Tarifteki ölçü, aksi yazmadıkça malzemenin çiğ ve kuru hâline aittir; iki yüz gram makarna kuru makarnadır, iki su bardağı pirinç pişmemiş pirinçtir. Ayrımı malzeme adının yanındaki sıfat yapar: pişmiş, haşlanmış ya da ıslatılmış yazıyorsa ölçü o hâlden alınır. Sıfat yoksa çiğ hâl varsayılır ve bu varsayım tarif yazımının sessiz kuralıdır.
Malzeme listesi okunurken en sık atlanan ayrım, ölçünün malzemenin hangi hâline ait olduğudur. Tahıl, bakliyat ve makarna pişerken su çeker; ağırlığı da hacmi de belirgin biçimde artar. Bu yüzden aynı sayı, çiğ hâle ait olduğunda başka, pişmiş hâle ait olduğunda bambaşka bir miktar anlatır. Tarif yazımının sessiz kuralı şudur: aksi yazmadıkça ölçü çiğdir. İki yüz gram makarna, paketten çıkan kuru makarnadır; tencereden çıkan değil. Bu kural yazılı değildir ama tarif yazan herkes ona göre yazar.
Ayrımı yapan şey malzeme adının yanındaki sıfattır ve o sıfat rastgele konmaz. "İki su bardağı pirinç" çiğ pirinçtir; "iki su bardağı pilav" pişmiş pilavdır. "Bir su bardağı nohut" kuru nohuttur; "bir su bardağı haşlanmış nohut" başka bir şeydir. Aynı kural sebzede de işler: "bir su bardağı ıspanak" çiğ ve doğranmış ıspanaktır, "bir su bardağı haşlanmış ıspanak" suyu sıkılmış ve hacmi çok küçülmüş olanıdır. Sıfat okunmadan ölçü alınırsa fark kat kat olabilir. Sıfat kısa olduğu için hızlı okumada gözden kaçar ve fark ancak tencerede anlaşılır.
Belirsizlik en çok bakliyatta ortaya çıkar, çünkü orada üç hâl vardır. Kuru bakliyat, ıslatılmış bakliyat ve pişmiş bakliyat birbirinden ayrı miktarlardır ve tarifler üçünü de kullanır. Islatma tek başına ağırlığı artırır; pişirme bir kez daha artırır. Tarif yalnız "nohut" diyorsa kurusu kastedilmiştir ve ıslatma adımı tarifin içinde ayrıca yazılıdır. Islatma adımı yoksa ve tarif doğrudan pişirmeye geçiyorsa, orada büyük olasılıkla hazır pişmiş nohut kastedilmektedir.
Ayrımın atlanması iki yönde de yanlış sonuç verir. Çiğ ölçü pişmiş sanılıp fazla malzeme konursa yemek taşar, sıvısı yetmez ve tencere dolar. Pişmiş ölçü çiğ sanılıp az konursa porsiyon beklenenin altında kalır. Makarnada bu özellikle görünürdür: iki yüz gram kuru makarna, piştiğinde tabakta çok daha büyük bir hacim kaplar ve aynı sayıyı pişmiş hâl için okuyan biri iki katına yakın makarna pişirir. Aynı karışıklık alışveriş listesine de geçer ve gereğinden fazla ya da az malzeme alınır.
Şüphe kalırsa karar tarifin geri kalanından okunur. Tarif malzemeyi pişirme adımında haşlıyorsa ölçü çiğdir; doğrudan sosla buluşturuyorsa pişmiştir. Porsiyon sayısı da ipucu verir, çünkü kişi başına düşen miktar çiğ okunduğunda mantıklı, pişmiş okunduğunda aşırı görünür ya da tersi olur. Kendi tarifini yazan biri için kural daha da nettir: hangi hâlin kastedildiği sıfatla açıkça yazılır ve okuyucunun tahmin etmesi beklenmez. Bir cümlelik bu açıklık, tarifin yıllar sonra bile aynı sonucu vermesini sağlar.