Nohudun kabuğu ezildiğinde dağılmaz; humusun içinde ince kum gibi kalır ve ipeksi dokuyu bozar. En pratik yöntem, haşlanmış nohudu bir kâse suyun içinde avuç içleriyle ovmaktır; kabuklar sıyrılıp yüzeye çıkar ve elle alınır. Nohudun iyice yumuşamış olması bu işi kolaylaştırır; haşlama suyuna eklenen bir tutam karbonat kabukların daha kolay ayrılmasını sağlar.
Humusun aranan özelliği ipeksi bir dokudur ve bunu bozan en yaygın şey nohudun kabuğudur. Kabuk, gövdenin aksine ezildiğinde dağılmaz; en güçlü blenderdan bile küçük parçacıklar hâlinde çıkar ve ağızda ince bir kumluluk bırakır. Bu parçacıklar süzgeçten de kolay geçmez. Bu yüzden ipeksi bir humus isteyen kişi için kabuk ayıklamak isteğe bağlı bir adım değildir. Bu yüzden lokantalarda yapılan ipeksi humusun ardında genellikle bu ayıklama adımı vardır. Aynı sorun nohut ezmesi ve falafel gibi başka nohut tariflerinde de kendini gösterir.
En pratik yöntem suda ovmaktır. Haşlanmış ve ılımış nohut geniş bir kâseye alınır, üzerine soğuk su konur ve avuç içleri arasında hafifçe ovulur. Kabuklar tanelerden sıyrılır ve sudan hafif oldukları için yüzeye çıkar. Yüzen kabuklar elle ya da kevgirle alınır, su bir iki kez değiştirilerek işlem tekrarlanır. Birkaç dakikada bir kâse nohudun büyük bölümü ayıklanır. Ovma sırasında güç uygulanmaz; sert ovulan nohut ezilir ve suya karışıp israf olur.
Nohudun yumuşaklığı işi doğrudan kolaylaştırır. Diri kalmış bir nohutta kabuk ete sıkı yapışır ve ovmayla ayrılmaz. Bu yüzden humus için nohut, yemekte kullanılacağından biraz daha fazla pişirilir; tane iki parmak arasında hiç direnç göstermeden ezilmelidir. Fazla pişmiş nohut humusta sorun çıkarmaz, tersine daha pürüzsüz bir sonuç verir. Konserve nohut kullanılacaksa kabuklar zaten daha kolay ayrılır, çünkü tane iyice yumuşamıştır. Nohudun yumuşaklığı her seferinde tek bir taneyle değil, birkaç taneyle denetlenir.
Karbonat bu işin bilinen yardımcısıdır. Haşlama suyuna eklenen küçük bir tutam karbonat kabuğu gevşetir ve ayrılmasını belirgin biçimde kolaylaştırır. Miktar küçük tutulur; fazlası hem tada sabunumsu bir nota bırakır hem nohudu gereğinden fazla dağıtır. Karbonat ıslatma suyuna da katılabilir. Kullanıldığında nohut iyice durulanır, yoksa tat humusa geçer. Karbonat eklenen suda nohut daha çabuk pişer, bu yüzden süre de bir miktar kısalır.
Başka yollar da vardır ama hepsinin bir bedeli var. Nohudu temiz bir bezin arasına koyup hafifçe yuvarlamak kabukların bir bölümünü alır, ama taneler de ezilir. Her taneyi parmakla sıkarak soymak en temiz sonucu verir ve en uzun süren yoldur. Kabuk hiç ayıklanmadan da humus yapılabilir; o zaman karışım daha uzun süre çekilir ve sonuç yine de tam ipeksi olmaz. Humus çekilirken nohut ılıkken kullanılırsa karışım daha kolay pürüzsüzleşir. Ayıklanan kabuklar atılır; yemeğe geri karıştırılmaz ve süzgeçte biriktirilmez.