Tepsi fırının tabanına konmaz, çünkü taban alt rezistansa en yakın yerdir ve oraya konan tepsi ısıyı doğrudan alır; yemeğin altı yanarken üstü çiğ kalır. Tabana serilen tepsi ya da folyo aynı zamanda alttan yükselen havanın yolunu keser, fırının ısı dağılımını bozar ve fırının taban kaplamasına zarar verebilir. Tepsi her zaman bir rafa oturtulur.
Fırının tabanı, elektrikli modellerde alt rezistansın hemen üstünde ya da bazı modellerde rezistansın gizlendiği bölmenin yüzeyinde bulunur. Burası fırının en sıcak yüzeyidir ve ısıyı iletimle, yani doğrudan temasla aktarır. Tabana konan bir tepsinin altı, fırın havasının sıcaklığından çok daha yüksek bir ısıyla karşılaşır. Sonuç tahmin edilebilir: börek ya da kekin altı birkaç dakikada kararır, üstü ise henüz pişmemiştir. Aynı tepsi bir rafa alındığında bu sorun kendiliğinden ortadan kalkar.
İkinci sorun hava dolaşımıdır. Fırında ısı yalnız rezistanstan değil, dolaşan sıcak havadan da gelir ve bu hava alttan yükselip üstten dönerek dolaşır. Tabanı kaplayan bir tepsi ya da serilen bir folyo bu dolaşımı keser; fırının alt bölgesi aşırı ısınırken üst bölge beklenenden soğuk kalır. Aynı fırında aynı tarif bir daha aynı sonucu vermez. Fanlı fırında ise fanın önünü kapatan her engel aynı etkiyi yapar. Bu yüzden fırının alt bölgesi hiçbir zaman tamamen kapatılmaz.
Üçüncü sorun fırının kendisidir. Birçok üretici, tabanı folyoyla kaplamayı ya da tabana tepsi koymayı açıkça yasaklar; yansıyan ısı alt rezistansı zorlar, taban emayesi zamanla çatlar ve folyo ısıyla tabana yapışabilir. Yapışan folyo sökülürken kaplamayı da kaldırır. Kılavuzda bu konuda açık bir uyarı varsa o uyarı esastır. Bu yüzden damlayan yemek suyunu tutmak için folyo tabana değil, yemeğin bir alt rafına konan boş bir tepsiye serilir.
Alt ısının gerektiği durumlarda başka yollar vardır. Pide, pizza ve tabanı ıslak kalan börek için tepsi alt rafa alınır; istenirse fırınla birlikte ısıtılmış bir tepsi ya da fırın taşı kullanılır. Bu yöntem tabandaki aşırı ısıyı değil, denetlenebilir bir alt ısıyı verir. Isıtılmış tepsi fırından çıkarılırken de eldiven kullanılır. Altı fazla kızaran yemeklerde ise tepsinin altına ikinci bir boş tepsi konur; aradaki hava tabakası ısıyı yumuşatır ve alt yüzeyin kararmasını geciktirir. İki tepsi arasındaki hava, ısıyı yumuşatan basit bir kalkandır.
Birkaç istisna üreticinin kılavuzunda yazar. Bazı fırınlarda pizza ya da ekmek için tabana yakın özel bir konum önerilir; bu öneri o modele özgüdür ve genel kural sayılmaz. Gazlı fırınlarda ise alevin bulunduğu bölme zaten kapalıdır ve taban çoğu zaman kullanılmaz. Kural şudur: fırında yemek her zaman bir rafın üstünde durur, tepsi rafa tam oturur ve fırının tabanı boş, temiz ve açık kalır. Fırının tabanına düşen kırıntılar da her pişirmeden sonra silinir.