Kiler düzeninin temeli tek bir kuraldır: ilk giren ilk çıkar. Yeni alınan ürün rafın arkasına konur, eskisi öne çekilir; böylece her seferinde en eski ürün elin altına gelir ve arkada unutulup tarihi geçen kalmaz. Bunun yanına iki alışkanlık daha eklenir: her ürün grubunun sabit bir yeri olur ve açılan her ambalajın üstüne açılış tarihi yazılır.
İlk giren ilk çıkar kuralı, marketlerin raf düzeninin de temelidir ve evde aynı biçimde çalışır. Alışveriş dönüşü raf baştan boşaltılmaz; eldeki ürünler öne çekilir, yeni gelenler arkaya dizilir. Bu tek hareket, kilerdeki israfın büyük bölümünü ortadan kaldırır, çünkü tarihi geçen ürünlerin neredeyse tamamı rafın arkasında gözden kaybolanlardır. Derin raflarda bu daha da önemlidir; görünmeyen arka sıra, olmayan sıra gibi davranır ve aynı ürün ikinci kez satın alınır. Aynı kural buzdolabı ve dondurucuda da işler; oralarda arka sıra daha da görünmez olduğu için unutulan ürün çoğu zaman ancak koku verdiğinde fark edilir.
İkinci adım, her ürün grubuna sabit bir bölge ayırmaktır: bakliyat bir rafta, un ve şeker bir rafta, konserveler bir rafta, atıştırmalıklar bir rafta. Sabit yer hem aramayı bitirir hem eksileni görünür kılar. Açılan kuru ürünler kendi ambalajında değil, ağzı sıkı kapanan kaplarda saklanır; kâğıt ve ince poşet ambalajlar hem nemi hem böceği geçirir. Şeffaf kap tercih edilir, çünkü içeriği dışarıdan görünen kap ayrıca açılıp kontrol edilmeye ihtiyaç duymaz. Ağır ve büyük ambalajlar alt raflara, sık kullanılanlar göz hizasına, seyrek kullanılanlar en üste yerleştirilir.
Üçüncü adım etiketlemedir ve en çok atlanan adımdır. Her kabın üzerine ürünün adı ve açılış tarihi yazılır; ambalajından çıkarılan ürünün üretim ve tüketim tarihi de kaba aktarılır, yoksa o bilgi ambalajla birlikte çöpe gitmiş olur. Bir kâğıt bant ve kalem yeterlidir. Bu alışkanlık en çok un, baharat, kuruyemiş ve kuru bakliyatta işe yarar; bunların hiçbiri bakıldığında yaşını söylemez ve hepsi sessizce kokusunu kaybeder. Aynı ürünün iki açık paketi bir arada bulunuyorsa önce eskisi bitirilir, iki paket birbirine karıştırılmaz. Etiketi kabın yan yüzüne yapıştırmak, kapağına yapıştırmaktan daha güvenilirdir; kapaklar sık sık başka kaba takılır.
Son olarak kilerin kendi koşulları sayılır. İyi bir kiler serin, karanlık, kuru ve havadardır; ocağın, fırının ve buzdolabının arkasındaki sıcak duvar kiler için en kötü yerlerdir, çünkü yüksek sıcaklık raf ömrünü kısaltır. Yağ ve baharat ışıktan uzak tutulur. Patates ile soğan kilerde ayrı ayrı ve havalanan kaplarda durur. Rafların ayda bir baştan sona gözden geçirilmesi de düzenin parçasıdır; öne çıkan eski ürünler o haftanın yemek listesine yazılır. İdeal sıcaklık bandı 10-18 °C'dir; 21 °C'nin üstünde kalan bir kilerde un, baharat ve kuruyemiş çok daha çabuk bayatlar. Raflar da yere ve dış duvara dayanmaz; zeminden yüksek ve duvardan açık duran raf havalanır, yoğuşan nemi ürüne geçirmez.