Sıkacaktan çıkan posa, meyvenin ve sebzenin suyu alınmış ama tadı ve dokusu kalmış hâlidir ve nemli olduğu için hemen kullanılır. Havuç ve elma posası kek ve mücver harcına tat ve doku katar, sebze posası köfte harcını bağlar. Narenciye posası ise zar ve kabuk acılığı taşıdığı için kek hamuruna girmez. Hangi posanın nereye gideceğini kaynağı belirler.
Sıkacak meyvenin ya da sebzenin suyunu hücrelerinden ayırır; geriye kalan posa, hücre duvarlarından, kabuktan ve etin sıkılmış kısmından oluşur. Suyun büyük bölümü gitmiştir ama tat, renk ve doku kalmıştır; posa bu yüzden kuru bir kırıntı değil, nemli ve yoğun bir malzemedir. Miktarı ve nemi sıkacağın türüne ve sıkılan meyveye göre değişir, bu yüzden tarifte ölçü değil kıvam esas alınır. Kullanılacağı yer, posanın hangi meyveden ya da sebzeden çıktığına bakılarak seçilir.
Havuç ve elma posası en kolay değerlendirilenlerdir. İkisi de tatlı ve hafif nemlidir; rendelenmiş havucun ya da elmanın yerini kek, muffin ve kurabiye hamurunda doğrudan alır. Posa rendeye göre daha kuru olduğu için hamurdan su çeker; hamur kuru görünüyorsa biraz süt ya da yoğurt eklenir ve kıvama bakılır. Tarçın, ceviz ve kuru üzümle birlikte kullanılan havuç posası havuçlu kekin bütün tadını verir ve kekin içinde turuncu bir renk bırakır. Elma posası ise kekin içini yumuşak tutar.
Sebze posası tuzlu harçlara gider. Havuç, kereviz, pancar ve ıspanak posası mücver harcına rendelenmiş sebzenin yerine girer; kabak rendesi gibi sıkılmayı gerektirmez, çünkü suyu zaten alınmıştır. Aynı posa köfte ve kıymalı harçlara karıştırılırsa harcı bağlar ve pişerken etin bıraktığı suyu tutar. Posa miktarı harcın kıvamına bakılarak ayarlanır: harç avuçta dağılmıyorsa yeterlidir. Sebze posası çorbaya da katılır ve çorbayı koyulaştırır; blenderdan geçirilen çorbada fark edilmez.
Narenciye posası ayrı tutulur. Portakal, mandalina ve greyfurt sıkılırken posaya zar, çekirdek ve beyaz kabuk karışır; bunlar acılık taşır ve kek hamuruna girdiklerinde bütün keki acılaştırır. Bu posa tatlıya konmaz. Çekirdekler ayıklanabilir, ama zarın acısı ayrılmaz. Narenciyede değerlendirilecek şey posa değil, sıkmadan önce rendelenen kabuktur: meyvenin renkli dış kabuğu rendelenip ayrılırsa kokusu kekte ve kremada kullanılır ve posa sorun olmaktan çıkar.
Posa beklemez. Nemli ve parçalanmış olduğu için çabuk kararır ve tadını kaybeder; elma posası hava aldıkça kahverengileşir. Bu yüzden posa sıkma bittiğinde hemen kullanılır ya da o gün pişecek bir harca ayrılır. Hemen kullanılmayacaksa küçük porsiyonlara bölünüp dondurulabilir; ne kadar bekleyebileceği saklamanın konusudur. Dondurulacak posa tarife göre ayrılır; tatlıya ve tuzlu harca gidecek posa ayrı poşetlere konur. Sıkma sırasında posaya karışan sap ve çekirdek harca girmeden önce ayıklanır. Kararmış ya da ekşimsi kokan posa hiçbir harca girmez.
Okuyucunun Dikkatine
Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye yerine geçmez. Sağlığınızla ilgili bir karar vermeden önce hekiminize danışın.