Kahvaltı sofrasında önce soğuklar kurulur, çay demlenirken sıcaklar pişer ve yumurta ile hamur işi masaya en son, herkes oturduktan sonra gelir. Soğukların bir kısmı beklemekten fayda görür; sıcakların hiçbiri beklemeyi sevmez. Sıra ters kurulursa masa hazır olduğunda yumurta soğumuş, peynir ise hâlâ buz gibidir.
Kahvaltı sofrasının zorluğu, soğuklarla sıcakların birbirinin tersine davranmasıdır. Peynir ve zeytin gibi soğuklar buzdolabından çıktıktan sonra bir süre beklediklerinde tatlarını açar; yumurta, sucuk ve hamur işi gibi sıcaklar ise tavadan çıktıkları andan itibaren kaybeder. Sıra bu yüzden soğuktan sıcağa kurulur. İlk iş buzdolabına gitmektir, son iş ocağa. Arada kalan zaman çayın demlenmesine ve sofranın kurulmasına ayrılır. Bu sıranın faydası, her yiyeceğin tam en iyi olduğu anda tabağa gelmesidir.
Peynir sofraya ilk çıkan şeydir. Önerilen, peynirlerin servisten 30–60 dakika önce buzdolabından çıkarılmasıdır: kaşar ve tulum gibi sert peynirler bu bandın üst ucunu ister, beyaz peynir ve lor gibi taze peynirlere 15–20 dakika yeter. Peynirler dilimlenip üstü hafifçe örtülerek bekler. Zeytin, bal, reçel ve tereyağı da bu sırada tabaklara alınır. Domates, salatalık ve biber ise en son doğranır, çünkü doğrandıktan sonra su salarlar ve tabağın dibi ıslanır. Tereyağı da buzdolabından erken çıkarılırsa ekmeğe yırtmadan sürülür.
Çay suyu, soğuklar tabaklara alınırken ocağa konur. Su kaynayınca demlik kurulur ve çay demlenirken sofra tamamlanır: tabaklar, bardaklar, ekmek. Çayın demlenme süresi sofranın kurulma süresine denk gelir; ikisi aynı anda biterse ev halkı masaya oturduğunda ilk bardaklar hazır olur. Demlik sofra boyunca taze tutulacaksa ikinci bir demleme için su çaydanlıkta bekletilir. Bardaklar sofraya boş konur ve çay oturulduktan sonra doldurulur; önceden doldurulan bardak soğur. Demlik de bu arada çaydanlığın üstünde sıcak kalır.
Sıcaklar en sona kalır ve sofradakiler oturduktan sonra ocağa girer. Sucuk tavada kısa sürede kızarır; menemen ve sahanda yumurta birkaç dakika ister, pişi ve gözleme ise parti parti yapılır. Hamur işi ilk parti pişerken sofraya gider, sonraki partiler ardından gelir. Yumurta her şeyden son pişer, çünkü sarısı tabakta beklerken sertleşir ve beyazı lastikleşir. Sahanda yumurta tavasıyla, altına bir nihale konarak masaya gelir. Birden fazla sıcak yapılacaksa önce en uzun süren başlatılır, en kısa süren en sona kalır.
Sofra uzarsa sıcaklar yeniden pişer, eskisi ısıtılmaz. Menemenin ya da yumurtanın ikinci tavası ilk tava bitince ocağa konur; tavada bekleyen yumurta ısıtıldığında kurur. Kızarmış hamur işinin sıcak ve çıtır tutulması ayrı bir püfün konusudur. Sofrada uzun kalan soğukların, özellikle peynirin ve kesilmiş sebzenin ne kadar bekleyebileceği de gıda güvenliğinin konusudur; kahvaltı bitince bu tabaklar ilk kaldırılanlar arasındadır. Sofrada ikinci demliğin ve ikinci tavanın zamanlaması birlikte düşünülürse kahvaltı uzun sürse de soğumaz.