Kebap tabağında lavaş etin altına serilir, çünkü etin bıraktığı suyu ve yağı emip tabağın dibinde birikmesini önler; bu suyla ıslanan lavaş da tabağın en sevilen lokmalarından biri olur. Lavaş aynı zamanda sıcak eti soğuk tabaktan ayırır ve közlenmiş domatesle biberin suyunu da tutar. Doğru düzende lavaşın üstüne et, yanına köz sebze, ayrı kâselere soğan ve eşlikçiler gelir.
Izgaradan inen et bir süre daha suyunu ve yağını bırakır. Şişten sıyrılan kebap, köfte ya da pirzola tabağa konduğunda bu su tabağın dibinde birikir; et o suyun içinde oturdukça alt yüzü yumuşar ve ızgarada kazandığı kızarmış yüzeyi kaybeder. Tabağın dibinde biriken su soğudukça içindeki yağ da donar ve tabak ağır görünür. Lavaş bu suyu ve yağı emer, tabağın dibini kuru tutar ve etin alt yüzü ızgaradan çıktığı gibi kalır. Kebapçı tabağında etin altındaki lavaş bu yüzden bir süs değil, tabağın düzenini taşıyan bir işlevdir.
Lavaşın ikinci işi yenmesidir. Etin suyunu, yağını ve baharatını çeken lavaş tabağın en sevilen lokmalarından biri olur; kebap sofralarında çoğu kişi tabağın sonunda bu ıslak lavaşı ayrıca yer. Bu yüzden lavaş etin altına bol serilir ve kenarlardan taşacak kadar büyük tutulur; taşan kenar sofrada et sarmak için de kullanılır. Suyu çekmesi için lavaşın ince ve yumuşak olması gerekir; kalın ve kurumuş ekmek suyu yavaş çeker ve tabakta sertleşir.
Lavaş sıcak etle tabak arasına bir katman koyar. Soğuk bir servis tabağı etin ilk ısısını çeker; aradaki lavaş bu teması keser ve et sofraya daha sıcak gelir. Kebapçılarda lavaşın ızgaranın kenarında kısa bir süre ısıtılıp öyle serilmesi bu yüzdendir: ılık lavaş hem suyu daha iyi çeker hem de sıcak eti soğutmaz. Evde lavaş sıcak bir tavada ya da ızgarada kurumadan kısa süre çevrilerek ısıtılır ve hemen tabağa serilir; fazla ısıtılan lavaş kırılır. Lavaşlar ısıtılırken üst üste konmaz, tek tek çevrilir; üst üste ısınan lavaşlar birbirine yapışır.
Közlenmiş domates ve biber de lavaşın üstünde yer alır. Köz domatesin kabuğu soyulduğunda içinden bol su çıkar; lavaşsız bir tabakta bu su etin altına akar. Sebzeler lavaşın bir kenarına, etin yanına yerleştirilir ve suları lavaşa geçer; bazı sofralarda köz domates lavaşın üstünde ezilip etin altına yayılır. Közlenmiş acı biber de aynı yere, lavaşın kenarına konur. Soğan salatası, sumaklı soğan ve maydanoz ise lavaşa değil ayrı bir kâseye konur, çünkü limonlu ve sumaklı soğan lavaşı ekşitir ve dağıtır.
Evde kebap tabağı kurarken sıra aynıdır. Önce ısıtılmış lavaş tabağa serilir, üstüne ızgaradan yeni inmiş et konur, yanına köz sebzeler yerleştirilir; soğan, turşu ve ayran ayrı kaplarda gelir. Lavaş bulunmazsa ince yufka ya da ince açılmış pide aynı işi görür, kalın ekmek dilimleri ise suyu yavaş çeker. Yoğurtlu kebaplarda lavaş yerine küp doğranmış pide kullanılır ve sıra değişir; bu tür tabaklarda yoğurdun yeri ayrı bir püfün konusudur.