Sağlıklı bir gaz alevi mavi ve eşit bir halkadır. Alev sarıya dönmüş, düzensizleşmiş ya da bazı deliklerden hiç çıkmıyorsa bek başlığının delikleri taşan yemek ve yağla tıkanmıştır. Tıkalı bek eksik yanar; hem ısıtma gücü düşer hem de tencerenin tabanında is bırakır. Temizlikte delikler iğneyle değil, ince bir fırça ya da kürdanla açılır.
Gaz ocağında yanma, gazın havayla doğru oranda karışmasına bağlıdır. Gaz bekin gövdesine girerken yanından hava çeker, karışım başlıktaki deliklerden çıkar ve orada yanar. Bu karışım doğruysa alev mavidir, uçları hafif titrek ama düzgün bir halka hâlindedir ve her delikten aynı boyda çıkar. Renk bu yüzden bir süs değil, ölçüm aracıdır: alev ocağın nasıl çalıştığını dışarıdan okumanın en kolay yoludur. Sarı ya da turuncu alev, karışımın bozulduğunu söyler.
Tıkanmanın sebebi neredeyse her zaman taşan yemektir. Kaynayıp taşan su, süt ve çorba bek başlığının üstüne dökülür; sıvı buharlaşır, içindeki katı madde ve yağ deliklerin ağzında kurur. Birkaç kez tekrarlandığında delik daralır ya da tamamen kapanır. Kapanan delikten karışım çıkamaz, çıkabilenler ise beklenenden fazla gaz taşır ve havayla yeterince karışamaz. Sonuç eksik yanmadır: alev sarı ve düzensiz olur, tencerenin tabanında kurum bırakır ve ısıtma gücü belirgin biçimde düşer.
Temizlik ocak soğukken ve gaz vanası kapalıyken yapılır. Tencere ızgaraları kaldırılır, bek başlığı ve altındaki dağıtıcı halka yerinden alınır; çoğu ocakta bu parçalar vidasızdır ve yalnız oturur. Parçalar ılık sabunlu suda bir süre bekletilir, sonra yumuşak bir fırçayla ovulur. Bekletme, ovmanın yerini tutar ve deliklerdeki kuru artığı kendiliğinden gevşetir. Kurumuş ve inatçı artıkta karbonat macunu kullanılabilir; aşındırıcı toz ve tel sünger ise başlığın yüzeyini bozar ve yeni artığa tutunma yeri açar.
Delikleri açarken alet seçimi belirleyicidir. Çoğu kişi ilk olarak iğneye ya da toplu iğneye uzanır; bu yanlıştır, çünkü sert metal deliğin kenarını ezer ve deliği genişletir. Genişleyen delikten fazla gaz çıkar ve o noktadaki alev bir daha diğerleriyle eşit yanmaz. Doğru alet ince bir fırça ya da kürdandır; ahşap kürdan delikteki artığı iter ama metali aşındırmaz. Ateşleme elektrodunun seramik ucu da aynı anda kuru bezle silinir, çünkü ıslak ya da kirli bir uç kıvılcım vermez.
Parçalar tamamen kurumadan yerine takılmaz; içeride kalan su gaz kanalına iner ve alevin düzensiz yanmasına yol açar. Takarken en çok yapılan hata başlığı yuvasına tam oturtmamaktır. Yamuk oturan bir başlıkta alev halkanın bir yerinden yana doğru çıkar, kabın altından kaçar ve ocak yüzeyini karartır. Başlık yerine oturduğunda hafifçe döndürüldüğünde oynamaz. Temizlikten sonra ocak yakılıp alev gözle denetlenir: her delikten çıkan mavi ve eşit boyda bir halka görülüyorsa iş bitmiştir.