Sıvı ölçü kabındaki hata çoğu zaman kaptan değil bakıştan gelir. Kap havaya kaldırılıp göze getirildiğinde eğilir ve ölçü çizgisi artık sıvı yüzeyine paralel durmaz. İkinci hata, kenarlarda yukarı tırmanan sıvının üst kenarını okumaktır. Doğrusu kabı düz zemine koyup çömelmek ve eğrinin alt çizgisini okumaktır.
Sıvı ölçü kabı, üzerindeki çizgiler yatay bir yüzeyde durduğu varsayımıyla üretilir. Kap düz durduğunda sıvının yüzeyi de yataydır ve çizgiyle karşılaştırma anlamlı olur. Kap elle kaldırıldığında ise iki şey birden bozulur: kap neredeyse hiçbir zaman tam düz tutulamaz ve göz çizgiye yukarıdan ya da aşağıdan bakar. Eğilmiş bir kapta sıvı bir yanda yükselir, öbür yanda alçalır; hangi taraftan bakıldığına göre aynı miktar farklı okunur. Hata da buradan doğar. Bu yüzden ölçü kabının doğruluğu çoğu zaman kabın kalitesiyle değil, nasıl okunduğuyla ilgilidir.
Bakış açısının kendisi ayrı bir hata kaynağıdır. Göz sıvının yüzeyinden yukarıdaysa, çizgi sıvının altında kalıyormuş gibi görünür ve kişi daha fazla sıvı koyar; göz aşağıdaysa tersi olur. Bu, ölçü kabının kalınlığı ve çizginin dış yüzeyde olması yüzünden büyür. Doğrusu kabı düz bir zemine, tezgâha koymak ve göz seviyesini çizgiye indirmektir; yani kabı göze değil, gözü kaba getirmek. Tezgâhın önünde çömelmek bu yüzden doğru ölçümün en basit yoludur.
Üçüncü mesele sıvının yüzeyinin düz olmamasıdır. Su ve suya benzer sıvılar cam ya da plastik duvara tutunur ve kenarlarda hafifçe yukarı tırmanır; ortada ise çukur bir eğri oluşur. Bu eğriye menisküs denir. Kenarlardan okunduğunda miktar olduğundan fazla görünür. Kural tektir ve bütün ölçü kaplarında aynıdır: okunacak yer eğrinin en alt çizgisidir. Yağ gibi daha koyu kıvamlı sıvılarda bu eğri daha az belirgindir ama yine aynı kural uygulanır. Cam kaplarda menisküs plastik kaplara göre daha belirgin görünür ve okuma hatası da daha kolay fark edilir.
Ölçü kabının biçimi de bir şey anlatır. Sıvı ölçü kapları hiçbir zaman en üst çizgiye kadar dolmaz; çizginin üstünde her zaman bir pay bırakılır. Bu pay taşıma sırasında dökülmeyi önlemek içindir ve o boşluk doldurulursa kap taşınamaz hâle gelir. Kabın ağzındaki dökme ucu da aynı amaca hizmet eder. Bu yüzden bir tarif için gereken miktar kabın kapasitesine yakınsa, tek seferde ölçmek yerine iki turda ölçmek hem daha güvenli hem daha doğrudur.
Son olarak sıvı ve kuru ölçü kapları birbirinin yerine kullanılmaz. Kuru malzeme için üretilen kaplar ağzına kadar doldurulup üstü düz bir bıçakla sıyrılacak biçimde tasarlanmıştır; sıvı ölçü kabında bu yapılamaz, çünkü çizgiler kenarın altındadır. Un ya da şeker bir sıvı ölçü kabına konduğunda yüzeyi düzleştirmek mümkün olmaz ve miktar neredeyse her zaman fazla çıkar. Kuru malzemede en güvenilir yol, kap yerine tartı kullanmaktır. Aynı sebeple ölçü kaşıkları da sıvı için ağzına kadar, kuru malzeme için sıyrılarak doldurulur.