Kömür, alevleri söndükten ve yüzeyi ince gri bir kül tabakasıyla kaplandıktan sonra hazırdır; bu genellikle yakmadan itibaren yirmi ila otuz dakika sürer. Alev varken et mangala konmaz, çünkü alev eti pişirmez, yüzeyini isle kaplar ve acımsı bir tat bırakır. Hazır kor, karanlıkta kızıl parlar, gündüz ise küllü ve mat görünür. Isı ayrıca elle de sınanabilir.
Yeni yakılan kömür henüz kendi uçucu maddelerini yakmaktadır ve bu süreç alev, duman ve is üretir. Bu dumanın ete geçirdiği tat, aranan mangal tadı değil yanık ve acımsı bir tattır. Kömür bu maddeleri tükettiğinde alev söner ve geriye kararlı biçimde ısı veren kor kalır. Aynı süre ısının eşitlenmesi için de gereklidir: yeni yakılan yığında bazı parçalar kor hâlindeyken bazıları hâlâ soğuktur ve o mangalda et eşit pişmez.
Hazır olma işareti gözle okunur. Kömürlerin yüzeyi ince gri bir külle kaplanmış, alev tamamen sönmüş ve yığın hafifçe çökmüş olmalıdır. Gündüz bakıldığında kor mat ve küllü görünür; karanlıkta ise kül altından kızıl bir parıltı sezilir. Yüzeyi hâlâ siyah parlayan, kenarlarından alev çıkan kömür hazır değildir. Yakmadan itibaren geçen süre genellikle yirmi ila otuz dakikadır ve bu süre kömürün cinsine ve parça boyuna göre değişir. Kömür cinsi de süreyi değiştirir; meşe ve benzeri sert ağaç kömürü geç tutuşur ama uzun yanar, hafif kömür çabuk hazır olur ve çabuk söner.
Isı elle de sınanabilir ve bu, termometresiz çalışan tek güvenilir ölçüdür. El, korun üzerinden bir karış yükseklikte tutulur ve dayanılabilen süre sayılır. 2-3 saniye dayanılıyorsa ısı yüksektir; ince biftek, köfte ve kanat oraya gider. 5-6 saniye dayanılıyorsa orta ısıdır ve kalın parçalar için uygundur. 8-10 saniyede ise ısı düşüktür; bu bölge pişen etleri sıcak tutmak ve kalın parçaları yavaş pişirmek için kullanılır. Bu ölçü gaz ızgarada da işe yarar, çünkü orada da gösterge değil telin üstündeki gerçek ısı belirleyicidir.
Kömürü yakma yöntemi de sonucu etkiler. Bacalı yakma silindiri en temiz sonucu verir: kömür silindire konur, altına gazete ya da yakma küpü yerleştirilir ve kömür kendiliğinden tutuşup yukarı doğru yanar; yirmi dakikada üst parçalar küllenir. Kimyasal yakıcı sıvılar kullanılırsa kokusu tamamen uçana kadar beklenir, aksi hâlde koku ete geçer. Kâğıt, karton ve yakma küpü dışında hiçbir şey yakıcı olarak kullanılmaz.
Kömür hazır olduğunda yığın dağıtılır ve düzeni kurulur; hepsi eşit yayılmaz. Bir tarafa kalın kat, öbür tarafa ince kat ya da hiç kor bırakılmaz; böylece farklı kalınlıktaki etler farklı bölgelerde pişirilebilir. Tel bu aşamada yerleştirilip ısıtılır. Kor zamanla söner, bu yüzden uzun süren sofralarda yeni kömür ayrı bir yerde yakılıp küllendikten sonra eklenir; çiğ kömür doğrudan mangala atılmaz. Eklenen kömür yandıktan sonra ısı bir süre yükselir, bu yüzden hemen üstüne et konmaz.