Kalıp ölçüsü ağızdan alınır ve üreticiler de ağız çapını yazar; ama kalıpların çoğunun kenarı eğimli olduğu için taban bu ölçüden dardır. Aynı yirmi dört santim etiketini taşıyan iki kalıp farklı hacim alabilir. Bu yüzden etiketteki sayı bir sınıflandırmadır, hesap girdisi değildir; kalıp karşılaştırılacaksa ölçü içeriden alınır.
Kalıp kutusundaki sayı hemen her zaman ağız çapıdır ve bu, üreticinin keyfî bir tercihi değildir: ağız kalıbın en geniş yeridir ve ölçmesi en kolay yerdir. Ne var ki hamur ağızda değil tabanda durur ve yukarı doğru yayılır. Kenar dışa doğru açılan bir kalıpta taban çapı ağız çapından belirgin biçimde dardır. Etiket ağzı ölçer, hamur tabanda oturur ve bütün sapma bu iki cümlenin arasındadır. Etiketin yanlış olduğu söylenemez; yalnız sorulan soruya cevap vermez.
Fark neden önemli olur? Çünkü kalıp hesapları taban alanı üzerinden yürür. Alan yarıçapın karesiyle orantılı olduğu için çaptaki küçük bir hata alanda büyür; bir santimlik fark bile alanda yüzde onu bulabilir. Ağız çapıyla yapılan hesap gerçek alandan büyük çıkar, hamur hesaplanandan daha derin durur ve süre uzar. Tarif iki kalıp arasında taşınıyorsa bu sapma iki kez birden işler ve sonuç iyice kayar. Aynı hata iki kalıpta birden yapıldığında sapmalar birbirini götürmez, üst üste biner.
Ölçü alınırken dikkat edilecek üç şey vardır. Ölçü şeridi kalıbın dışından değil içinden geçirilir, çünkü metalin kalınlığı da sayıya karışır. Şerit kenardan kenara ve merkezden geçecek biçimde uzatılır; merkezden kaçan her ölçüm çapı olduğundan küçük gösterir. Kenar eğimliyse hem ağız hem taban ölçülür ve ikisi ayrı ayrı yazılır. Kelepçeli kalıplarda kelepçe kapalıyken ölçülür, çünkü açık kelepçe çapı biraz büyütür. Ölçü alınırken kalıp düz bir zemine konur, çünkü elde tutulan kalıp hafifçe bükülebilir ve çap değişir.
Eğimin ne kadar pay götürdüğü gözle anlaşılmaz, ölçüyle anlaşılır. İki kalıp yan yana konduğunda ikisi de aynı ağız çapını verebilir, ama biri dik kenarlıysa öteki eğimli kenarlıdan belirgin biçimde fazla alır. Bu farkı doğrudan gösteren tek yöntem kalıbı suyla doldurup kaç mililitre aldığını okumaktır. Hesap ve ölçüm birbirini tutmuyorsa haklı olan ölçümdür; hesap yalnız elde ölçü kabı yokken kullanılan bir yaklaşımdır. Bu yüzden eğimli kalıplarda hesapla vakit kaybetmek yerine doğrudan ölçüme geçilir.
Bu ayrım kalıp satın alırken de işe yarar. Aynı sayıyı taşıyan iki kalıptan kenarı dik olanı daha çok alır ve tariflerdeki hacimlere daha yakın durur; kenarı açık olan ise servis edildiğinde daha gösterişli bir kesit verir. Hangisinin alındığı bir tercih meselesidir, ama alındıktan sonra o kalıbın gerçek hacminin bir kez ölçülüp altına yazılması, sonraki bütün tarifleri tahminden çıkarır ve hesaba bağlar. Bir kez yazılan bu sayı, kalıp elden çıkana kadar geçerli kalır.