Konserve Baklagil Alırken ve Kullanırken Nelere Dikkat Edilmeli?

Konserve nohut, fasulye veya barbunya alırken en önemli işaret, kutunun şişkinlik veya ezik göstermemesidir; hafifçe de olsa şişmiş bir kutu, içeriğin gaz üretecek şekilde bozulmaya başladığının işaretidir. Kutunun kenar dikişleri düzgün ve paslanmamış olmalıdır. İkinci önemli nokta, kullanılmadan önce baklagillerin süzülüp bol suyla durulanmasıdır; bu adım hem fazla tuzu hem de kıvamı bozan koyu sıvıyı uzaklaştırır. Kutu üzerinde nelere bakılmalı? Son kullanma tarihine ek olarak, içindekiler listesinde yalnızca baklagil, su ve tuz görülmesi tercih edilmelidir; koruyucu madde veya ek şeker içeren ürünler hem tat hem doku açısından daha düşük kalitelidir. Kutunun üzerinde derin bir çentik, pas lekesi veya herhangi bir sızıntı izi varsa, kutu raf ömrü dolmamış olsa bile satın alınmamalıdır; bu tür hasarlar içeri hava girişine yol açabilir. Raflarda arkada, serin ve gölgede duran kutular genellikle vitrine yakın, doğrudan ışığa ve sıcaklık değişimine maruz kalan kutulardan çok daha uzun süre iyi durumda kalır. Süzme ve durulama neden önemli? Konserve sıvısı hem fazla tuz hem de baklagillerin pişirme sırasında bıraktığı nişastalı, köpüklü bir madde içerir; bu sıvı süzülüp atılmazsa hazırlanan yemek hem gereğinden tuzlu hem de bulanık bir kıvamda olur. Durulama, soğuk su altında süzgeçte yaklaşık 30 saniye yapılmalı, baklagiller elle hafifçe karıştırılarak her tanenin yüzeyindeki sıvı kalıntısı temizlenmelidir. Doku nasıl korunur? Konserve baklagiller zaten pişmiş olduğundan, yemeğe genellikle son 5-10 dakikada eklenmelidir; erken eklenip uzun süre kaynatılırsa taneler dağılıp pürüzsüz bir püreye dönüşebilir. Salata gibi soğuk kullanımlarda ise durulanan baklagiller kâğıt havluyla hafifçe kurulanmalı; üzerinde kalan nem, salatanın diğer malzemelerini sulandırabilir. Hangi tür baklagilde nelere dikkat edilmeli? Konserve nohut genellikle en dayanıklı dokuyu korur ve haşlanmış nohuda göre daha az dağılır; konserve barbunya ise daha yumuşak olduğundan uzun pişirmede kolayca ezilir. Konserve mercimek nadiren bulunur ve dokusu genellikle çok yumuşaktır, bu yüzden çorbadan çok püre kıvamındaki tarifler için uygundur. Kırmızı fasulye gibi koyu renkli baklagillerde konserve sıvısı koyu ve boyayıcı olabilir; bu tür baklagillerin durulanması diğerlerinden daha uzun sürebilir. Açıldıktan sonra nasıl saklanmalı? Açılan ama kullanılmayan konserve baklagil, kutuda değil kapaklı bir cam kaba aktarılıp buzdolabında saklanmalıdır; metal kutuda bırakılan içerik metalik bir tat kazanabilir. Bu şekilde saklanan baklagil, en iyi sonuç için 3-4 gün içinde tüketilmelidir. Kalan baklagil dondurucuda da saklanabilir; süzülüp kurulandıktan sonra dondurulan taneler çözüldüğünde tazesine yakın bir doku korur. Dondurulmadan önce baklagillerin tek tek bir tepside dağıtılıp öyle dondurulması, sonradan hiç topaklaşmadan istenilen miktarın kolayca alınmasını sağlar; bu yöntemle dondurulan baklagiller 2-3 ay boyunca dokusunu büyük ölçüde korur. Çözülürken de baklagillerin buzdolabında yavaşça, gecelik olarak çözülmesi, oda sıcaklığında hızlı çözülmesine göre dokunun çok daha az bozulmasını sağlar ve sonuç, çözdürme sonrasında bile tazesine oldukça yakın kalır.