Sıkı, beyaz eti balık çorbası ve buğulamada makbuldür.

Kayalık diplerde yaşayan, iri ve güçlü bedenli bir orfoz-hani (grouper) akrabası balık. Beyaz, sıkı ve dolgun eti değerlidir; ızgara, fırın ve buğulamada kullanılır.

Orfozla akraba, iri ve etli bir kayalık dip balığı (grouper). Sıkı, beyaz eti ızgara, fırın ve buğulamada dağılmadan pişer; makbul bir sofra balığıdır. Diğer adı: Lagos.

İri palamut (torik) gibi balıkların dilimlenip tuzda olgunlaştırılmasıyla yapılan geleneksel bir meze. Çiğ-tuzlanmış bir üründür; sodyumu yüksektir ve iyi olgunlaşmış olanı tercih edilir.

Yağsız, beyaz ve narin etiyle sevilen bir deniz balığı. Fırında, ızgarada ya da buğulama olarak; hem çiftlik hem doğal avlanmış olarak sofralara gelir.

İskorpite benzeyen, küçük ve dikenli bir kayalık dip balığı. Sıkı, beyaz eti balık çorbası ve buğulamada makbuldür; dikenlerine dikkat edilir.

Gümüş-mavi parlak teniyle İstanbul Boğazı ve çevresinde sonbaharda avlanan, sıkı dokulu ve lezzetli bir balık. Boyuna göre çinekop, sarıkanat, lüfer, kofana gibi farklı adlar alır.

Sıcak okyanus sularında hızlı yüzen, canlı yeşil-altın renkleriyle tanınan bir açık deniz balığı. Eti sıkı, hafif tatlı ve orta yağlıdır; ızgara ve fırın tariflerinde sevilir.

Kuyruk dibindeki belirgin siyah lekesiyle tanınan, gümüşi ve çevik bir kıyı balığı (saddled bream). Sıkı, beyaz eti ızgara ve kızartmada değerlendirilir.

Pembe-gümüşi renkli, tatlı ve beyaz etli bir kayalık balığı. Izgara ve buğulamada sevilir; küçük boyları tava, iri boyları ızgara için uygundur.

Beyaz, yumuşak etiyle kolay sindirilen, hafif tatlı bir balık. Tavada kızartma ve fırında pişirmeye uygun, kılçığı kolay ayrılır.

Gövdesindeki eğik altın çizgileriyle tanınan, kum ve kayalık diplerde yaşayan makbul bir balık. Sıkı, beyaz eti ızgara ve fırında sevilir.

Soğuk okyanus sularının klasik beyaz etli balığı. Yağsız, pul pul dağılan eti ile fileto, fırın ve kızartmada dünyaca sevilir; kurutulmuş-tuzlanmış hâli (bakalyaro) meşhurdur.

Gövdesindeki dikey gri çizgileriyle tanınan, kumluk diplerde yaşayan bir mercan akrabası. Sıkı, tatlı eti kızartma ve ızgarada sevilir.

Kayalık deniz diplerinde yaşayan, iri gövdeli ve sıkı beyaz etiyle bilinen değerli bir balık. Fileto ya da biftek gibi dilimlenip ızgara veya fırında pişirilir.

Güçlü, yoğun etiyle özellikle sonbaharda İstanbul Boğazı'ndan geçen göçmen bir balık. Izgara ve tavada pişirilir, mevsimine göre yağ oranı belirgin şekilde değişir.

Deniz dibinde yaşayan, yassı bedenli bir balık. Beyaz, yumuşak ve az yağlı etiyle tavada, fırında ve buğulamada kolayca pişirilir; hafif bir sofra balığıdır.

Kuzey denizlerinin küçük-orta boy, yağlı sürü balığı. Tütsülenmiş ve tuzlanmış hâliyle (füme ringa) meşhurdur; omega-3 açısından zengin bir balıktır.

Küçük boyu ve yoğun aromasıyla Ege ve Akdeniz'in klasik yaz balığı. Izgarada hızlı pişer, iyice pişirildiğinde kılçığıyla birlikte yenebilecek kadar yumuşaktır.

Karagöz ailesinden, gümüş renkli ve bedeninde ince koyu çizgiler bulunan bir kıyı balığı. Beyaz ve lezzetli eti ızgara ve fırında sevilir.

Gövdesi boyunca uzanan altın-sarı çizgileriyle tanınan, sürü hâlinde gezen otçul bir kıyı balığı. Izgara ve tavada değerlendirilir.

Kayalık ve otlu diplerde yaşayan, çipuragiller ailesinden koyu gümüşi bir balık. Beyaz, sıkı ve lezzetli etiyle ızgara, fırın ve buğulamada değerlendirilir.

Göl ve nehirlerde yaşayan, iri pullu bir tatlısu balığı. Anadolu’da özellikle göl kenarı yörelerde ızgara, fırın ve buğulama olarak pişirilir.

İri, güçlü çeneli ve beyaz etli, lezzetiyle çok değer gören bir kayalık balığı. Genellikle ızgara ve fırında bütün pişirilir.

Karagöz ailesinden, sivri-uzun ağzı ve gövdesindeki ince dikey çizgileriyle tanınan bir sofra balığı. Sıkı, beyaz eti ızgara ve fırında makbuldür.

Turuncu-pembe eti ve yağlı dokusuyla öne çıkan bir balık. Izgaradan fırına, fümeden tartara kadar geniş bir kullanımı vardır.

Göl ve barajların yırtıcı, yağsız beyaz etli tatlısu balığı (zander/levrek perki). Az kılçıklı fileto eti fırın ve tavada makbuldür.

Tuzlanmış ve kurutulmuş balık yumurtasının (genellikle kefal ya da morina) ekmek içi, zeytinyağı ve limon ile ezilerek karıştırılmasıyla yapılan pembemsi bir Türk-Yunan mezesi.

Barbunyaya benzeyen, kırmızı-pembe renkli, çamurlu değil kayalık diplerde yaşayan lezzetli bir dip balığı. Küçük boyları una bulanıp tavada kızartılır.

Afrika kökenli ama günümüzde dünya genelinde yaygın yetiştirilen, hafif ve nötr tatlı bir tatlı su balığı. Ekonomik fiyatı ve pratik pişme özelliğiyle dünya mutfağında yaygındır.

Ringa ailesinden, üremek için nehirlere göç eden yağlı bir balık. Yağlı eti tava ve ızgarada değerlendirilir; ince kılçıklıdır.

Koyu kırmızı, yoğun etiyle açık deniz balıklarının en büyüklerinden. Taze dilim halinde ızgarada, konservede ise salata ve sandviçte kullanılır.

Kuma gömülü yaşayan, sırt ve solungaç dikenleri zehirli olan bir dip balığı (çarpan/weever). Temizlenip dikenleri alındıktan sonra sıkı beyaz eti güvenle pişirilir.

Sinagrit ailesinden, iri ve pembemsi-gümüş bedenli bir deniz balığı. Beyaz, sıkı ve az kılçıklı eti değerlidir; ızgara ve fırında pişirmeye çok uygundur.

Göl ve nehirlerin uzun gövdeli, yırtıcı tatlısu balığı. Yağsız, beyaz eti köfte ve buğulamada değerlendirilir; ince Y-kılçıklarına dikkat edilir.

Çizgili sırtı ve yağlı etiyle özellikle sonbaharda lezzeti artan bir balık. Izgara ve tavada hızlı pişer, omega-3 bakımından en zengin balıklardan biridir.

Göl ve nehirlerde yaşayan, pulsuz-kaygan derili, iri bir tatlısu balığı. Kılçıksız, yağlı beyaz eti ızgara, buğulama ve tavada kullanılır.

Uzun, yılanı andıran gövdesiyle tanınan yağlı bir balık. Denizde doğup tatlısuda büyür; yağlı eti tütsüleme ve ızgarada makbuldür.

Uzun, ince gövdeli, gaga benzeri çeneleri olan bir yüzey balığı. Pişince kılçıkları yeşile döner; ızgara ve tavada tüketilir.

Hamsiye benzeyen, küçük ve sürü hâlinde yaşayan yağlı bir mavi balık. Kızartma ve tavada bütün olarak pişirilir; omega-3 bakımından zengindir.

Lüferin küçük ve genç hali; ince yapısı ve hafif tadıyla özellikle sonbaharda sevilen bir balık. Izgara ve tavada hızlı pişer.

Etinin beyazlığı ve hafif tadıyla Akdeniz ve Ege'nin en sevilen kültür balıklarından biri. Izgara, fırın ve tuzda pişirmeye uygun, kılçığı kolay ayrılan bir tür.

Yumurtlama sonrası yağı azalmış uskumrunun temizlenip açılarak kurutulmasıyla yapılan geleneksel bir üründür. Kuru, tuzlu-yağsız bir mezedir; ıslatılıp zeytinyağı-limonla hazırlanır.

Dikenli yüzgeçleri ve iri kafasıyla tanınan bir kayalık dip balığı. Beyaz, jelatinli eti ve kafası balık çorbasına yoğun bir lezzet verir.

Kuyruk dibindeki koyu halkasıyla tanınan, karagöz ailesinden küçük bir kıyı balığı. Kızartma ve ızgarada değerlendirilen ekonomik bir halk balığıdır.

Gümüşi-mavimsi teniyle sürü hâlinde yaşayan, Türkiye kıyılarının en yaygın avlanan balıklarından. Ucuz, bulunması kolay ve genelde tavada kızartılarak tüketilir.

Küçük boylu, gümüşi renkli, ekonomik bir sürü balığı. Una bulanıp bol yağda çıtır kızartılarak, kılçığıyla birlikte tüketilir.

Siyah çayın zencefil, tarçın, kakule, karanfil gibi baharatlarla kaynatılıp genellikle sütle karıştırılmasıyla hazırlanan, Hindistan kökenli baharatlı bir çay harmanı.

Anadolu ve Akdeniz’in yüksek yamaçlarında yetişen Sideritis bitkisinin çiçekli sürgünlerinden yapılan sarımsı-altın renkli bir bitki çayı. Yörelere göre farklı adlarla anılır.

Siyah çayın bergamot narenciyesinin doğal yağıyla aromalandırılmasıyla yapılan, İngiltere kökenli klasik bir çay harmanı. Belirgin narenciye-çiçeksi kokusuyla tanınır.

Kurutulmuş elma parçaları, elma aroması ve şekerin karıştırılmasıyla yapılan, kırmızımsı renkli ve tatlı-ekşi bir sıcak içecek tozu. Türkiye'ye gelen turistler arasında en çok bilinen içeceklerden bir...

Yeşil çay (genellikle sencha) ile kavrulmuş kahverengi pirincin karışımı bir Japon çayı. Kavrulmuş pirincin fındıksı-mısır patlağımsı aroması onu yumuşak ve doyurucu kılar.

Hasattan birkaç hafta önce gölgelendirilerek yetiştirilen, koyu yeşil ve tatlı-umami ağırlıklı bir Japon yeşil çayıdır. Sencha ve matchanın aksine güneşten korunarak yetiştirilmesi ona kendine özgü yo...

Hibiskus (bamya gülü) çiçeğinin kurutulmuş kırmızı taç yapraklarından demlenen, canlı kırmızı ve ekşi-ferah bir bitki çayı. Sıcak ya da soğuk içilir; kafeinsizdir.

Yeşil çay yapraklarının yüksek ısıda kavrulmasıyla yapılan, kızıl-kahve renkli bir Japon çayı. Kavurma ona fındıksı-karamelsi bir tat verir ve kafeinini düşürür.

Sarımsı-beyaz çiçekleriyle bilinen, kurutulup demlenen geleneksel bir bitki çayı. Özellikle kış aylarında sıcak içecek olarak tercih edilir.

Isırgan otunun kurutulmuş yapraklarından demlenen, çimensi-toprağımsı bir bitki çayı. Kurutma ve demleme yakıcı tüylerini etkisiz kılar.

Kurutulmuş kekik dalları ve yapraklarından demlenen, keskin ve baharatlı aromalı bir bitki çayı. Özellikle soğuk mevsimlerde ve boğaz için geleneksel olarak tüketilir.

Güneydoğu Asya kökenli bir sarmaşığın koyu mavi çiçeğidir; suya batırıldığında yoğun bir mavi renk bırakır. Tayland ve Malezya mutfağında çay ve içeceklere doğal mavi renk vermek için kullanılır.

Kurutulmuş lavanta çiçeklerinden demlenen, mor renkli ve yoğun çiçeksi kokulu bir bitki çayı. Kafeinsiz, aromatik yapısıyla az miktarda demlenerek içilir.

Limon aroması, sitrik asit ve şekerin karıştırılmasıyla yapılan toz bir içecek karışımı ya da taze limon kabuğuyla demlenen doğal bir sıcak içecek. Soğuk algınlığı dönemlerinde sıkça tercih edilir.

Güney Amerika’ya özgü mate bitkisinin kurutulup öğütülmüş yapraklarından demlenen, kafeinli ve otsu bir içecek. Geleneksel olarak özel bir kap ve metal pipetle içilir.

Oğulotu (melisa) yapraklarından demlenen, limonu andıran ferah kokulu bir bitki çayı. Kafeinsiz, yumuşak tadıyla akşam içimi için sevilen bir demlemedir.

Taze ya da kurutulmuş nane yapraklarından demlenen, mentollü ve ferahlatıcı bir bitki çayı. Sıcak içildiği gibi soğuk olarak da tüketilir; kafein içermez.

Çay bitkisinin yapraklarının kısmen oksitlenmesiyle elde edilen, yeşil ile siyah çay arası bir çay. Çeşidine göre çiçeksi-hafiften kavrulmuş-yoğuna dek geniş bir tat yelpazesine sahiptir.

Çin’in Yunnan bölgesine özgü, mikrobiyal fermantasyona uğratılıp yıllandırılan koyu bir çay. Toprağımsı, yumuşak-derin tadıyla ve zamanla olgunlaşmasıyla bilinir.

Güney Afrika’nın kırmızı çalısından yapılan, kafeinsiz ve doğal tatlımsı bir bitki çayı. Kırmızımsı rengi ve yumuşak tadıyla sıcak-soğuk içilir.

Yeşil çaya benzer ama ekstra bir "sararma" (men huan) aşamasından geçirilerek üretilen, Çin'in altı büyük çay kategorisinden biri. Daha yumuşak ve tatlımsı bir profile sahiptir.

Japonya’nın en yaygın yeşil çayı; yaprakları buharla işlenip kurutulur. Ferah, otsu-hafif tatlı bir tada sahiptir ve düşük sıcaklıkta demlenir.

Japonya’nın en yaygın yeşil çayı; yaprakların buharla işlenmesiyle taze-otsu ve canlı yeşil bir karakter kazanır. Doğru sıcaklıkta demlenince ferah, hafif tatlımsı bir içecek olur.

İşleme sırasında oksidasyonu en aza indirilen yapraklarıyla açık renkli, hafif otsu tadıyla bilinen bir çay türü. Sade ya da limonla, sıcak ya da soğuk tüketilir.

Taze ya da kurutulmuş zencefil kökünden hazırlanan, keskin ve hafif acımsı, ısıtıcı bir bitki çayı. Genellikle limon ve balla, kış aylarında tüketilir.

Zeytin ağacının yapraklarının kurutulup demlenmesiyle yapılan, hafif acımsı-otsu tatlı bir bitki çayıdır. Akdeniz mutfağının geleneksel içeceklerinden biridir.

Kakao kütlesi içermeyen; yalnızca kakao yağı, şeker ve süt tozundan yapılan fildişi renginde tatlı bir ürün. Kakao katısı içermediği için teknik olarak “gerçek çikolata” tartışması yaratır.

Yüksek kakao oranı ve düşük şeker içeriğiyle bilinen, hafif acımsı tadıyla sevilen bir çikolata türü. Tek başına atıştırmalık olarak ya da tatlılarda kullanılır.

İtalya'nın Torino (Piedmont) bölgesinden, kavrulmuş fındık ezmesiyle çikolatanın karıştırılmasıyla yapılan, pürüzsüz ve fındık ağırlıklı bir çikolata türü. Fındık kremalarının tarihsel atasıdır.

Kakao çekirdeklerinin yağı alınıp toz haline getirilmesiyle elde edilen, yoğun aromalı ve şekersiz bir mutfak malzemesi. Sıcak içecekten kek ve pastaya kadar geniş kullanım alanı vardır.

Kavrulup kabuğu ayrılmış ve kırılmış kakao çekirdeği parçaları. Şekersiz, yoğun ve acımsı kakao aromasıyla çıtır bir doku sunar; çikolatanın işlenmemiş hâlidir.

Kakao kütlesinin yağının (kakao yağı) büyük kısmı alındıktan sonra öğütülen koyu kahverengi toz. Kek, tatlı ve içeceklere yoğun çikolata tadı ve rengi verir.

Kakao çekirdeğinden çıkarılan, oda ısısında katı, ağızda eriyen bitkisel yağ. Çikolataya kadifemsi dokusunu veren temel bileşendir.

Kakao meyvesinin içindeki çekirdeklerin fermente edilip kurutulmasıyla elde edilen, çikolatanın ham maddesi olan tam tane. Kavrulup öğütülerek kakao kitlesine, tozuna ve yağına dönüşür.

Yüksek kakao yağı oranıyla üretilen, eridiğinde akıcı ve parlak bir kaplama veren profesyonel çikolata. Tempere edildiğinde çıtır ve parlak bir yüzey oluşturur.

Kavrulmuş fındık, badem ya da fıstığın karamelize şekerle birlikte ince bir ezmeye dönüştürülmesiyle yapılan, çikolata dolgusu olarak kullanılan tatlı-fındıksı bir karışımdır. Belçika çikolatacılığını...

Boyama ya da aroma katkısı olmadan, özel "ruby kakao" çekirdeğinden doğal pembe renk ve meyvemsi-mayhoş tat elde edilen, 2017'de tanıtılan yeni bir çikolata türü.

Kakao kütlesi, kakao yağı, şeker ve süt tozunun birleşiminden yapılan, açık kahverengi ve tatlı bir çikolata türü. Düşük kakao oranı ve süt sayesinde yumuşak, kremamsı bir tada sahiptir.

Kurabiye ve kek hamuruna karıştırılmak üzere üretilen, damla ya da yonga biçimli, fırında şeklini büyük ölçüde koruyan küçük çikolata parçaları.

Sekiz kollu yapısı ve sıkı, lastiksi çiğ dokusuyla tanınan bir deniz yumuşakçası. Doğru pişirildiğinde yumuşak ve etli bir sonuç verir.

Kumlu diplerde yaşayan, çizgili kabuklu küçük bir midye türü. İtalyan mutfağında “vongole” olarak makarnada, TR mutfağında zeytinyağlı ve buğulama olarak kullanılır.

Boru biçimindeki uzun ince kabuğuyla kolay tanınan bir deniz kabuklusu. Kumun içinde yaşar; ızgara ya da tavada kısa sürede pişirilerek yenir. Diğer adı: Kılıç Midye.

Istakoza benzeyen ama iri kıskaçları olmayan, dikenli kabuklu bir kabuklu deniz canlısı (langust). Tatlı, dolgun kuyruk etiyle değerli bir ürün olarak ızgara ve haşlama yapılır.

Deniz tabanında yaşayan, silindirik ve yumuşak gövdeli bir deniz omurgasızı. Türkiye kıyılarında avlanıp büyük oranda ihraç edilir; Uzak Doğu mutfağında haşlanıp kurutularak tüketilir.

İspanya ve Portekiz kıyılarındaki dalgalı kayalıklara tutunarak yaşayan, tırnağı andıran koyu-pürüzlü sapıyla tanınan bir kabuklu deniz ürünü. Toplanması zor ve tehlikeli olduğundan pahalı bir meze sa...

Dikenli küresel kabuğunun içinde, yumurtalık dokusundan oluşan turuncu-sarı "uni" ile bilinen bir deniz ürünü. Genelde çiğ, kendi kabuğunda kaşıkla yenir.

Kulağı andıran, iç yüzü sedefli tek kabuğuyla tanınan bir deniz salyangozu (abalone). Sıkı ve tatlımsı eti makbuldür; incelterek kısa pişirilir.

Uzun, sivri ve burgu biçimli kabuğuyla tanınan bir deniz salyangozu. İyice pişirilip iç eti yenir; sıkı-lastiğimsi eti Akdeniz kıyı mutfağında meze olarak değerlendirilir.

Sarmal kabuğunun içinde yaşayan, haşlandığında sıkı-lastiksi bir dokuya sahip deniz yumuşakçası. Karadeniz kıyılarında haşlanıp kabuğundan çıkarılarak mezze olarak yenir.

Yelpaze biçimli kabuğu ve içindeki beyaz kas dokusuyla tanınan bir deniz kabuklusu. Kısa sürede az yağda mühürlenerek pişirilir; fazla pişirilirse sertleşir. Diğer adı: Tarak Midyesi.

Küçük yeşil taneli, üzüm salkımını andıran görünümüyle tanınan bir deniz yosunu. Ağızda patlayan havyar benzeri dokusu ve hafif tuzlu-deniz tadıyla Okinawa mutfağının özel bir mezesidir.

Yenilebilir türlerinin tuzla işlenip kurutulmasıyla hazırlanan, kendine has çıtır-kıkırdaksı dokusuyla bilinen bir Doğu Asya mezesi. Kendi başına belirgin bir tadı yoktur, sosla servis edilir.

Kuzey Amerika'nın Pasifik kıyılarında yaşayan, uzun sifonu ve iri boyutuyla dikkat çeken bir midye türü. Sushi ve çiğ deniz ürünü tabaklarında değerli bir malzemedir.

İri kıskaçları ve tatlı, sıkı etiyle özel günlerin gözde kabuklusu. Haşlama ve ızgarada pişirilir, eti kıskaç ve kuyruk bölümünden çıkarılır.

Beyaz, hafif tatlımsı etiyle sevilen bir yumuşakça. Halka halka kesilip kızartılır veya dolma yapılır; doğru pişirme süresi dokusunu yumuşak tutar.

Tatlı ve hafif tuzlu tadıyla sevilen kabuklu bir deniz ürünü. Izgara, tava ve güveçte hızlı pişer; az kalorili ve yüksek proteinlidir.

Göl ve derelerde yaşayan, küçük istakoza benzeyen tatlısu kabuklusu. Haşlanıp kuyruk eti tüketilir; tatlımsı, sıkı eti mezelerde sevilir.

Kalın, sert ve boğumlu kabuğuyla tanınan bir deniz taragı (venus midyesi). İçindeki eti çiğ limonla ya da hafif pişirilerek meze olarak tüketilir.

Alaska ve Kuzey Pasifik'in soğuk sularında yaşayan, uzun ve etli bacaklarıyla tanınan iri bir yengeç türüdür. Eti tatlımsı-tuzlu ve lifli bir dokuya sahiptir, genellikle yalnızca bacakları ticari olar...

Soğuk okyanus sularında, özellikle Antarktika çevresinde büyük sürüler hâlinde yaşayan küçük, karides benzeri bir kabuklu. Omega-3 yağı yüksek, geleneksel olarak Asya mutfağında ve balık yemi olarak k...

Kumlu deniz diplerine gömülü yaşayan, küçük ve çizgili kabuklu bir deniz taragı. Sarımsaklı sote ve makarna soslarında tatlımsı eti sevilir.

Uzun, dar ve ustura biçimli kabuğuyla tanınan bir deniz taragı (razor clam). Kumda dik durur; eti sarımsaklı sote ve ızgarada makbuldür.

Gerçek ıstakozdan farklı bir familyaya ait, iri kıskaçları olmayan ama uzun-dikenli antenleriyle tanınan bir kabuklu deniz canlısı. Eti yoğun ve tatlımsıdır, kuyruğu değerlendirilir.

İstakoza benzeyen, pembemsi-turuncu, ince uzun kıskaçlı küçük bir kabuklu (Norveç ıstakozu). Tatlı kuyruk eti ızgara ve sotede makbuldür.

Çift kabuklu yapısı ve yoğun umami tadıyla dolma ve tava midyenin baş malzemesi. Pişince kabuğu açılan, mineral açısından zengin bir deniz ürünü.

İri ve güçlü kıskaçlarıyla tanınan bir yengeç türü. Haşlanıp kıskaç ve gövde eti çıkarılarak meze ve salatalarda tüketilir.

Beyaz etli balığın (genellikle Alaska pollock) ezilip yıkanarak elde edilen protein hamurunun şekillendirilip renklendirilmesiyle yapılan, yengeç bacağı görünümünde işlenmiş bir deniz ürünü.

Kalamara benzeyen, geniş gövdeli ve iç kabuklu (sepia kemiği) bir yumuşakça. Eti kalamardan daha kalın ve yumuşaktır; ızgara, sote ve mürekkepli tariflerde kullanılır.

Yelpaze biçimli oluklu kabuğuyla tanınan, tatlı ve sıkı beyaz etli bir çift kabuklu (scallop). Kapağı hızlı sotelenerek makbul bir deniz ürünü olur.

Kumlu diplerde yaşayan, çizgili kabuklu iri bir karides türü. Tatlı, dolgun etiyle ızgara, güveç ve sote tariflerinde değer görür.

Sert kabuğunun altında tatlımsı, lifli beyaz etiyle bilinen kabuklu bir deniz ürünü. Haşlanıp kabuğundan ayıklanan eti salata, mezze ve dolmalarda kullanılır.

Pürüzlü kabuğu ve yoğun deniz aromasıyla tanınan bir yumuşakça. Genellikle çiğ, limonla servis edilir; pişirilerek de tüketilebilir.

Kesildiğinde sarı-kırmızı damarlı, ananas etini andıran rengiyle tanınan iri bir heirloom domates çeşidi. Düşük asitli, tatlı ve sulu bir sofralık domatestir; adını tadından değil görünüşünden alır.

Domateslerin kaynatılıp suyunun uçurulması ve süzülmesiyle elde edilen koyu, yoğun domates ezmesi. Yemeklere renk, tat ve kıvam katan temel bir mutfak malzemesidir.

Olgun domateslerin kurutulup ince toz hâline öğütülmesiyle elde edilen, yoğun ve konsantre bir domates aromasına sahip baharat-benzeri malzemedir. Salça ve taze domatesin bulunmadığı ya da su eklemeni...

Kiraz domatesten biraz iri, tek lokmalık, tatlı ve sulu küçük domates. Salata, meze ve atıştırmalıkta çiğ olarak, ayrıca fırında kullanılır.

Güneşte ya da fırında kurutularak suyu alınmış, yoğun ve tatlı-ekşi aromalı bir domates ürünü. Zeytinyağında ya da kuru haliyle mezelerde ve soslarda kullanılır.

İnce kabuklu, pembemsi-kırmızı ve bol etli iri bir sofralık domates çeşidi. Az çekirdekli, tatlı-hafif ekşi dengesiyle özellikle salata ve sandviçte tercih edilir.

Oval-uzun biçimli, az çekirdekli ve eti yoğun bir domates çeşidi. Suyu az olduğundan salça, sos ve kurutma için tercih edilen pratik bir sofralık.

Sap salkımıyla birlikte, dalında olgunlaştırılıp satılan orta boy domates. Salkımdan gelen yoğun kokusu ve dengeli tadıyla hem çiğ hem pişmiş kullanılır.

İtalya'nın Kampanya bölgesinde, Vezüv yanardağının volkanik topraklarında yetişen, uzun-silindirik biçimli ve DOP korumalı bir domates çeşidi. Etli, az çekirdekli ve düşük asitli yapısıyla İtalyan sos...

Parlak sarı kabuklu, kırmızı domatese göre daha az asitli ve hafif tatlı bir domates çeşidi. Salatalarda renk ve yumuşak tat katmak için tercih edilir.

Kabuğu koyu kahve-mor, içi kırmızı-yeşil karışık renkte bir miras (heirloom) domates çeşidi. Düşük asitliği ve yoğun-tatlı tadıyla salatalarda ilgi çeker.

Henüz olgunlaşmamış, sert ve ekşimsi domates. Turşusu, kızartması ve reçeliyle özellikle yaz sonu hasadının değerlendirilmesinde kullanılır.

Küçük, yuvarlak ve yoğun tatlı-ekşi aromasıyla bilinen bir domates çeşidi. Salatalarda çiğ, fırında ise karamelize olarak tüketilir.

Atın koyu kırmızı, yağsız ve hafif tatlımsı eti. Bazı kültürlerde sucuk ve çeşitli yemeklerde kullanılır; kültürel bir tercihtir.

Sığırın farklı kesimlerinden alınan, kısa sürede yüksek ateşte pişirilmeye uygun, kırmızı et dilimi.

Bizonun (Amerikan buffalo) koyu kırmızı, sığır etini andıran ama daha yağsız eti. Hafif tatlımsı tadıyla biftek, kıyma ve güveçte değerlendirilir.

Sığırın yağsız but bölümünün tuzlanıp baharatlanarak aylarca havada kurutulmasıyla elde edilen İtalyan şarküteri ürünü. Kâğıt inceliğinde dilimlenip çiğ olarak tüketilir.

Bıldırcının küçük, ince ve narin eti. Tavuğa göre daha koyu ve aromalı; bütün hâlde ızgara, fırın ve tavada hızlıca pişirilir.

Domuz etinin pul biber ve tatlı kırmızı biberle (pimentón) baharatlandırılıp fermente edilmesiyle yapılan İspanyol kökenli sucuk türü. Hem çiğ-kurutulmuş hem pişirilerek tüketilen çeşitleri vardır.

Büyükbaş ve küçükbaşın koyu kırmızı, yumuşak dokulu iç organı; demir bakımından zengin bir sakatat. Doldurularak ya da ızgarada geleneksel olarak değerlendirilir; ölçülü tüketilir.

Dananın kaburga bölgesinden çıkan, yağ damarlarıyla mermerlenmiş lezzetli biftek (ribeye). Mermerlenmesi sayesinde ızgarada sulu ve aromalı kalır.

Dananın sırt iç kısmındaki, neredeyse hiç çalışmayan ve bu yüzden en yumuşak olan uzun kas (fileto mignon). Az yağlı, ince dokulu ve hızlı pişen değerli bir et.

Yoğun, karakteristik kokusu ve yumuşak dokusuyla bilinen bir sakatat türü; ızgara, sote ve pilav içi gibi geleneksel tariflerde kullanılır. Demir ve B12 vitamini açısından zengindir.

Yoğun demir ve B12 vitamini içeriğiyle öne çıkan sakatat türü; soğanla soteden ızgaraya kadar geleneksel mutfağın besleyici klasiği.

Uzun süre haşlanıp kabuğu soyulduktan sonra ince dilimlenerek tüketilen, yumuşak dokulu bir sakatat parçası. Soğuk mezeden sıcak yemeğe kadar geniş bir kullanım alanı vardır.

Dananın göğüs-ön bölgesinden çıkan, bağ dokusu bol bir parça. Uzun ve düşük ısıda pişince yumuşayıp lezzetlenir; haşlama, güveç ve tütsülemede makbuldür.

Yüksek kaliteli protein ve demir kaynağı olan, kesim ve pişirme yöntemine göre çok çeşitli tariflerde kullanılan kırmızı ettir. Kavurmadan ızgaraya geniş bir kullanım yelpazesine sahiptir.

Dananın boyun bölgesinden çıkan, bağ dokusu ve yağ bakımından zengin bir parça. Uzun pişince yumuşayıp lezzetlenir; güveç ve kıymalıkta makbuldür.

Dananın kaburga kemikleri çevresindeki yağlı, lezzetli et. Uzun ve düşük ısıda pişirildiğinde kemikten ayrılan, yumuşacık bir sonuç verir.

Dananın sırt bölgesinden, bonfilenin komşusundan çıkan biftek eti (striploin). Kenarındaki yağ şeridi ve dengeli mermerlenmesiyle ızgara ve tavada makbuldür.

Dananın kuyruk bölgesinden çıkan, kemikli ve bol bağ dokulu et (oxtail). Uzun süre kaynatıldığında jelatinleşip son derece lezzetli, kıvamlı bir et suyu ve yemek verir.

Dananın but (arka bacak) bölgesinden çıkan, yağsız ve sıkı bir et. Rosto, haşlama ve dilimlenmiş soğuk et için idealdir; nazik-uzun pişirmeyi sever.

Genç dananın timus/pankreas bezlerinden gelen, narin ve kremsi bir sakatat (sweetbread). Haşlanıp tavada çıtır kızartılarak makbul bir meze olur.

Dananın çene-yanak bölgesinden gelen, bağ dokusu yoğun bir et. Uzun ve yavaş pişirmede jelatinleşip ağızda dağılan yumuşaklığa ulaşır.

Sıkı dokulu, yağı görece az bir sakatat türü; ince dilimlenip ızgara veya sotede pişirilir. Yüksek protein ve demir içeriğiyle sakatat sevenlerin tercih ettiği parçalardandır.

Haşlanmış ya da füme edilmiş dana veya piliç etinden hazırlanan, ince dilimlenip kahvaltı ve sandviçlerde tüketilen işlenmiş et ürünü.

Dananın ön-arka bacak baldır bölgesinden, ilikli kemikle birlikte çıkan bir parça. Uzun pişince jelatinleşip yumuşar; güveç ve fırında (osso buco) makbuldür.

Devenin koyu kırmızı, yağsız ve dana etini andıran eti. Çöl ve bozkır mutfaklarında güveç, haşlama ve kavurmada uzun pişirilerek değerlendirilir.

Kıyılmış etin baharatlanıp fermente edildikten sonra tütsülenerek kurutulmasıyla yapılan bir salam türü. Dumanlı aroması ile ince dilimlenerek tüketilir.

Geyiğin koyu kırmızı, çok yağsız ve yoğun tatlı eti (venison). Av eti mutfağında güveç, ızgara ve marine yemeklerde değerlendirilir; yağsız olduğundan kurutmadan pişirilir.

Domuz yanağının tuzlanıp baharatlanarak kurutulmasıyla yapılan yağlı bir İtalyan şarküteri ürünü. Eritildiğinde makarna soslarına yoğun tat verir.

Beyaz etin en yağsız türlerinden biri; özellikle göğüs kısmı bayram sofralarının ve düşük kalorili beslenmenin klasik tercihi.

Hindinin açık renkli, yağsız ve yüksek proteinli eti. Göğsü çok yağsız, but bölgesi daha koyudur; fırın, haşlama ve kıymada kullanılır, iyice pişirilir.

Hindi etinden yapılan, baharatlanıp kurutulan bir sucuk çeşidi. Kırmızı et sucuğuna göre daha yağsız bir alternatiftir; işlenmiş et olarak ölçülü tüketilir.

Etin kendi yağında uzun süre kavrulup soğutularak saklanmasıyla elde edilen geleneksel bir et muhafaza yöntemi. Kurban etinden kışlık et hazırlamada yaygın olarak kullanılır.

Kazın koyu, yağlı ve yoğun aromalı eti. Kars ve Doğu Anadolu’da kışlık olarak tuzlanıp kurutulan geleneksel bir üründür; bütün hâlde fırında pişirilir.

Küçük bir av kuşu olan kekliğin, yağsız ve hafif av tadındaki koyu-beyaz eti. Küçük boyu nedeniyle bütün ya da güveçte nemli pişirilir.

Dana veya kuzu başından uzun süre haşlanarak elde edilen, yumuşak ve jelatinli bir et türü. Kelle-paça çorbasının ve soğuk kelle mezesinin temel malzemesidir.

Keçinin koyu kırmızı, yumuşak dokulu ciğeri; demir ve A vitamini bakımından çok zengin bir sakatat. Kısa süre sotelenir; A vitamini yüksekliği nedeniyle ölçülü tüketilir.

Keçiden elde edilen, kuzuya göre daha yağsız ve daha koyu renkli kırmızı et. Yağ oranı düşük olduğundan yavaş ve nemli pişirmeyle yumuşatılır.

Bir yaşını geçmiş, olgun koyunun eti. Kuzuya göre daha koyu, daha yoğun tatlı ve biraz daha yağlıdır; uzun ve yavaş pişirmede lezzetlenir.

Kuzunun beyni; çok yumuşak, kremsi dokulu geleneksel bir sakatat. Haşlanıp tava ya da salatada değerlendirilir; kolesterolü yüksek, ölçülü tüketilir.

Kuzunun arka bacağından çıkan iri, etli parça. Kemikli ya da kemiksiz olarak bütün fırınlanır; yavaş pişince yumuşayan sulu etiyle bayram ve davet sofralarının klasiğidir.

Kuzunun böbreği; sıkı dokulu, kendine özgü aromalı bir sakatat. Temizlenip ızgara, sote ve karışık ızgara tabaklarında kısa süre pişirilerek tüketilir.

Yumuşak dokusu ve karakteristik tadıyla bilinen kuzu ciğeri, hızlı pişen bir sakatat türüdür. Izgara, sote ve kavurmada sıkça kullanılır.

Kuzunun dil bölgesi; haşlanınca çok yumuşayan, ince tadlı bir sakatat. Haşlanıp dış zarı soyulur, dilim ya da salata olarak değerlendirilir.

Yumuşak dokusu ve kendine özgü aromasıyla bilinen genç koyun etidir. Kavurmadan kebaba, haşlamadan fırın yemeklerine kadar geniş bir kullanım alanına sahiptir.

Kuzunun boyun bölgesinden çıkan, kemikli ve bağ dokusu bol et. Uzun pişirmede jelatinleşip yumuşayan, tandır ve güveç için ideal lezzetli bir parçadır.

Kuzunun kaburga bölgesinden çıkan, kemikli ve yağ oranı yüksek bir parça. Izgara, fırın ve közde kemiğiyle pişirildiğinde çok lezzetlidir.

Kuzunun baş kısmı; yanak, dil ve beyin gibi kısımlarıyla değerlendirilen geleneksel bir parça. Genellikle haşlanır ya da fırınlanır; kelle-paça mutfağının klasiğidir.

Kuzunun ön bacak-omuz bölgesinden çıkan, yağ ve bağ dokusu dengeli et. Yavaş pişirmeye çok uygun, sulu ve lezzetli bir parçadır.

Kuzunun bel ve sırt bölgesinden kemikli kesilen, kısa sürede ızgara veya tavada pişirilen, yoğun aromalı kırmızı et kesimi.

Kuzunun kalp kası; sıkı, yağsız ve yoğun tatlı bir sakatat parçası. İnce doğranıp kısa süre sote ve ızgarada değerlendirilir.

Kuzunun ön veya arka bacağının alt (bilek) bölümü. Bağ dokusu bol olduğundan yavaş ve uzun pişirmeyle jelatinleşip kemikten ayrılan, yumuşacık bir et verir.

Dana veya kuzu etinin makineden geçirilmesiyle elde edilen, köfteden mantıya kadar Türk mutfağının hemen her köşesinde yer alan temel malzeme.

İnce kıyılmış domuz etinin yağ küpleri ve baharatlarla karıştırılıp pişirilmesiyle yapılan, Bologna kökenli İtalyan şarküteri ürünü. İnce dilimlenerek sandviç ve antipastoda kullanılır.

Domuz karnının tuzlanıp baharatlanarak kurutulmasıyla yapılan İtalyan şarküteri. Rulo ya da düz hâlde; ince dilim ya da küp olarak yemeklere tat verir.

Tuzlanıp kurutulan ve çemenle kaplanan geleneksel bir dana eti ürünü. İnce dilimlenip kahvaltıdan yumurtaya kadar birçok sofrada yer alır.

Dana veya kuzu ayaklarının uzun süre kaynatılmasıyla hazırlanan, jelatin açısından zengin bir sakatat/et hazırlığı. Kış aylarının klasik çorbalarından paçanın temel malzemesidir.

Domuz butunun tuzlanıp aylarca havada kurutulmasıyla elde edilen İtalyan şarküteri ürünü. İnce dilimlenerek çiğ olarak, meyve ve peynirle tüketilir.

İnce dilimlenip kahvaltı tabaklarında ve sandviçlerde tüketilen, kurutulmuş ya da haşlanmış işlenmiş et ürünü.

İnce kıyılmış et karışımının ince kılıfa doldurulmasıyla hazırlanan, kahvaltıdan atıştırmalığa hızlı ve pratik işlenmiş et ürünü.

Baharatlı kıymanın bağırsağa doldurulup kurutulmasıyla hazırlanan, kahvaltı sofralarının ve sucuklu yumurtanın vazgeçilmez şarküteri ürünü.

Uzun kuyruklu bir av kuşu olan sülünün, yağsız ve hafif av tadındaki beyaz-pembemsi eti. Kuruma eğilimli olduğundan nemli ve nazik pişirilir.

Kemikli ya da kemiksiz satılan, göğse göre daha yüksek yağ oranı sayesinde pişerken sulu kalan tavuk parçası. Fırın, ızgara ve güveçlerin gözdesi.

Küçük boyutu ve yumuşak dokusuyla hızlı pişen bir sakatat türü; sote, şiş ve pilav içinde sıkça kullanılır. B12 ve A vitamini bakımından oldukça zengindir.

Az yağlı, yumuşak dokusu ve nötr tadıyla en çok tüketilen tavuk parçası. Izgaradan sotesine, fırınına kadar hemen her pişirme yöntemine uygun, diyet mutfağının temel taşı.

Küçük kemik ve deri oranı yüksek, aromatik baharatlarla marine edildiğinde ızgara ve fırın sofralarının favorisi olan tavuk parçası.

Tavuğun öğütücü midesi olan, sıkı ve kaslı bir sakatat. Yavaş pişince yumuşar; sote, güveç ve pilav içinde sevilir.

Yağsız, ince lifli ve hafif bir av/çiftlik eti. Tavuğa yakın beyaz karakterdedir; güveç, fırın ve yavaş pişirmede yumuşar.

Yaban domuzunun koyu, yoğun ve yağsız eti (av eti). Güçlü tadı marine ve uzun pişirmeyle dengelenir; parazit riski nedeniyle her zaman iyice pişirilmelidir.

Ördeğin koyu renkli, tavuğa göre daha yağlı ve daha yoğun aromalı eti. Deri altındaki kalın yağ tabakası, doğru pişirildiğinde çıtır bir kabuk verir.

Ördeğin kalın yağ derili, koyu renkli göğüs eti. Derisi çıtırlatılıp eti pembe kalacak biçimde pişirildiğinde makbul bir tabak olur.

Sığırın işkembesinden (mide) elde edilen, bal peteği dokusuyla tanınan bir sakatat türü. Türkiye’de en çok işkembe çorbasında kullanılır, uzun haşlama gerektirir.

Kırmızı biber, sarımsak, kişniş otu ve tuzun bir arada bir süre fermente edilmesiyle yapılan, koyu kırmızı ve yoğun acı-aromatik bir Gürcistan/Kafkas ezmesidir. Et ve peynirlerin klasik eşlikçisidir.

Balığın tuzla uzun süre fermente edilmesiyle elde edilen, berrak kahverengi ve yoğun umami tatlı bir sos. Güneydoğu Asya mutfağının temel çeşnisidir.

Küçük karideslerin tuzlanıp fermente edilerek bloklar hâlinde preslenmesiyle yapılan, keskin kokulu ve yoğun umami tatlı bir Güneydoğu Asya malzemesi. Sambal ve nasi lemak gibi tariflerin lezzet temel...

Bira üretiminin yan ürünü ya da özel yetiştirilen mayanın deaktive edilip pul/toz hâlinde işlenmesiyle elde edilen, peynirimsi-cevizsi tatlı bir besin destek malzemesi. Ekmek yapımında kullanılan canl...

Darı veya buğday unundan yapılan, hafif ekşimsi-tatlı, koyu kıvamlı geleneksel bir fermente içecek. Kış aylarında sıcak ya da soğuk, üzerine tarçın ve leblebiyle servis edilir.

Genellikle kombu (deniz yosunu) ve katsuobushi (fermente-kurutulmuş balık) ile hazırlanan, Japon mutfağının temel umami çorba özü. Miso çorbası ve birçok yemeğin tat tabanıdır.

Soya fasulyesinin uzun süre fermente edilmesiyle yapılan, koyu kahve renkli ve yoğun umami tatlı bir Kore ezmesi. Çorba ve sosların temel çeşnisidir.

Fermente edilmiş bakla (bakla fasulyesi) ile kırmızı biberin karıştırılıp uzun süre olgunlaştırılmasıyla yapılan, koyu kırmızı-kahverengi ve tuzlu-acı bir Çin ezmesi. Sichuan mutfağının temel lezzet t...

Un ve suyun doğal fermantasyonuyla oluşan, yabani maya ve laktik asit bakterileri barındıran canlı bir başlangıç kültürü. Ticari maya yerine ekmeğe kabartma ve hafif ekşi bir aroma verir.

Kırmızı biber, pirinç ve fermente soya ezmesinden yapılan, koyu kırmızı ve yoğun bir Kore ezmesi. Acı, tatlı ve umaminin bir arada olduğu temel bir sostur.

Kırmızı üzüm suyunun hardal tohumu ve vişne yaprağıyla fermente edilmesiyle yapılan, Trakya’ya özgü hafif ekşi-baharatlı geleneksel bir içecek. Alkolsüz kabul edilir.

Fermente soya fasulyesi ezmesi tabanına şeker, sarımsak ve baharat eklenerek yapılan, koyu ve yoğun bir Çin sosu. Tatlı-tuzlu-baharatlı tadıyla et ve sebzeye kullanılır; sodyum ve şekeri belirgindir.

Bakteri ve maya kolonilerinin bir arada yaşadığı, karnabahar benzeri küçük tanecikler hâlindeki canlı bir fermantasyon kültürü. Süte eklendiğinde kefir içeceğini üretir, evde kefir yapımının başlangıç...

Napa lahanası, turp, sarımsak, zencefil ve kırmızı biber salçasıyla hazırlanıp mayalanan, keskin ve baharatlı Kore mutfağının simgesi fermente bir garnitür. Neredeyse her Kore yemeğinin yanında sunulu...

Şekerli çayın SCOBY adı verilen bakteri-maya kültürüyle mayalanmasıyla elde edilen, hafif ekşi-gazlı fermente bir içecek. Doğal aromalarla çeşitlendirilerek soğuk servis edilir.

Genellikle çavdar ekmeğinin (bazen pancarın) suyla ve mayayla fermente edilmesiyle yapılan, Doğu Avrupa kökenli hafif ekşi-mayhoş bir içecek. Düşük ya da eser alkollüdür.

Doğranmış beyaz lahananın tuzla ovulup kendi suyunda mayalanmasıyla elde edilen, ekşi ve gevrek dokulu geleneksel bir turşu. Hem Anadolu hem Orta Avrupa mutfaklarının vazgeçilmez garnitürüdür.

Limonların bol tuzla haftalarca fermente edilmesiyle yapılan, kabuğu yumuşayıp yoğun-tuzlu bir aroma kazanan Kuzey Afrika mutfağı malzemesi. Fas tacinlerinin karakteristik lezzet kaynağıdır.

Pirinç ve pirinç mayasından yapılan, tatlı bir Japon pişirme içkisi. Yemeklere parlaklık, hafif tatlılık ve umami katar; alkol içerir, çoğunlukla pişirilerek kullanılır.

Soya fasulyesinin tuz, koji mayası ve bazen pirinç ya da arpayla aylarca mayalanmasıyla elde edilen, umami dolu Japon mutfağının temel ezmesi. Çorbadan sosa geniş bir kullanım alanı vardır.

Haşlanmış soya fasulyesinin Bacillus subtilis natto bakterisiyle mayalanmasıyla elde edilen, yapışkan-cıvık dokulu, keskin kokulu geleneksel bir Japon kahvaltı besini. Genellikle pirinçle karıştırılıp...

Soya sosu tabanına narenciye suyu (yuzu vb.) ve dashi eklenerek yapılan, ekşi-tuzlu ve ferah bir Japon sosu. Dip sos, marine ve salatalarda kullanılır; soya ve sodyum içerir.

Pirincin fermente edilmesiyle yapılan, berrak bir Japon içkisi; mutfakta “pişirme sakesi” olarak eti yumuşatmak ve aroma katmak için kullanılır. Alkol içerir; pişirmede büyük ölçüde uçar.

Küçük-orta boy salatalıkların tuzlu salamurada (bazen sirkeyle) haftalarca bekletilerek fermente edilmesiyle yapılan, ekşi-gevrek bir turşu türü. Dünya genelinde en yaygın turşu çeşitlerinden biridir.

İnce kıyılmış beyaz lahananın tuzla kendi suyunda fermente edilmesiyle yapılan, ekşi ve gevrek bir lahana turşusu. Sosis-et yanı ve sandviçlerde sevilir.

Buğday ununun yıkanarak nişastasından ayrılan glutenin haşlanıp pişirilmesiyle yapılan, lifli ve etimsi bir dokuya sahip bitkisel protein kaynağıdır. Doğu Asya'nın Budist mutfağında yüzyıllardır et ye...

Taze sarımsağın kontrollü ısı-nemde uzun süre bekletilmesiyle kararan, yumuşak ve tatlımsı bir üründür. Keskinliği kaybolur; melasımsı-balzamik bir tat kazanır.

Soya fasulyesi ve genellikle buğdayın tuzla fermente edilmesiyle yapılan, koyu renkli, tuzlu-umami bir sos. Asya mutfağının temel çeşnisidir; sodyumu yüksektir, gluten içerebilir.

Fermente edilmiş kırmızı biberin sarımsak, sirke, şeker ve tuzla harmanlanmasıyla yapılan, kırmızı renkli ve tatlı-acı-ekşi dengeli bir acı sostur. Tayland kökenli olsa da bugün dünya genelinde yaygın...

Şekerli suyun su kefiri taneleri (bakteri-maya kültürü) ile birkaç gün mayalanmasıyla elde edilen, hafif gazlı ve mayhoş bir fermente içecek. Süt kefirinden farklı olarak süt ürünü içermez.

Miso yapımının yan ürünü olarak gelişen, çoğunlukla buğdaysız, koyu ve yoğun bir Japon soya sosu. Daha derin-umami ve az keskindir; birçok çeşidi glutensizdir, soya ve sodyum içerir.

Un, yoğurt ve sebzelerin mayalanıp kurutulmasıyla elde edilen geleneksel bir çorba mayası. Kışın kilerin baş köşesinde durur.

Haşlanmış soya fasulyesinin Rhizopus mayasıyla mayalanıp sıkı bir kek haline gelmesiyle elde edilen, Endonezya kökenli protein değeri yüksek bitkisel bir besin. Dilimlenip kızartılarak veya haşlanarak...

Olgun durian etinin tuzla fermente edilmesiyle yapılan, ekşi-keskin ve yoğun kokulu bir Malezya-Endonezya malzemesi. Sambal ve balık güveçlerinde ekşilik-derinlik katmak için kullanılır.

Soya sosu tabanına şeker/mirin ve baharat eklenerek yapılan, tatlımsı ve parlak bir Japon sosu. Et-tavuk ve sebzeye tatlı-tuzlu bir cila verir; sodyum ve şekeri belirgindir.

Sebzelerin tuzlu su ya da sirkeli salamurada bekletilerek ekşitilmesiyle elde edilen geleneksel bir koruma yöntemi ve mezesi. Kışa sebze saklamanın en köklü yollarından biridir.

Olgunlaşmamış Japon eriğinin (ume) tuzla fermente edilip güneşte kurutulmasıyla yapılan, son derece ekşi ve tuzlu bir Japon turşusu. Genellikle kırmızı shiso yaprağıyla renklendirilir.

Sirke, melas, ançüez ve baharatların olgunlaştırılmasıyla yapılan, ince-akışkan ve umami bir İngiliz sosu. Et yemekleri ve marinasyonda birkaç damla kullanılır; klasik çeşidi balık (ançüez) içerir.

İstiridye özü tabanlı, koyu ve kıvamlı bir Çin sosu. Tatlımsı-tuzlu ve yoğun umami tadıyla wok yemekleri ve soslara derinlik katar; istiridye (kabuklu deniz) alerjeni içerir.

Kırmızı havuç, kara şalgam, bulgur unu ve tuzla mayalanarak elde edilen, keskin ekşi-acı tatlı Çukurova kökenli geleneksel bir fermente içecek. Kebapların ve acılı yemeklerin yanında içilir.

Pişmiş pirincin fermente edilmesiyle yapılan, doğal tatlılığa sahip, koyu-akışkan kıvamlı bir Japon içeceği. Genellikle alkolsüz ya da çok düşük alkollüdür, sıcak ya da soğuk tüketilir.

Camellia sinensis bitkisinin henüz açmamış tomurcukları ve genç yapraklarından, minimum işlemle hazırlanan, açık renkli ve hafif tatlımsı bir çay türü. Çay türleri arasında en az kafein içerenlerden b...

Buğday tanesinin çimlenip birkaç günlük genç filiz aşamasında biçilmesiyle elde edilen, yoğun klorofil içeren canlı yeşil bir bitkidir. Genellikle sıkılarak taze bir "shot" hâlinde ya da toz özütü ola...

Tropik demirhindi ağacının ekşi-tatlı meyve etinden yapılan; şerbet, ferahlatıcı içecek ve ekşi sos-baharat olarak kullanılan bir hammadde. Osmanlı şerbet kültürünün klasiklerindendir.

Gül yapraklarının damıtılmasıyla elde edilen, çiçeksi kokulu bir su. Tatlı, şerbet ve süt tatlılarına zarif bir gül aroması katar; gıda amaçlı olanı kullanılmalıdır.

Kokulu gül yapraklarının şeker ve suyla kaynatılmasıyla elde edilen pembe, çiçeksi aromalı bir şurup. Şerbet, limonata ve tatlıların aromalandırılmasında kullanılır.

Hibiskus (roselle) bitkisinin kurutulmuş kırmızı çiçek taçyapraklarından yapılan; canlı kırmızı renkli, ekşi ve ferahlatıcı bir içecek hammaddesi. Sıcak ve soğuk demlenir.

Hindiba bitkisinin kavrulup öğütülen kökünden yapılan, kahveye benzer koyu-acımsı ama kafeinsiz bir içecek hammaddesi. Tek başına ya da kahveye karıştırılarak tüketilir.

Genç-yeşil hindistan cevizinin içindeki berrak, hafif tatlımsı doğal sıvı. Ferah bir içecektir; hindistan cevizi sütüyle karıştırılmamalıdır, o ayrı bir üründür.

Karadutun suyunun şekerle kaynatılmasıyla elde edilen koyu mor, yoğun ve tatlı-mayhoş bir şurup. Suyla açılıp şerbet, ayrıca tatlı ve dondurma sosu olarak kullanılır.

Yabani gül türü Rosa caninanın kurutulmuş meyvelerinden hazırlanan, ekşimsi-tatlı aromasıyla bilinen kızıl renkli bir meyve çayı. Özellikle kış aylarında sıcak içilir.

Yoğurdun su ya da süt, şeker ya da tuz ve genellikle meyve ile çırpılarak köpüklü bir içeceğe dönüştürülmesiyle yapılan geleneksel bir Hint alt kıtası içeceğidir. Tatlı ve tuzlu olmak üzere iki ana tü...

Yer altı kaynağından gelen, doğal mineral ve çoğunlukla karbondioksit içeren su. Serinletici bir içecek ve mutfakta hamura hafiflik katan bir malzeme olarak kullanılır.

Genç yeşil çay yapraklarının gölgede yetiştirilip damarları ayıklanarak ince toz haline öğütülmesiyle elde edilen parlak yeşil bir Japon çayı. Geleneksel olarak suyla çırpılarak, günümüzde latte ve ta...

Güney Amerika’ya özgü bir çobanpüskülü türünün kurutulmuş yapraklarından demlenen, kafeinli bir içecek. Topraksı-otsu tadıyla geleneksel “yerba mate” olarak içilir.

Mürver ağacının beyaz çiçeklerinin şekerle demlenip süzülmesiyle yapılan, çiçeksi-tatlı bir Avrupa şurubu. Soda ya da maden suyuyla karıştırılarak serinletici bir içecek hazırlanır.

Taze nane yapraklarının buharla damıtılmasıyla elde edilen, hafif serinletici aromalı bir çiçek/bitki suyu (hidrosol). Gül suyu ve portakal çiçeği suyu gibi tatlı ve içeceklerde aromalandırıcı olarak...

Küçük beyaz taç yapraklı sarı merkezli papatya çiçeklerinin kurutulmasıyla hazırlanan, hafif tatlımsı ve otsu aromalı kafeinsiz bir bitki çayı. Genellikle akşamları rahatlamak için tercih edilir.

Acı portakal ağacının çiçeklerinin damıtılmasıyla elde edilen çiçeksi-narenciyemsi bir su. Tatlı, hamur işi ve içeceklere zarif bir aroma katar; gıda amaçlı olanı kullanılmalıdır.

Bal arılarının ağaç tomurcukları ve kabuğundan topladığı reçineyi kendi salgılarıyla karıştırarak ürettiği, koyu kahverengi ve yapışkan bir maddedir. Kovanı mikroorganizmalardan korumak için kullanılı...

Anason kokusuna benzer aromatik tohumlarıyla bilinen rezene bitkisinin kurutulmuş tohumlarından hazırlanan, hafif tatlımsı kafeinsiz bir bitki çayı. Özellikle yemek sonrası hazımı rahatlatmak için ter...

Yabani orkide türlerinin toprak altı yumrularının kurutulup öğütülmesiyle elde edilen, kıvam verici geleneksel bir Anadolu içecek tozu. Sıcak sütle karıştırılıp tarçınla servis edilen salebin ana malz...

Camellia sinensis yapraklarının tam fermente edilerek (oksitlenerek) kurutulmasıyla elde edilen, koyu renkli ve güçlü aromalı klasik çay türü. Türkiye'de en yaygın tüketilen sıcak içecektir.

Vişne suyunun şekerle kaynatılmasıyla elde edilen, parlak kırmızı, tatlı-ekşi bir şurup. Suyla açılıp şerbet, ayrıca tatlı ve içecek sosu olarak kullanılır.

Yasemin çiçeklerinin buharla damıtılmasıyla elde edilen, tatlı-çiçeksi aromalı bir çiçek suyu. Orta Doğu ve Güney Asya tatlılarında gül suyuna benzer şekilde kullanılır.

Doğu Asya'ya özgü, mandalina-limon-greyfurt arası bir tada sahip yuzu meyvesinin sıkılmasıyla elde edilen, yoğun ekşi-aromatik bir sıvı. Japon mutfağının soslarında ve içeceklerinde kullanılır.

Taze zencefilin şekerle kaynatılıp süzülmesiyle yapılan, keskin-yakıcı bir zencefil şurubu. Soda ile karıştırılarak alkolsüz "zencefil birası" içeceğinin temelini oluşturur.

Dünya kahve üretiminin çoğunu oluşturan, aromatik ve yumuşak ana kahve türü. Meyvemsi-çiçeksi notaları ve düşük acılığıyla nitelikli kahvenin temelidir.

Arpa tanelerinin kavrulup öğütülmesiyle elde edilen, kafeinsiz, kahveye yakın renk ve tada sahip geleneksel bir sıcak içecek. Türkiye ve İtalya gibi ülkelerde uzun süredir bilinen bir kahve alternatif...

Kavrulmuş kahve çekirdeklerinin taş dibekte ezilerek çok ince toz hâline getirildiği geleneksel Türk kahvesi türü. Dövme sırasında açığa çıkan yağlar sayesinde yoğun köpüklü olur.

Basınçlı su ile kısa sürede çekilen, yoğun aromalı ve üzerinde ince bir köpük (crema) tabakası bulunan İtalyan kökenli bir kahve hazırlama yöntemidir.

Kahve bitkisinin anavatanı kabul edilen Etiyopya'nın yüksek rakımlı bölgelerinde yetiştirilen, çiçeksi-meyvemsi aromasıyla tanınan bir arabica kahve türüdür. Yetiştirildiği bölgeye göre (Yirgacheffe,...

Öğütülmüş kahvenin sıcak suyla, kağıt ya da metal filtreden süzülerek hazırlandığı berrak ve içimi yumuşak bir kahve. Telvesiz yapısı ve dengeli aromasıyla bilinir.

Demlenmiş kahvenin kurutulup toz ya da granül hâline getirilmesiyle üretilen, sıcak suyla karıştırılınca anında çözünen pratik bir kahve ürünü.

Hindiba bitkisinin kökünün kavrulup öğütülmesiyle elde edilen, kafeinsiz, kahveye yakın koyu-acımsı bir sıcak içecek. Kahve sıkıntısı yaşanan dönemlerde Avrupa'da yaygınlaşmış bir alternatiftir.

Kavurma öncesinde özel işlemlerle kafeininin büyük bölümü (yaklaşık %97'si) giderilen kahve çekirdeği. Tat profili normal kahveye yakındır, kafein hassasiyeti olanlarca tercih edilir.

Kahvenin suda uzun süre demlenip yoğunlaştırılmasıyla elde edilen, koyu kıvamlı ve yoğun aromalı bir sıvı özüt. Pastacılıkta ölçülü kahve aroması katmak için kullanılır.

Yabani antep fıstığı olarak da bilinen menengiç ağacının kavrulup ezilmiş meyvelerinden yapılan, sütle pişirilen kafeinsiz geleneksel bir Güneydoğu içeceği.

İki ana kahve türünden biri; arabikaya göre daha yüksek kafeinli, daha dolgun ve acımsı bir karaktere sahip. Espresso harmanlarına gövde ve krema katar.

Kaba öğütülmüş kahvenin sıcak su yerine soğuk suda uzun süre (genellikle 12–24 saat) bekletilerek demlendiği, düşük asitli ve yumuşak içimli kahve.

İnce çekilmiş kahvenin cezvede su ve isteğe göre şekerle birlikte kaynatılmasıyla hazırlanan, telvesiyle servis edilen geleneksel bir kahve türü. UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras Listesi'ndedir.

Henüz kavrulmamış, ham kahve çekirdeği. Yeşilimsi rengi ve bitkisel-ekşi aromasıyla bilinir; ev kavurması ve demlemesinde kullanılan çiğ çekirdektir.

Sıradan tatlı bademden farklı bir çeşit olan, karakteristik acı tadıyla tanınan badem türü. Acıbadem kurabiyesinin geleneksel aroma kaynağıdır; çiğ ve fazla miktarda tüketimi güvenli değildir.

Canlı yeşil rengi ve kendine özgü tadıyla tanınan, Gaziantep yöresiyle özdeşleşmiş bir kuruyemiş. Baklava dolgusundan dondurmaya, tuzlu atıştırmalıklardan tatlılara kadar geniş kullanım alanı vardır.

Öğütülmüş Antep fıstığından yapılan, canlı yeşil ve yoğun aromalı bir ezme. Tatlı, dondurma ve pasta dolgusunda değerlidir; ağaç yemişi alerjenidir.

Ayçiçeğinin kabuklu tohumu, Türkiye’de en yaygın çerezlerden biri. Kabuklu çitlenerek atıştırmalık olarak, kabuksuz iç haliyle salata ve unlu mamullerde kullanılır.

İnce kahverengi zarla kaplı, beyaz özlü bir kuruyemiş; çiğ, kavrulmuş, tuzlu ya da badem sütü/unu şeklinde geniş bir kullanım alanına sahiptir.

Öğütülmüş bademden yapılan, kremsi ve yağlı bir sürülebilir ezme (ya da şekerli badem ezmesi tatlısı). Kahvaltı, tatlı ve şekerlemede kullanılır; ağaç yemişi alerjenidir.

Amazon yağmur ormanlarına özgü, iri ve üçgen biçimli sert kabuklu bir kuruyemiş. Eşsiz derecede yüksek selenyum içeriğiyle tanınır; çiğ atıştırmalıktan vegan süt alternatiflerine kullanılır.

Sert kabuğunun içinde kıvrımlı, yağ oranı yüksek bir çekirdek barındıran kışlık bir kuruyemiş. Kahvaltıdan tatlıya, salatadan hamur işine kadar mutfağın her köşesinde kullanılır.

Orta Amerika kökenli bir bitkinin küçük, siyah-gri tohumu. Sıvıyla temas edince jölemsi bir kıvam alır; lif ve omega-3 açısından zengindir, puding ve içeceklerde kullanılır.

Karadeniz kıyı şeridinin simgesi, gevrek dokusu ve tatlımsı aromasıyla sevilen bir kuruyemiş. Çiğ, kavrulmuş, ezme ve unlu mamullerde geniş kullanım alanı bulur.

Öğütülmüş fındıktan yapılan, kremsi ve yağlı bir sürülebilir ezme. Sade hâli kahvaltıda, kakaolu hâli tatlı-sürme olarak kullanılır; ağaç yemişi alerjenidir.

Ginkgo ağacının meyvesinin içindeki, kabuğu soyulup pişirilerek tüketilen küçük yeşilimsi bir tohum. Çin ve Japon mutfağında güveç, çorba ve özel yemeklerde küçük miktarlarda kullanılır.

Hindistan cevizi palmiyesinin sert kabuklu tropik meyvesi; beyaz, yağlı eti ve suyuyla tanınır. Rendelenmiş, un, süt ya da yağ formunda tatlı ve tuzlu tariflerde geniş kullanım alanı bulur.

Hindistan cevizinin beyaz içinin rendelenip kurutulmuş hâli. Tatlı, hafif yağlı ve tatlımsı aromasıyla pasta, kurabiye ve tatlı süslemede kullanılır.

Hurma ağacının tatlı, yapışkan dokulu meyvesi; kuru meyveler arasında en yüksek şeker ve lif içeriğine sahip olanlardan biri. İftar sofralarından enerji barlarına kadar geniş kullanım alanı bulur.

Yassı, koyu yeşil rengiyle tanınan, protein ve çinko bakımından zengin bir tohum çerezi. Kabuklu çitlenerek ya da kabuksuz iç haliyle salata ve unlu mamullerde kullanılır.

Kabak çekirdeğinin kabuğu alınmış, yeşil ve yassı içi. Fındıksı tadı ve çıtır dokusuyla salata, granola ve unlu mamullerde kullanılır; magnezyum ve protein bakımından zengindir.

Böbrek biçimli, yumuşak ve kremsi dokusuyla tanınan tropikal bir kuruyemiş. Çiğ, kavrulmuş ya da ezme halinde tatlı-tuzlu tariflerde ve vegan mutfakta sıkça tercih edilir.

Öğütülmüş kajudan yapılan, doğal olarak çok kremsi ve hafif tatlımsı bir ezme. Vegan kremalar, sos ve tatlılarda kullanılır; ağaç yemişi alerjenidir.

Kavunun kurutulup kavrulan çekirdekleri. Kabuğu çıtır, içi fındıksı bir çerezdir; ayrıca öğütülüp tatlı ve unlu mamullerde kullanılır. Yağ ve kalorisi yüksektir.

Kayın ağacının küçük üç köşeli meyvesi; kavrularak tanenini azaltılmış hâliyle tüketilen, tarihsel olarak Avrupa kırsalında önemli bir yağ ve besin kaynağı olmuş bir orman cevizi.

Güneydoğu Asya mutfağında, özellikle Endonezya ve Malezya'da baharat ezmelerine kıvam ve hafif yağlı bir doku katmak için kullanılan yağlı bir sert kabuklu tohum. Çiğ hâli hafif toksiktir, mutlaka piş...

Gıda amaçlı yetiştirilen kenevir bitkisinin, fındıksı tatlı ve besleyici tohumu (çoğunlukla kabuğu alınmış iç). Protein ve sağlıklı yağlar içerir; salata ve karışımlara serpilir.

Diğer kuruyemişlerin aksine nişasta oranı yüksek, yağ oranı düşük bir sonbahar-kış ürünü. Kestane mangalından kestane şekerine, çorbadan dolmaya kadar geniş kullanım alanı vardır.

Kestanenin haşlanıp kabuğu soyulduktan sonra ezilmesiyle yapılan, genellikle şeker ve vanilya ile tatlandırılmış yoğun bir püredir. Fransız pastacılığının klasik "Mont Blanc" tatlısının temel malzemes...

Keten bitkisinin parlak kahve ya da altın renkli tohumu. Bitkisel omega-3 (ALA) ve lif açısından zengindir; öğütülmüş hâli daha iyi değerlendirilir, ekmek ve karışımlarda kullanılır.

Batı Afrika kökenli bir ağacın acı-kafeinli tohumu. Geleneksel olarak çiğnenerek tüketilir, konukseverlik törenlerinde önemli bir yer tutar ve tarihsel olarak kola içeceklerinin ilk aroma kaynağıdır.

Olgun ananasın halka ya da parça hâlinde dilimlenip kurutulmasıyla yapılan, yoğun tatlı-ekşimsi ve çiğnenebilir bir kurutulmuş meyvedir. Doğrudan atıştırmalık olarak ya da hamur işlerinde kullanılır.

Beyaz dutun güneşte kurutulmasıyla elde edilen, doğal tatlı bir kuru meyve. Çerez olarak, pekmez-köme yapımında ve tatlıların doğal tatlandırılmasında kullanılır.

Erik türü Prunus domestica’nın kurutulmuş hali; koyu mor-siyah rengi ve yoğun tatlı-ekşi dengesiyle tanınır. Kompostodan et yemeklerine, kahvaltılık karışımlardan tatlılara kadar kullanılır.

Malatya’nın simge ürünü kayısının güneşte kurutulmuş hali; turuncu rengi ve ekşimsi-tatlı dengesiyle tanınır. Tek başına atıştırmalık olarak da tatlı ve et yemeklerinde de kullanılır.

Kızılcığın (ya da cranberry’nin) kurutulmuş, çoğunlukla hafif tatlandırılmış hâli. Tatlı-ekşi tadıyla granola, kek, salata ve kuruyemiş karışımlarında kullanılır.

Olgun mangonun dilimlenip güneşte ya da düşük ısılı fırında kurutulmasıyla yapılan, yoğun tatlı ve çiğnenebilir bir kurutulmuş meyvedir. Doğrudan atıştırmalık olarak ya da tatlı-tuzlu tariflerde kulla...

Vişnenin çekirdeği çıkarılıp kurutulmasıyla elde edilen, tatlı-ekşi bir kuru meyve. Kek, granola, çikolata ve tahıl karışımlarında kullanılır.

Güneşte ya da gölgede kurutulan üzümün büzülmüş, yoğun tatlı hali. Kahvaltılık gevreklerden pilava, kurabiyeden aşureye kadar Türk mutfağının klasik malzemelerinden biri.

İncirin güneşte kurutulmuş, yoğun tatlı ve bal kıvamında bir dokuya sahip hali. Ege bölgesinin klasik ürünüdür; tek başına atıştırmalık olarak da peynir tabaklarında da sıkça yer alır.

Nohudun özel olarak kavrulup kabuğu ayrıştırılmasıyla elde edilen çıtır bir çerez. Sade, tuzlu, şekerli (beyaz leblebi) ve baharatlı çeşitleri vardır.

Avustralya kökenli, yuvarlak ve çok sert kabuklu bir kuruyemiş; kremsi dokusu ve hafif tatlımsı aromasıyla tanınır. Tuzlu atıştırmalıktan çikolatalı tatlılara kadar geniş bir kullanım alanı vardır.

Ceviz ailesinden, uzun oval biçimli ve yumuşak kremsi dokusuyla tanınan bir Kuzey Amerika kuruyemişi. Tatlı, tuzlu ve unlu mamul tariflerinde; özellikle Amerikan pekan turtasında öne çıkar.

Filipinler'e özgü bir ağacın çekirdeğinden elde edilen, yağ oranı çok yüksek ve tereyağımsı bir tada sahip nadir bulunan bir kuruyemiş. Kavrularak ya da bal kaplı olarak tüketilir.

Tahin (susam ezmesi) ile kaynatılmış şeker şerbetinin çekilmesiyle yapılan, lifli-gevrek dokulu bir helva. Kahvaltı ve tatlı olarak sevilir; susam alerjeni ve şeker içerir.

Ceviz ağacının henüz olgunlaşmamış, dış kabuğu yeşil ve iç kabuğu sertleşmemiş erken hasat dönemindeki hâlidir. Kuru cevizden farklı olarak sulu, yumuşak dokulu ve daha az yağlıdır; kısa bir mevsim pe...

Adına ve görünüşüne rağmen gerçek bir badem değil, bir çayır bitkisinin toprak altı yumrusu olan tatlımsı, glütensiz bir atıştırmalık. İspanya'nın horchata içeceğinin geleneksel hammaddesidir.

Botanik olarak bakliyat sayılsa da mutfakta kuruyemiş gibi tüketilen, ekonomik ve protein değeri yüksek bir atıştırmalık. Çiğ, kavrulmuş, tuzlu veya ezme halinde geniş kullanım alanı bulur.

Fıstık çamının kozalağından elde edilen, küçük ve yumuşak dokulu, reçinemsi bir aroması olan pahalı bir kuruyemiş. İç pilavdan pestoya kadar Türk ve Akdeniz mutfağının vazgeçilmezlerindendir.

Peru'nun Amazon bölgesi kökenli, yıldız biçimli kapsül içinde yetişen bir tohum. Omega-3 yağı yüksek içeriğiyle bilinir, kavrularak atıştırmalık olarak tüketilir.

Kulak biçimli, jelatinimsi-çıtır dokulu bir Asya mantarı. Çoğunlukla kurutulmuş satılır; suda açılıp sote ve çorbalarda çıtır dokusuyla kullanılır.

Kuzey İtalya'nın belirli bölgelerinde meşe ve fındık ağaçlarının kökleriyle simbiyotik yaşayan, toprak altında oluşan sarımsı-bej renkli bir mantardır. Sarımsak-peynirimsi yoğun kokusuyla gurme mutfağ...

Soğuk iklimlerde huş ağaçları üzerinde yetişen, koyu-siyah, sert ve odunsu görünümlü bir mantardır. Yenilir formda değil, genellikle çay ya da özüt olarak tüketilir.

Çayır ve otlaklarda çoğu zaman halka (peri halkası) çizerek biten küçük yabani mantarlara halk arasında verilen ad. Yalnız uzman kimliklendirmesiyle, iyice pişirilerek tüketilmelidir.

Uzun, ince saplı, küçük şapkalı, demet hâlinde yetişen beyaz bir mantar. Hafif, çıtır dokusuyla Uzak Doğu çorba, sote ve wok yemeklerinde kullanılır.

Kesildiğinde turuncu bir süt salan, çam ormanlarında yetişen yabani bir mantar. Karadeniz ve Akdeniz’in çam alanlarında sonbaharda toplanır; ızgara ve kavurma olarak pişirilir. Diğer adı: Çıntar Manta...

Kara-gri, huni biçimli, ince etli bir orman mantarı (kara borazan/“ölüm borusu”). Yoğun, toprağımsı tadıyla sos ve pilavlara derinlik katar.

Fransa'nın Périgord bölgesi başta olmak üzere meşe ormanlarının toprağı altında oluşan, sert ve siyah-mor renkli bir kış truf türüdür. Beyaz trüften farklı olarak kısa süreli pişirmeye dayanır, daha y...

Kavak ve söğüt gibi ağaçların gövde ve köklerinde kümeler hâlinde yetişen, ince saplı ve kahverengi şapkalı yenilebilir bir mantar. Sote ve kavurmada kullanılır.

Beyaz kültür mantarının kahverengi, daha yoğun aromalı hâli (cremini). Sıkı dokusu ve etsi tadıyla sote, güveç ve soslarda beyazına göre daha lezzetlidir.

Şapkasız, beyaz ve sarkık iğnecikleriyle bir aslan yelesini andıran mantar (lion’s mane). Pişince yengeç-deniz ürünü dokusunu andıran etsi bir yapı verir.

Kalın, etli beyaz sapı ve küçük şapkasıyla tanınan iri bir istiridye mantarı türü. Sıkı, etsi dokusu dilimlenip ızgara ve sotede makbuldür.

Yuvarlak-toplu görünümlü, şapka-sap ayrımı olmayan bir mantar türü. Yalnızca içi tamamen beyaz ve peynirsi dokuda olan genç örnekleri yenir.

Bal peteğini andıran gözenekli şapkasıyla tanınan, ilkbaharda toplanan değerli bir yabani mantar. Yoğun aroması nedeniyle et yemeklerinde ve soslarda kullanılır; çiğ tüketilmez.

Beyaz ila kahverengi şapkalı, kültürlenerek yetiştirilen en yaygın yenilebilir mantar türü. Sotede, çorbada ve fırında yıl boyu bulunabilen çok yönlü bir mutfak malzemesi.

Ağaç diplerinde demet-dalga yapraklar hâlinde büyüyen bir orman mantarı. “Dans eden mantar” da denir; sote ve fırında yoğun umami tat verir.

Çam ormanlarında, kökle simbiyotik ilişki içinde yetişen, kültürü yapılamayan ve yalnızca doğadan toplanabilen nadir bir mantar. Baharatsı-çam kokusu ve yüksek fiyatıyla Japon mutfağının en değerli ma...

Küçük, amber renkli ve yüzeyi doğal jelatinli-kaygan bir Japon mantarı. Miso çorbası ve güveçlerde kıvam ve umami tat verir; kısa pişer.

İtalyan mutfağının değerli yabani mantarı; kalın saplı, süngerimsi alt yüzeyli ve yoğun aromalıdır. Çoğunlukla kurutulmuş olarak risotto, makarna ve soslarda kullanılır.

Kültür mantarının (Agaricus bisporus) tam olgunlaşmış, iri ve kahverengi hâli. Etsi dokusu sayesinde ızgarada, dolmada ve et alternatifi tariflerde kullanılır.

Doğu Asya'da yüzyıllardır kullanılan, sert-odunsu dokulu ve parlak kırmızı-kahverengi kabuklu bir mantar. Yenilebilir değil, geleneksel olarak çay ya da toz hâlinde tüketilir.

Ezildiğinde ya da kurutulduğunda belirgin sarımsak kokan küçük bir orman mantarı. Kuru hâli baharat gibi az miktarda kullanılır; yabani olduğundan uzman onayı ve iyi pişirme ister.

Sarı-turuncu, huni biçimli ve hafif kayısı kokulu bir orman mantarı (chanterelle). Tereyağında sote edilerek ve soslarda değerlendirilir.

Yelpaze ya da istiridye biçiminde, açık renkli ve yumuşak dokulu bir kültür mantarı (istiridye mantarı ailesinden). Hafif tadı ve pürüzsüz dokusuyla sotelerde sevilir.

Uzak Doğu mutfağının temel mantarı; kahverengi şapkası ve yoğun umami aromasıyla bilinir. Taze ya da kurutulmuş olarak çorba, sote ve et suyu tariflerinde kullanılır.

İnce saplı, küçük şapkalı, demet hâlinde yetişen bir Japon mantarı. Pişince fındıksı, hafif tatlı bir tat verir; sote ve çorbalarda sevilir.

Ağaç gövdelerinde raf raf büyüyen, turuncu-sarı ve pişince tavuk etini andıran dokusuyla tanınan bir orman mantarı. Mutlaka iyice pişirilerek kullanılır.

Ağaç köklerinin dibinde toprak altında yetişen, çok yoğun aromalı ve değerli bir mantar. Az miktarda rendelenerek makarna, risotto ve yumurtaya eşsiz bir koku katar.

Beyaz, uzun-sarkık iğnelerden oluşan, aslan yelesini andıran görünümüyle tanınan bir mantar. Pişince yengeç ya da ıstakoz etine benzer bir doku ve tat verir. Diğer adı: Keçi Sakalı Mantarı.

Çayır ve otlaklarda kendiliğinden yetişen, kültür mantarının yabani akrabası. Beyaz şapkalı, mantar aromalı; sote ve yemeklerde kullanılır.

Ege ve Akdeniz çam ormanlarında yetişen, sıkı etli ve aromalı yabani bir mantar. Izgara ve kavurma olarak, çoğunlukla zeytinyağıyla pişirilir.

İstiridye kabuğunu andıran şapkasıyla dikkat çeken, etimsi dokulu bir orman mantarı türü. Sotede ve ızgarada et alternatifleri arasında sıkça tercih edilir.

Karayipler ve Orta-Güney Amerika kökenli, görünüşü kiraza benzeyen küçük kırmızı bir meyvedir. Ağırlığına oranla portakaldan onlarca kat daha fazla C vitamini içerir, genellikle toz özüt hâlinde tüket...

Küçük, sert ve buruk tatlı yabani armut türü. Çiğ haliyle zor yenir; dona uğrayıp yumuşadıktan veya pişirildikten sonra tüketilir.

İçi boş, kadifemsi dokusuyla dikkat çeken, hafif ekşi-tatlı kırmızı bir yaz meyvesi. Narin yapısı nedeniyle dikkatli taşınır, çiğ ve pişmiş birçok tarifte kullanılır.

Batı Afrika kökenli ama Jamaika mutfağının simgesi hâline gelmiş, olgunlaşıp kendiliğinden açıldığında yenen bir meyve. Yalnızca tam olgun, doğal açılmış kapsülün sarı eti güvenle tüketilir.

İnce, kağıt gibi bir kabuğun içinde sarı-turuncu, çilek büyüklüğünde tatlı-ekşi bir meyve. Kabuğu açılıp çiğ yenir; tatlı ve salata süslemesinde de sıkça kullanılır.

Sonbaharda olgunlaşan, elma ile yabani armut arası tadında küçük kırmızı bir orman meyvesi. Çoğunlukla taze çiğnenir; bazı bölgelerde kurutulup çayı yapılır.

Olgunlaştığında sarı-turuncu, mango ile ananas arası ekşi-tatlı bir aromaya sahip oval tropikal bir meyve. Olgunlaşmamış yeşil hâli de turşu ve salata yapımında değerlendirilir.

Hindistan kökenli, açık yeşil renkli ve son derece ekşi-buruk tatlı küçük bir meyvedir. Ayurveda geleneğinde yüzyıllardır kullanılır, taze tüketilmesi zor olduğundan genellikle turşu, reçel ya da kuru...

Sert, pullu kabuğu ve tatlı-ekşi, sulu etiyle tropikal mutfağın simgesi olan bir meyve. Çiğ tüketimin yanı sıra ızgara, tatlı ve içeceklerde de kullanılır.

İnce kabuğu ve kumlu-sulu dokusuyla tanınan, tatlı ve hafif kokulu bir meyve. Çiğ tüketimin yanı sıra komposto, tatlı ve peynir tabaklarında da kullanılır.

Kuzey Amerika kökenli bir çalının küçük, koyu mor-siyah ve çok yoğun burukçu-ekşi tadıyla bilinen meyvesidir. Çiğ hâliyle nadiren tüketilir; genellikle suyu, kurutulmuşu ya da toz özütü hâlinde kullan...

Kremamsı dokusu ve tekli doymamış yağlarıyla öne çıkan tropik bir meyve. Kahvaltı tabağından tatlıya, salatadan soslara kadar çok yönlü kullanılır.

Sert, ekşi ve çiğ haliyle yenmeyen ama pişince tatlı, kokulu ve pembeleşen klasik bir sonbahar-kış meyvesi. Tatlıdan yemeğe geniş bir kullanım alanı vardır.

Amazon palmiyesinin küçük, koyu mor meyvesi. Eti azdır ve çabuk bozulur; çoğunlukla donmuş püre ya da toz hâlinde smoothie ve kâselerde kullanılır.

Ekvador kökenli, papayaya uzaktan akraba, beş kenarlı yıldız kesitli ve tamamen çekirdeksiz bir meyvedir. Ananas, çilek ve papaya arası bir tat taşır, kabuğuyla birlikte yenebilir.

Kalın-sert kabuğunun içinde reçinemsi, aromatik ve tatlı sarı eti olan bir Hint meyvesi (ağaç elması/bael). Olgun eti şerbet ve içeceklerde değerlendirilir.

Kabuğu düz ve krem-sarı renkte, iç eti yeşilimsi-beyaz ve çok tatlı bir kavun çeşididir. Kantalop kavununa göre daha nötr-hafif bir koku taşır, daha uzun raf ömrüne sahiptir.

Afrika savanlarının ikonik baobab ağacının, sert kabuklu meyvesinin içindeki kuru ve ekşimsi tozudur. Doğal olarak kurumuş hâlde hasat edilir, meyve suları ve smoothie'lere karıştırılan bir besin takv...

Çalı üzerinde yetişen, yeşil-sarımsı, çizgili ve ekşi bir küçük meyve (gooseberry). Çiğ tüketilebildiği gibi çoğunlukla reçel, jöle ve tatlı soslarında kullanılır.

Çok aromatik kabuğuyla bilinen bir turunçgil. Meyvesi ekşi olduğu için çiğ yenmez; kabuğunun kokusu Earl Grey çayına, reçele ve parfüme kimliğini verir.

Parmakları andıran uzantılara ayrılmış, tümüyle kabuk ve beyaz göbekten oluşan kokulu bir narenciye. Suyu-eti yoktur; rendelenen kabuğu aroma için kullanılır.

Koyu mor-siyah, birbirine bitişik küçük tanelerden oluşan, hafif ekşi-tatlı bir yaz meyvesi. Çiğ yenir, reçel ve tatlılarda sıkça kullanılır.

İlkbaharda ilk çıkan, sert, yeşil ve belirgin ekşi bir erik çeşidi. Tuza banılarak taze atıştırılır; olgunlaştığında sararıp kızararak tatlanır.

İçi parlak turuncu-sarı, haşlanmış yumurta sarısını andıran yoğun-tozumsu bir dokuya sahip tropikal bir meyve. Meksika ve Orta Amerika kökenlidir, "yumurta meyvesi" adıyla da bilinir.

Jackfruit ile yakın akraba, ama daha küçük boyutlu ve çok daha yoğun-tatlı kokulu bir Güneydoğu Asya meyvesi. İçindeki sarı-turuncu dilimler hem çiğ hem kızartılarak tüketilir.

Yeşil pullu kabuğu altında kremsi beyaz etiyle tanınan tropikal bir meyve. Muz-ananas-çilek karışımını andıran tatlı bir aroması vardır; çekirdekleri yenmez.

Kakao ağacının Amazon kökenli akrabası; kalın kabuğunun içinde kremsi, tatlı-ekşi ve aromatik beyaz eti olan bir meyve. Meyve suyu, tatlı ve çikolata-benzeri ürünlerde kullanılır.

Sert dikenli kabuğu ve güçlü, keskin kokusuyla tanınan Güneydoğu Asya’nın en tartışmalı tropikal meyvesi. Kremsi, yoğun aromalı sarı eti çiğ yenir; tadı sevenler için "meyvelerin kralı" sayılır.

Böğürtlene benzeyen uzun şekli ve yoğun tatlılığıyla bilinen, çok kısa raf ömürlü bir yaz meyvesi. Taze tüketilir, pekmez ve kurusu da geleneksel olarak üretilir.

Pembe-sarı pullu kabuğu ve içindeki siyah çekirdekli beyaz veya kırmızı etiyle dikkat çeken egzotik bir kaktüs meyvesi. Hafif tatlı, kaşıkla ya da dilimlenerek yenir.

Tropik bölgelerde yetişen, iri ve yeşil kabuklu nişastalı bir meyve. Olgunlaşmadan pişirilerek ekmek-patates gibi nişasta kaynağı olarak kullanılır; çiğ tüketilmez.

Kabuğuyla birlikte yenen, çıtır dokusu ve ekşi-tatlı dengesiyle yıl boyu sofralarda yer bulan bir meyve. Çiğ tüketimden tatlıya, komposto ve salataya kadar geniş bir kullanım alanı vardır.

Elmanın kabuğu soyulup haşlandıktan sonra ezilmesiyle yapılan, pürüzsüz ya da az pürüzlü kıvamda bir meyve püresidir. Bebek maması, hamur işlerinde yağ/şeker azaltıcı ve doğrudan tatlı olarak tüketili...

Sarı, kırmızı ya da mor kabuklu, sulu ve tatlı-mayhoş bir yaz meyvesi. Taze tüketilir; ayrıca kurutularak (kuru erik) ve reçel-marmelat olarak değerlendirilir.

Zeytin yeşili kabuklu, oval şekilli; ananas, armut ve çilek arası aromatik bir tada sahip meyve. Kaşıkla oyularak ya da kabuğuyla birlikte çiğ yenir.

Salkımlar halinde büyüyen, parlak kırmızı, küçük ve belirgin ekşi taneli bir yaz meyvesi. Çoğunlukla reçel, jöle ve tatlı süslemesinde değerlendirilir.

Olgunlaştığında tatlı-aromatik bir meyve, olgunlaşmamışken ise cildi koyu maviye boyayan bir öz taşıyan Güney Amerika kökenli tropikal bir meyve. Brezilya'da içecek ve likör yapımında yaygındır.

Kayseri ve çevresinde yetişen, ilk dondan sonra toplanan kırmızı bir yaban meyvesi. Çiğ haliyle hafif zehirli olduğundan pişirilip şerbet ve reçel olarak tüketilir.

Küçük, kırmızı-turuncu, çoğunlukla kurutulmuş satılan bir meyve. Hafif tatlı-mayhoş tadıyla granola, smoothie ve fırın ürünlerine katılır.

Buruk-tatlı dengesiyle bilinen büyük turunçgil meyvesi. Kahvaltıda dilim dilim yenir, salatalarda ve taze sıkma suyunda kullanılır.

İçi pembemsi-beyaz, küçük sert çekirdekli, yoğun tropikal kokulu bir meyve. Kabuğuyla birlikte çiğ yenir; reçel, meyve suyu ve tatlıda da sıkça kullanılır.

Olgunlaşmadan önce yeşil-elma tadında, olgunlaşınca kahverengi ve kuru-tatlı bir hal alan küçük bir meyve. Taze ya da kurutulmuş olarak, çoğunlukla çay ve tatlılarda kullanılır.

Ağacın doğrudan gövdesinde salkımlar hâlinde biten, üzüme benzeyen mor-siyah kabuklu bir Brezilya meyvesi. Tatlı-mayhoş jölemsi eti taze yenir, reçel ve içeceğe dönüşür.

Ağaçta yetişen meyveler arasında en iri olan, dikenli yeşil kabuklu tropikal meyve. Olgun haliyle tatlı ve lifli sarı dilimleri çiğ yenir; ham haliyle et benzeri dokusuyla vejetaryen yemeklerde kullan...

Küçük, parlak kırmızı ve belirgin ekşi bir meyve (barberry). Kurutulup pilav, et yemekleri ve tatlılara mayhoş bir tat katmak için kullanılır.

Kaktüs gövdesinde yetişen, ince dikenli kalın kabuğunun içinde tatlı, çekirdekli bir eti barındıran meyve. Dikkatlice soyulup çiğ yenir; reçel ve meyve suyunda da kullanılır.

Misket limonu boyunda, yeşil-turuncu kabuklu, çok ekşi küçük bir narenciye. Güneydoğu Asya mutfağında limon-lime yerine ekşilik ve içecek için kullanılır.

Amazon’un, çok yüksek C vitamini içeriğiyle bilinen küçük, ekşi bir meyvesi. Çok ekşi olduğundan taze yenmez; çoğunlukla toz ve meyve suyu olarak kullanılır.

İç eti koyu kırmızı-mora dönen, tatlı ve hafif çilek-üzümsü notalar taşıyan bir portakal çeşididir. Renk, meyvedeki antosiyanin pigmentinden gelir ve soğuk gecelerle sıcak gündüzlerin olduğu iklimlerd...

Kabuğu ağ gibi dokulu, iç eti turuncu ve tatlı-misk kokulu bir kavun çeşididir. Türkiye'deki yaygın sarı kavuna göre daha kısa raf ömrüne ve daha belirgin bir aromaya sahiptir.

Haziran-Temmuz'da olgunlaşan, koyu mor-siyah renkli, yoğun tatlı ve az ekşimsi bir dut türü. Taze yenir; kurutularak ve pekmeze işlenerek de tüketilir.

Enine kesildiğinde beş kollu yıldız şekli oluşturan, mumsu sarı-yeşil kabuklu tropikal bir meyve. Tatlı-ekşi dengesindeki suyu bol eti çiğ olarak, salatalarda ve garnitürde kullanılır.

Yüksek su içeriği ve ferahlatıcı tadıyla yaz sıcağının vazgeçilmez meyvesi. Çiğ tüketimin yanı sıra salata ve smoothielerde de kullanılır.

Yoğun kokusu ve tatlı, sulu etiyle yaz sofralarının vazgeçilmezi olan bir meyve. Çiğ tüketimin yanı sıra peynir ve şarküteriyle de sıkça eşleştirilir.

Kadife dokulu kabuğu ve bal rengi etiyle yazın erken müjdecisi olan bir meyve. Çiğ tüketimin yanı sıra kurutularak ve reçel yapımında da değerlendirilir.

Akdeniz kökenli bir ağacın uzun, koyu kahverengi baklamsı meyvesi. Tozu kakao alternatifi olarak, pekmezi ise tatlandırıcı olarak kullanılır.

Parlak kırmızı-bordo, sulu ve tatlı bir yaz meyvesi. Çoğunlukla taze tüketilir; reçel, kompostoya ve tatlılara da işlenir. Vişnenin tatlı akrabasıdır.

Turuncu, dikenli kabuklu ve içi yeşil jölemsi olan Afrika kökenli bir kavun akrabası (boynuzlu kavun). Salatalık-kavun arası ferah tadıyla süsleme ve içeceklerde kullanılır.

Kadifemsi kahverengi kabuğu ve canlı yeşil etiyle kış aylarının besleyici meyvesi. Kaşıkla yenebilir, ayrıca salata ve smoothie’lerde de kullanılır.

Yeşilken hasat edilen, siğilli kabuklu ve belirgin acı tatlı bir kabakgil meyvesi. Sote, kavurma ve kurutulmuş çay formunda, temkinli miktarlarda tüketilir.

Küçük, oval, parmak ucu büyüklüğünde turunçgil; tatlı kabuğu ve ekşi eti birlikte, soyulmadan çiğ yenir. Reçel, turşu ve tatlı süslemesinde de kullanılır.

Küçük, koyu ve çekirdeksiz bir üzüm türünün kurutulmuş, minik taneleri. Tatlımsı-mayhoş tadıyla pilav, dolma, çörek ve tatlılarda kullanılır.

Ağustos-Eylül'de olgunlaşan, mercimek büyüklüğünde parlak kırmızı, ekşi-mayhoş tatlı bir orman meyvesi. Reçel, şerbet, kurutma ve kızılcık ekşisi gibi geleneksel ürünlerde kullanılır.

İnce sarımsı kabuğunun içinde saydam, sulu dilimleri olan, salkımlar hâlinde biten bir Güneydoğu Asya meyvesi. Tatlı-ekşi dilimleri taze tüketilir.

Keskin ekşiliği ve canlı aromasıyla hemen her mutfakta bulunan turunçgil. Suyu, kabuk rendesi ve dilimleriyle tatlıdan tuzluya sayısız yemekte kullanılır.

Pürüzlü kırmızı-pembe kabuğunun altında saklı, beyaz ve sulu, gül suyunu andıran aromatik etiyle bilinen küçük bir tropikal meyve. Kabuğu ve çekirdeği çıkarılıp çiğ yenir.

İnce, açık kahverengi kabuğunun altında yarı saydam, tatlı ve sulu bir et barındıran küçük tropikal meyve. Liçi ve rambutanın yakın akrabasıdır, taze veya kurutulmuş tüketilir.

İnce kabuğu ve kolay ayrılan dilimleriyle kış aylarının pratik atıştırmalık turunçgili. Çiğ tüketimin yanı sıra tatlı ve salatalarda da kullanılır.

Sulu, lifsiz eti ve yoğun aromasıyla tropikal mutfağın gözde meyvesi. Çiğ tüketimin yanı sıra smoothie, salsa ve tatlılarda da kullanılır.

Koyu mor-kahverengi kalın kabuğunun içinde beyaz, mandalinaya benzer şekilde bölünmüş, tatlı-ekşi dengeli bir tropikal meyve eti barındırır. Genellikle elle kırılıp çiğ tüketilir.

Jackfruit ve cempedak ile aynı cinsten, yumuşak-dikenli tüylü kabuğuyla tanınan bir Güneydoğu Asya meyvesi. İçindeki beyaz-kremamsı dilimler, bazılarınca akrabalarından daha yumuşak ve tatlı bulunur.

Güney Afrika’nın sarı kabuklu, mayhoş-tatlı ve C vitamini bakımından zengin meyvesi. Taze yenir, meyve suyu, reçel ve ünlü likörüne (Amarula) işlenir.

Hurma çeşitleri arasında en iri ve etli olanlardan biridir; koyu kahverengi, yumuşak ve karamelimsi-bal kıvamlı bir dokuya sahiptir. "Hurmaların kralı" olarak da anılır, doğrudan atıştırmalık ve dolgu...

Akdeniz kökenli bir çalının aromatik, mavi-siyah renkli küçük meyvesi. Taze nadiren yenir; likör, baharat ve kurutulmuş halde kullanılır.

Standart limon ile mandalina/portakal arası bir melez olan, kabuğu ince ve rengi daha koyu sarı-turuncu bir narenciyedir. Klasik limondan daha tatlı ve daha az ekşidir, Amerikan pastacılığında sıkça t...

Markette yaygın satılan iri yeşil limona (Persian lime) göre belirgin daha küçük, ince kabuklu ve daha yoğun-keskin aromalı bir turunçgil. Meksika mutfağının ve ünlü "key lime pie" tatlısının temel ma...

Eriği andıran, sarı ya da kırmızı kabuklu, tatlı-ekşi bir tropik meyve (Spondias/hog plum). Taze yenir, meyve suyu ve reçele işlenir; içinde iri lifli bir çekirdek bulunur.