Bakır kapların iç yüzeyi kalayla kaplanır, çünkü çıplak bakır asitli yemeklerle tepkimeye girer. Kalay yumuşak bir metaldir ve zamanla aşınır. Yenileme kararı tek bir gözlemle verilir: kurşuni gri kalayın arasından pembe-turuncu bakır görünmeye başladıysa kap asitli yemekten uzak tutulur ve kalaylanır.
Bakırın mutfaktaki değeri ısıyı çok hızlı ve eşit iletmesinden gelir; şekerleme, sos ve çikolata gibi birkaç saniyenin fark yarattığı işlerde bu üstünlük başka bir metalle karşılanamaz. Ama çıplak bakır yiyecekle doğrudan temas etmez. Asitli malzemeler bakır yüzeyden metal çözer, bu da hem tadı bozar hem istenmeyen bir geçiş yaratır. Çözüm eskiden beri aynıdır: kabın yalnız iç yüzeyi kalayla kaplanır. Dışı bakır kalır, içi kalayla kapatılır ve yemek kalaya değer.
Kalay bu işi iyi yapar ama kendisi dayanıksız bir metaldir. Yumuşaktır, kolay çizilir ve ısıya bakırın dayandığı kadar dayanmaz. Bu yüzden kalaylı bakır kabın bütün kuralları aslında kalayı korumak üzerine kuruludur. Metal spatula ve çırpıcı kalayı kazır, tel sünger yüzeyi açar, bulaşık makinesinin deterjanı ve sıcaklığı tabakayı matlaştırır. En yıkıcısı ise kabın boş olarak ocakta bırakılmasıdır; içinde sıvı olmayan bir kalaylı kapta kalay boncuklanıp toplanır.
Aşınmayı anlamak için kabın içine gün ışığında bakmak yeter. Sağlam kalay mat, kurşuni gri ve düzdür; yer yer soluklaşması normaldir. Aranan işaret renk değişimidir: kalayın arasından pembe-turuncu bakır görünüyorsa o noktada kaplama bitmiştir. Bu lekeler çoğunlukla kabın en çok karıştırılan yerinde, tabanın kenarla buluştuğu köşede başlar. Boncuklanmış, damla damla toplanmış parlak kalay da aynı haberi verir ve genellikle kabın aşırı ısındığını gösterir. Kalaylı bir kabın tabanının çizik görünmesi de aynı uyarıdır ve çizikler derinleştikçe bakır daha çabuk açılır.
Karar bundan sonrası için pratiktir. Bakırı görünmeye başlamış bir kap, asitli ve uzun pişen yemeklerden çekilir; domates, limon, sirke ve ekşi meyve orada pişirilmez. Yüzeyin tamamı hâlâ kalaylıysa ve yalnız birkaç küçük nokta açılmışsa kap kısa işlerde kullanılmaya devam edebilir, ama açılan alan büyüdükçe bu gevşeklik kalkar. Kalay yenileme evde yapılmaz; ısıtma, temizleme ve yayma isteyen bir zanaattır ve bu iş kalaycıda yapılır. Türkiye'nin birçok şehrinde bu iş hâlâ yapılmaktadır.
Kalaylı kabı uzun ömürlü kılan alışkanlıklar kısadır. Karıştırma için ahşap ya da silikon kullanılır. Kap her zaman içinde sıvı varken ısıtılır ve boşken ocakta unutulmaz. Yıkama elde, yumuşak süngerle ve ılık suyla yapılır; kap hemen kurulanır. Kalaylı yüzeye parlatıcı sürülmez, çünkü parlatıcılar dış bakır için üretilir ve yemeğe değecek yüzeyde işi yoktur. Bu kurallara uyulan bir kapta kalay uzun yıllar iş görür ve yenileme aralığı kabın kullanım yoğunluğuna göre belirlenir.