Meyane için un, eşit ağırlıkta yağla birlikte kısık orta ateşte ve sürekli karıştırılarak kavrulur: çiğ un kokusunun geçmesi için en az 2–3 dakika, fındıksı bir koku ve açık sarı renk için 5–7 dakika, koyu kahverengi bir meyane için 10 dakikadan fazla. Meyane koyulaştıkça tadı derinleşir, koyulaştırma gücü azalır.
Meyane, unun yağda kavrulmasıyla hazırlanan bir koyulaştırıcıdır. Unun nişasta taneleri yağla kaplandığı için sıvıya girdiğinde birbirine yapışmaz ve çorba topaksız koyulaşır. Kavurmanın ilk işi de unun çiğ tadını almaktır. Yağla buluşan un önce köpürür, ıslak kum görünümü alır ve 2–3 dakika içinde çiğ kokusu geçer. Bu noktada meyane beyaz sayılır ve rengi açık kalması istenen çorbalarda, beşamelde ve sütlü soslarda kullanılır. Beyaz meyanede un yalnız pişer, renk almaz.
Kavurma sürdükçe renk ve koku değişir. Beş yedi dakikada un açık sarıya döner ve fındığı andıran bir koku verir; bu sarı meyane, sebze çorbalarına ve soslara hem kıvam hem hafif bir kavrulmuş tat katar. On dakikayı geçen kavurmada renk kahverengiye iner ve koku belirgin biçimde yoğunlaşır. Koyu meyane derin bir tat verir ama koyulaştırma gücü azalır; aynı kıvam için daha fazlası gerekir, çünkü uzun kavurmada nişasta yapısı bozulur.
Oran basittir: un ve yağ ağırlıkça eşit alınır. Ev ölçüsüyle bir yemek kaşığı un ile bir yemek kaşığı tereyağı ya da sıvı yağ birbirine denk gelir. Bir litrelik bir çorbaya hafif bir kıvam için iki yemek kaşığı un yeterlidir; daha koyu bir sos isteniyorsa miktar artırılır. Tereyağı kullanılıyorsa ateş orta tutulur, çünkü tereyağının süt katıları sıvı yağdan daha düşük sıcaklıkta kararır ve meyaneye yanık bir tat geçirir.
Sıvı ekleme adımı topaklanmayı belirler. Sıcak meyaneye sıvı bir anda değil, azar azar ve sürekli çırpılarak eklenir; ilk eklenen sıvı meyaneyle birleşip koyu bir macun oluşturur, sonraki eklemelerle karışım incelir. Sıcaklık farkı da işe yarar: sıcak meyaneye ılık ya da soğuk sıvı, soğuk meyaneye ise sıcak sıvı eklenir. İkisi de kaynar hâldeyse nişasta bir anda şişer ve topak bağlar. Topak kalırsa karışım blenderdan ya da ince süzgeçten geçirilir. Çırpma teli, tahta kaşığa göre topakları çok daha iyi dağıtır.
Meyaneli çorba, sıvı eklendikten sonra kaynatılır; nişasta ancak kaynama noktasına yakın sıcaklıkta tam kıvamını verir ve unun kalan tadı bu sırada geçer. Kısık ateşte 5–10 dakika daha pişirilir. Meyane önceden hazırlanıp buzdolabında birkaç gün, dondurucuda aylarca saklanabilir; gerektiğinde küçük bir parça sıcak çorbaya karıştırılır. Meyane hazırlanan tencere, çorbanın pişeceği tencerenin kendisi olabilir. Çorbanın tuzu meyane girdikten ve kıvam oturduktan sonra ayarlanır, çünkü koyulaşan çorbada tuz daha belirgin hissedilir. Meyane hazırlanırken tencere yanından ayrılınmaz; un birkaç saniyede yanar.