Kalıpla kesildikten sonra tepside kalan hamur kırpıntıları topak yapılıp yeniden yoğrulmaz: milföyde katmanlar bozulur, kurabiye ve tart hamurunda gluten gelişir ve ikinci tur sert çıkar. Doğrusu kırpıntıları üst üste dizip hafifçe bastırmak, dinlendirmek ve bir kez daha açmaktır; ya da hiç açmadan şeritler hâlinde pişirip ayrı bir şey yapmaktır.
Hamur açılıp kesildikçe elde kalan kırpıntılar, hamurun zaten işlenmiş parçalarıdır. Unlu bir hamur her yoğruluşta ve her açılışta biraz daha gluten geliştirir; hamur esnekleşir, açıldığında geri çeker ve piştiğinde sertleşir. Kırpıntılar topak yapılıp yeniden yoğrulduğunda bu işlem bir tur daha yapılmış olur, üstelik açarken serpilen un da hamura karışır. Sonuç ilk turdan daha sert ve daha kuru bir hamurdur. Bu yüzden kırpıntıya yoğurma değil, bir araya getirme uygulanır.
Milföyde sorun daha büyüktür. Bu hamurun kabarması, ince yağ ve hamur katmanlarının üst üste durmasına bağlıdır. Kırpıntı topak yapılırsa katmanlar birbirine karışır ve fırında kabarmayan, yağlı bir parça çıkar. Doğrusu kırpıntıları katmanları yatay kalacak şekilde üst üste dizmektir: parçalar yan yana ve üst üste konur, merdaneyle hafifçe bastırılır ve soğukta dinlendirilir. Sonra bir kez daha açılır; bu ikinci tur ilk tur kadar kabarmaz ama katmanlı kalır ve kesilen parçalar fırında yine açılır.
Kurabiye ve tart hamurunda da kırpıntılar topak yapılmaz, bastırılarak bir araya getirilir. Parçalar üst üste konur, avuçla ya da merdaneyle hafifçe bastırılır ve hamur sıkı bir disk hâline getirilir. Hamur elin ısısıyla yumuşadığı için soğukta dinlendirilir; hamur elle bastırıldığında geri itmeyi bıraktığında açılmaya hazırdır. İkinci turda açma unu az kullanılır ve kurabiyeler kalıpla birbirine yakın kesilir ki üçüncü bir kırpıntı turu gerekmesin. İkinci turun kurabiyeleri ayrı tepsiye dizilir.
Kırpıntıların bir bölümü hiç açılmadan da değerlendirilir. Milföy kırpıntıları şeritler hâlinde kesilir, üstüne peynir ya da susam serpilir ve tepside pişirilir; çorbanın yanına çıtır çubuklar olur. Yufka kırpıntıları üst üste konup ince şeritler hâlinde kesilirse tavada ya da fırında kıtırlaşır ve çorbanın ya da salatanın üstüne serpilir; şerbet ya da pudra şekeriyle tatlı bir kıtır olur. Kurabiye kırpıntıları küçük parçalar hâlinde pişirilip tatlı tabanına ufalanır.
Mayalı hamurda durum farklıdır. Ekmek, pide ve poğaça hamurunun kırpıntıları toplanıp yeniden yoğrulabilir; mayalı hamurdan zaten esneklik beklenir ve hamur kısa bir dinlenmeden sonra yeniden şekil alır. Kırpıntılar topak yapılır, üstü örtülerek dinlendirilir ve pişi ya da küçük poğaçalar yapılır; pişi için kırpıntı elle yassılaştırılır ve ortası bıçakla çizilir. Burada dikkat edilecek tek şey hamurun kurumamasıdır: açıkta kalan kırpıntı kabuk bağlar ve yoğrulunca hamurun içinde sert parçalar bırakır, bu yüzden kırpıntılar beklerken örtülür.