Bıçak yaprağı düz bir hat boyunca keser ve o hat üzerindeki hücreleri açar; açılan yüzey havayla buluşup kısa sürede kızarmaya başlar. Elle koparmak yaprağı kendi damar yapısı boyunca ayırır ve daha az hücre zedeler, bu yüzden kenarlar daha geç kararır. Servise az kaldıysa bıçak sorun çıkarmaz; salata önceden hazırlanacaksa elle koparmak daha güvenlidir.
Marul yaprağı ince duvarlı hücrelerden oluşur ve her kesik bu duvarları açar. Açılan hücrelerin içeriği havayla buluştuğunda kesit boyunca önce şeffaflaşma, sonra kırmızımsı kahverengi bir hat belirir. Bu, marulun bozulduğu anlamına gelmez; yalnız bir yüzey tepkimesidir. Ne kadar çok hücre açılırsa hat o kadar hızlı ve belirgin oluşur, işin özü budur. Aynı tepkime maydanoz, roka ve semizotu gibi ince yapraklı yeşilliklerde de görülür. Kesik hattın rengi zamanla koyulaşır ama yaprağın geri kalanı uzun süre taze görünmeyi sürdürür.
Elle koparmak farkı buradan yakalar. Yaprak elle çekildiğinde damarların arasından, yani hücre sıralarının doğal sınırından ayrılır; kopan yüzey düz bir hat değil, girintili çıkıntılı bir kenardır ve daha az hücre yırtılır. Sonuç, aynı süre bekleyen iki salatadan elle koparılanın daha taze görünmesidir. Buna karşılık parçalar eşit olmaz ve iş daha uzun sürer. Elle koparılan yaprakların düzensiz kenarları sosu daha iyi tutar; bu, görünüş kaybının karşılığıdır.
Bıçak her durumda yanlış değildir. Salata hazırlanır hazırlanmaz sofraya gidecekse kararmaya zaman kalmaz ve bıçak hem hızlı hem düzenli bir sonuç verir. Göbek marul ve aysberg gibi sıkı yapraklı türlerde bıçak zaten kaçınılmazdır. Önemli olan bıçağın keskin olmasıdır; kör bıçak yaprağı keserken ezer ve kararmayı belirgin biçimde hızlandırır. Marul doğranırken tahta kuru tutulur; ıslak tahtada yapraklar kayar ve kesim düzensizleşir.
Zamanlama kararı tek başına belirler. Salata bir saat ya da daha uzun süre bekleyecekse yapraklar elle koparılır; hazırlanan yapraklar nemli bir beze sarılıp buzdolabında bekletilir. Servise dakikalar kaldıysa bıçakla çalışmak zaman kazandırır. Hangisi seçilirse seçilsin sos en son eklenir, çünkü tuz ve asit yaprakları hızla söndürür. Hazırlanan yapraklar üst üste bastırılmaz; kendi ağırlıkları bile alttakileri ezip kararmayı hızlandırır. Hazırlanan yapraklar kâsede değil geniş bir kapta bekletilirse alttakiler ağırlıktan ezilmez.
Yaprağın ıslaklığı da sonucu değiştirir. Yıkandıktan sonra kurutulmayan marul hem kesildiği yerden daha çabuk kararır hem sosun tutunmasını engeller. Yapraklar salata kurutucusunda çevrilir ya da temiz bir beze serilip hafifçe kurulanır. Marulun dip gövdesi de atılır; orası hem sert hem acımsıdır ve yaprakların tadını bozar. Dip gövde tamamen atılmaz; ince doğranıp çorbada ya da sotede değerlendirilebilir. Yıkama suyuna kısa süre buz atmak da yaprakları diriltir ve gevrekliği belirgin biçimde artırır.