Cam fırın kabı neredeyse her zaman aynı nedenle çatlar: ısı şoku. Camın bir bölümü hızla ısınır ya da soğur, o bölüm genleşirken komşusu genleşmez ve arada biriken gerilim camı kırar. Sıcak kabı soğuk tezgâha koymak, içine soğuk sıvı dökmek ya da fırından çıkarıp ıslak beze oturtmak bu gerilimi bir anda yaratır. Kırılma da çoğu zaman çatlamayla değil, dağılmayla biter.
Cam ısındığında genleşir, soğuduğunda büzülür; sorun bunun her yerde aynı hızda olmamasıdır. Fırından çıkan bir kabın dışı soğuk tezgâha değdiğinde o yüzey saniyeler içinde büzüşür, iç yüzey ise hâlâ sıcak ve geniştir; aradaki gerilim camın taşıyabileceğini aşar. Mutfak camları iki türdür: borosilikat cam ısıyla çok az genleşir ve şoka belirgin biçimde dayanıklıdır, sodalı kireç camı ise daha ucuzdur ama aynı sıcaklık farkında kırılmaya çok daha yatkındır.
Kırılmanın tipik senaryoları bellidir. Fırından çıkan kabı ıslak tezgâha, mermere ya da metal yüzeye koymak; içinde sıcak yemek varken üzerine soğuk su veya buzdolabından çıkmış sıvı eklemek; buzdolabından çıkarılan kabı doğrudan önceden ısıtılmış fırına vermek; ve sıcak kabı hemen yıkamaya götürmek. Hepsinde ortak olan şey ani ve tek yönlü sıcaklık farkıdır. Cam kabı doğrudan ocak gözüne koymak da aynı sonucu verir; fırın kabı ocak kabı değildir ve alt yüzeyi noktasal ısıya dayanmaz. Dondurucudan çıkan bir cam kabı ılık suya tutarak çözmek de aynı gruba girer; cam, ısıtma yönünde de soğutma yönünde de ani farkı taşımaz.
Doğru kullanım birkaç alışkanlıktan ibarettir. Fırından çıkan kap, kuru bir ahşap altlığın ya da katlanmış kuru bezin üstüne konur; tezgâh soğuk ya da ıslaksa altlık zorunludur. Kap fırına girerken içi boş bırakılmaz, boş cam kap doğrudan ısıya en kırılgan hâlidir. Buzdolabından çıkan bir kap fırına verilmeden önce 20-30 dakika tezgâhta bekletilir. Yıkama da kap tamamen soğuduktan sonra yapılır. Kabın altına biraz sıvı koymak ısı dağılımını eşitler ve gerilimi azaltır. Fırın önceden ısıtılırken cam kabı içeride bekletmek de yavaş ısınma sağladığı için işe yarar.
Görünmeyen bir etken daha vardır: eski çizikler. Çatalın, bıçağın ve tel süngerin bıraktığı ince çizikler gerilimin toplandığı noktalardır ve cam çoğu zaman tam oralardan kırılır. Bu yüzden cam kaplarda kesme yapılmaz ve temizlikte tel sünger kullanılmaz. Kenarında kopuk, yüzeyinde gözle görülür çatlak ya da beyazlamış bir çizgi bulunan kap bir daha fırına girmez; ilk kullanımda dağılabilir. Üst üste dizilirken de aralarına bez konur, cam cama sürttükçe çizik birikir.