Geleneksel kural, adında R harfi bulunmayan aylarda yani mayıs, haziran, temmuz ve ağustosta çift kabukludan uzak durmayı söyler. Bu kuralın arkasında iki gerçek neden vardır: sıcak aylarda su ısınır ve ürün çok daha çabuk bozulur; ayrıca bu dönem üreme zamanına denk gelir, midyenin eti zayıflar. Bugün asıl belirleyici ise soğuk zincir ve denetimdir.
Kural, soğutmanın bulunmadığı dönemlerden kalmadır. Yaz aylarında deniz ısınır, ürün tezgâha gelene kadar çok daha hızlı bozulur ve o günün koşullarında bunu önleyecek bir zincir yoktu. Adında R harfi olmayan dört ay da tam olarak yazın en sıcak dönemine denk geldiği için kural akılda kalıcı bir biçim almıştır. Yani bu bir pratik hatırlatıcıdır, kesin bir takvim değildir ve bugünün koşullarında olduğu gibi uygulanmaz.
İkinci neden mutfak tarafındadır ve bugün de geçerliliğini korur. Çift kabuklular ısınan suda ürer; bu dönemde enerjilerini üremeye ayırdıkları için etleri küçülür, sulanır ve dolgunluğunu kaybeder. Aynı kilodan çıkan et azalır, tadı da düz kalır. Bu yüzden midye ve istiridye serin aylarda belirgin biçimde daha dolgun ve daha lezzetlidir. Bu bir güvenlik sorunu değil, kalite sorunudur; ama tezgâhta fiyatla birlikte değerlendirilmesi gerekir.
Bugün belirleyici olan üç şey vardır. Birincisi soğuk zincirdir: ürün avlandığı andan tezgâha kadar kesintisiz soğukta kalmışsa mevsim ikinci plana düşer. İkincisi kaynaktır; çift kabuklular yaşadıkları suyu süzerek beslendiği için hangi sudan çıktıkları önemlidir ve bu sular düzenli olarak izlenir. Üçüncüsü satış noktasının kendisidir: ürünün canlı tutulduğu, buzun üstünde durduğu ve hızlı devrettiği bir tezgâh en iyi güvencedir. Tezgâhın üstünde ürünün nereden geldiğini gösteren bir bilgi bulunması da iyi bir işarettir ve sorulmasından çekinilmez.
Pratikte şöyle davranılır. Yaz aylarında çift kabuklu tamamen dışlanmaz, ama daha seçici olunur: kaynağı bilinen, canlı ve hızlı satan bir yerden alınır, aynı gün pişirilir ve çiğ tüketilmez. Serin aylarda ürün hem daha dolgun hem daha güvenli olduğu için tercih edilir ve çeşidi de artar. Her koşulda canlı denetimi yapılır: ağzı açık duran ve vurulunca kapanmayan atılır, pişince açılmayan da atılır.
Kıyıdan kendi başına midye toplamak ayrı bir konudur ve önerilmez. Çift kabuklular suyu süzerek beslendiği için hangi suda yaşadıkları doğrudan ürüne yansır; denetlenmemiş bir sudan toplanan midyenin durumu hiçbir biçimde anlaşılamaz, çünkü sorun kokuyla ve görünümle kendini belli etmeyebilir. Ürün her zaman kayıtlı satış noktasından alınır. Sokakta açıkta ve sıcakta bekletilen midye dolma da aynı nedenle güvenli sayılmaz. Aynı ölçü, kıyıda satılan açık deniz ürünlerinin tamamı için geçerlidir; soğukta durmayan hiçbir ürün alınmaz.