Artan yumurta akının hangi tarife gideceğini elde kaç ak olduğu belirler. Tek bir ak pane kaplamaya, omlete ya da hamurun üstünü parlatmaya yeter; birkaç ak acıbadem ve hindistan cevizli kurabiyeye gider; aklar çoğaldıkça beze ve pavlova gibi köpüğün asıl malzeme olduğu tatlılar açılır. Karar tarifte değil, kâsede başlar.
Yumurta akı büyük ölçüde su ve proteindir, yağ taşımaz. Çırpıldığında hava tutar, pişince sıkı bir yapı kurar; tarife hafiflik ve tutuş verir. Artan ak çoğunlukla sarının kullanıldığı bir tariften kalır ve elde kaç tane kaldığı her seferinde farklıdır. Ak isteyen tariflerin çoğu belirli bir miktarla çalışır, bu yüzden seçim tariften değil akın miktarından başlar. Bir yumurta akı ortalama otuz gram dolayındadır ve yumurtanın boyuna göre değişir; hassas tariflerde aklar tartılır.
Tek bir ak çırpılarak bir tatlıyı taşımaya yetmez, ama birleştirme ve kaplama işlerinde tam ölçüdür. Köfte, balık ya da sebze una bulandıktan sonra hafifçe çırpılmış aka batırılır ve galetaya bulanır; ak kaplamayı yüzeye yapıştırır ve kızartmada dökülmesini önler. Omlete eklenen tek ak omleti hafifletir. Kurabiye ve poğaça hamurunun üstüne sürülen ak fırında parlak bir yüzey verir; sarıyla sürülen yüzeyden daha açık kalır. Kavrulacak kuruyemiş de ince bir ak tabakasıyla baharatı üstünde tutar.
Birkaç ak biriktiğinde kurabiye açılır. Acıbadem kurabiyesi ve hindistan cevizli kurabiye aklarla kurulur; bu tariflerde ak hem bağlayıcı hem kabartıcıdır ve sarı istemez. Ak, şeker ve öğütülmüş badem ya da hindistan ceviziyle karıştırılır, küçük toplar hâlinde tepsiye dizilir ve fırında dışı kıtırlaşıp içi yumuşak kalana kadar pişer. Tepsiye yağlı kâğıt serilir, çünkü ak şekerle birlikte tepsiye yapışır. Birkaç ak, sufle ve kek hamurlarında ayrıca çırpılıp yedirilen köpük olarak da kullanılır; bu durumda bütün yumurtalardan ayrılan aklara eklenir.
Aklar çoğaldıkça köpüğün asıl malzeme olduğu tatlılar açılır: beze, pavlova ve bezeli pasta kaplamaları. Bu tatlılarda şeker akın ağırlığına göre hesaplanır, bu yüzden aklar tartılır ve şeker o ağırlığa göre ölçülür. Çırpma kâsesi ve çırpıcı yağsız ve kuru olmalıdır; aka karışan bir damla sarı ya da kâsedeki yağ izi köpüğün kabarmasını engeller. Tek bir ak bu işler için azdır: büyük bir kâsenin dibinde çırpıcının teline yeterince değmez ve köpük kurulmaz.
Aklar çoğu zaman birkaç tariften birikerek çoğalır; nasıl ve ne kadar süre bekleyebilecekleri saklamanın konusudur. Biriken aklar tek bir kapta toplanırken kaç tane olduğu kabın üstüne yazılır, çünkü karışmış akların sayısı gözle anlaşılmaz. Çiğ ak kullanılan, yani pişmeyen tatlılar ise ayrı bir güvenlik konusudur ve pastörize ürün ister; artan ak bu yüzden pişecek bir tarife ayrılır. Bulanıklaşmış, pembemsi renk almış ya da kokusu değişmiş ak hiçbir tarife girmez.