Ev yapımı patates cipsi; patates çok ince ve eşit dilimlenip yüzeyindeki nişasta soğuk suda yıkandığında, dilimler iyice kurutulduğunda ve 170–180 °C'deki yağda küçük partiler hâlinde kızartıldığında çıtır olur. Cips yağdan, kabarcıklanma durduğu ve renk açık altın olduğu anda alınır; asıl çıtırlık soğurken oturur.
Çıtırlığın ilk şartı inceliktir. Patates 1–2 milimetre kalınlığında dilimlenir; kalın dilim içeride nem bırakır ve cips yumuşak kalır. Bu incelikte ve eşit dilimleri elde etmek için mandolin rende kullanılır, ama rendenin koruyucu tutamağı mutlaka takılır; mandolin mutfakta en çok kesiğe yol açan aletlerden biridir. Nişastası yüksek, unlu patatesler cipse daha uygundur; sulu ve mumsu patatesler ne yapılırsa yapılsın aynı çıtırlığı vermez.
İkinci şart nişastanın yıkanmasıdır. Dilimler geniş bir kapta soğuk suya alınır ve suyu bulanıklığı geçene kadar iki üç kez değiştirilir; istenirse yarım saat soğuk suda bekletilir. Yüzeydeki serbest nişasta alınmazsa dilimler yağda birbirine yapışır ve renk eşit çıkmaz. Yıkamadan sonra kurutma gelir ve bu adım atlanmaz: dilimler temiz bir beze ya da kâğıt havluya tek kat serilir, üstleri bastırılarak iyice kurulanır. Islak dilim yağı şiddetle sıçratır. Suda bekletilen dilimler kızartmadan hemen önce sudan çıkarılır.
Yağ 170–180 °C'de tutulur. Daha düşük sıcaklıkta dilimler yağ emer, daha yüksekte kenarlar kararırken ortası çiğ kalır. Dilimler tencereye avuç avuç değil, az sayıda ve tek tek bırakılır; kalabalık tencerede hem yağ soğur hem dilimler birbirine yapışır. İlk saniyelerde tel kepçeyle bir kez karıştırmak yapışmayı önler. Dilimler yağa tek kat hâlinde inmeli, üst üste binmemelidir. Kızartma boyunca yağ köpürür; bu köpük dilimlerin suyunun buharlaşmasıdır ve işin normal parçasıdır.
Çıkarma anını kabarcıklar söyler. Kabarcıklanma belirgin biçimde azaldığında dilimlerin suyu bitmiş demektir; cips bu anda, rengi açık altın sarısıyken tel kepçeyle alınır. Yağdan çıkan cips kendi sıcaklığıyla bir ton daha koyulaşır, bu yüzden tencerede koyu renge kadar beklenmez. Cipsler tel ızgaraya ya da kâğıt havluya tek kat serilir. Tuz hemen, cips hâlâ sıcak ve yüzeyi hafif yağlıyken serpilir; soğumuş cipse serpilen tuz tutunmaz. Baharatlı cips isteniyorsa toz baharat da tuzla birlikte, cips sıcakken serpilir.
Cips asıl çıtırlığını soğurken kazanır. Sıcakken hafif yumuşak görünen dilimler, birkaç dakika içinde gevrekleşir; bu yüzden ilk tadım yanıltıcı olabilir. Tamamen soğuyan cipsler hava almayan bir kavanozda bir iki gün çıtır kalır; nem aldıklarında fırında birkaç dakika ısıtılıp yeniden gevrekleştirilebilir. Fırında ya da airfryer'da yapılan cips daha az yağlı olur ama dokusu daha kuru ve daha az kırılgandır; dilimler orada da tek kat dizilir ve yarı sürede çevrilir.