Süt tozu iki ayrı biçimde kullanılır ve ikisi ayrı ölçü mantığı ister. Sulandırılıp süt yerine konacaksa oran paketin üstünde yazar; markadan markaya değiştiği için genel bir sayı verilmez. Kuru hâlde hamura katılacaksa tarifin sıvısı ayrıca ayarlanır. Bir su bardağı süt tozu 110, aynı bardak süt 200 gram gelir.
Süt tozu mutfakta iki ayrı işi görür ve ikisi karıştırıldığında tarif bozulur. Birinci kullanım sulandırmadır: toz suyla karıştırılır ve sıvı süt elde edilir; bu süt tarifteki sütün yerini birebir tutar. İkinci kullanım kuru katmadır: toz doğrudan una ya da kuru karışıma eklenir ve tarifin sıvısı ayrıca hesaplanır. Birincisinde toz sıvıya dönüşür, ikincisinde toz olarak kalır ve iki durumda ölçü bambaşka biçimde alınır. Hangi kullanımın istendiği tarifin malzeme listesinden okunur.
Sulandırma oranı için genel bir sayı vermek doğru olmaz, çünkü oran ürüne göre değişir. Tam yağlı ve yağsız süt tozları farklı yoğunlukta üretilir; granül biçimi ve kurutma yöntemi de suya karışma davranışını değiştirir. Her paketin üstünde kaç ölçü tozun kaç mililitre suyla karıştırılacağı yazar ve doğru kaynak orasıdır. Aynı yaklaşım korpusun jelatin için kurduğu kuralla aynıdır: adet ya da kaşık üzerinden tahmin yürütmek yerine ambalajın kendi bilgisi okunur. Paketin üstündeki oran ayrıca tozun tam yağlı mı yağsız mı olduğunu da söyler.
Sulandırırken yöntem de sonucu belirler. Toz doğrudan suyun üstüne dökülürse yüzeyde topaklanır ve içi kuru kalan parçalar oluşur; bunlar sonradan dağılmaz. Doğru sıra tozu az miktarda ılık suyla ezerek pürüzsüz bir bulamaç yapmak, sonra kalan suyu yavaşça eklemektir. Karışım hazırlandıktan sonra kısa bir süre dinlendirilir; bu süre tanelerin suyu tümüyle çekmesine yarar ve karışımın kıvamı ancak o zaman son hâlini alır. Sıcak su kullanılırsa toz topaklanmadan dağılır ama süt hafif pişmiş bir tat alır.
Hacimle karşılaştırma yapmak burada özellikle yanıltıcıdır. Korpusun ölçü karşılıklarında bir su bardağı süt tozu 110 gram, aynı bardağa konan süt ise 200 gram gelir. İki sayı yan yana konduğunda toz sütün yarısı kadar geliyormuş gibi görünür, oysa bu bir sulandırma oranı değildir; yalnız iki maddenin aynı hacimde ne kadar ağır olduğunu söyler. Bu sayılardan sulandırma oranı çıkarmaya çalışmak, yanlış bir hesabın başlangıcıdır.
Kuru katma yönteminin kendi mantığı vardır ve tariflerde sıkça görülür. Ekmek ve poğaça hamurlarına süt tozu eklenir, tarifin sıvısı ise su olarak verilir; böylece sütün getirdiği tat ve renk korunurken hamurun su oranı ayrı ayarlanabilir. Bu yolla çalışırken toz kuru malzemelerle birlikte tartılır ve suyun miktarı tarifin kendi oranına göre belirlenir. Tozu ekleyip suyu azaltmayı unutmak, hamuru kuru bırakan en sık hatadır. Bu yüzden tarif süt tozu istiyorsa sıvının ne kadar olacağını da ayrıca yazar.