Dara tuşu tartının o anki göstergesini sıfırlar; böylece kabın ağırlığı hesaptan düşer ve malzemeler üst üste aynı kaba ölçülebilir. Kap konur, dara alınır, birinci malzeme tartılır, yeniden dara alınır ve ikinci malzeme eklenir. Yöntem bulaşığı azaltır; tek koşul, eklenen malzemenin geri alınamayacağını bilmektir.
Dijital tartıların üstündeki dara tuşu, göstergede o anda ne yazıyorsa onu sıfır kabul eder. Tartı ağırlık ölçmeyi bırakmaz; yalnız saymaya yeni baştan başlar. Bunun mutfaktaki karşılığı şudur: boş kap tartıya konup dara alındığında gösterge sıfırlanır ve kaba konan her şey doğrudan kendi ağırlığıyla okunur. Kabın ağırlığını ayrıca bilmeye, çıkarmaya ya da her malzeme için ayrı kap aramaya gerek kalmaz. Tuşun adı bazı tartılarda sıfırlama diye de geçer ve işlevi aynıdır.
Asıl kolaylık, dara tuşunun bir kez değil arka arkaya kullanılabilmesidir. Kap konur ve dara alınır; un tartılır ve gösterge unun ağırlığını verir. Sonra yeniden dara alınır, gösterge yine sıfırlanır ve aynı kaba şeker eklenir; okunan sayı yalnız şekerin ağırlığıdır. Aynı sıra tuz, kabartıcı ve kakao için sürdürülür. Böylece bütün kuru malzemeler tek kapta, tek tek ölçülmüş olarak birikir ve tezgâhta ne ölçü kâsesi kalabalığı ne de bulaşık yığını oluşur. Sıra tarifte yazdığı gibi izlenirse hiçbir malzeme atlanmaz.
Yöntemin tek kuralı sıradadır ve kural şudur: eklenen geri alınamaz. Fazla dökülen şeker aynı kaptan geri ayrılamaz, çünkü altındaki unla karışmıştır. Bu yüzden ölçü kabına doğrudan dökmek yerine kaşıkla aktarmak, özellikle son gramlarda yavaşlamak gerekir. Tuz ve kabartıcı gibi az miktarda kullanılan malzemeler bu yüzden en sona bırakılmaz; tam tersine en başta ve gerekirse ayrı bir kapta ölçülür, çünkü onlarda yapılan bir taşma bütün karışımı bozar. Bu yüzden kritik malzemeler ölçülürken acele edilmez.
Dara bir de sıvılarda işe yarar ve orada ölçü kabının yerini alır. Su, süt ve suya yakın yoğunluktaki sıvılarda bir mililitre bir gram sayılabilir; korpusun ölçü karşılıklarında bir su bardağı su 200 mililitre ve 200 gramdır. Bu yüzden tarif mililitre istiyorsa kap darası alınıp sıvı doğrudan tartılabilir. Yağ ve bal gibi yoğunluğu farklı sıvılarda bu eşitlik bozulur ve orada ölçü kabına dönmek ya da malzemeye özel karşılığa bakmak gerekir.
Son olarak daranın bir sınırı vardır ve tartının kapasitesinden gelir. Her dara alma kabın ağırlığını göstergeden siler ama tartının taşıyabileceği toplam ağırlıktan silmez; ağır bir güveç kabıyla başlanırsa kapasite malzemeler eklendikçe dolar ve tartı bir noktada uyarı verir. Bu yüzden tek kapta ölçüm için hafif bir kâse seçilir. Kapasite aşıldığında gösterge donar ya da hata yazar; o noktada ölçülen son değer güvenilir değildir ve baştan alınır. Kâsenin ağırlığı bir kez bilinirse hangi tartıyla çalışılacağı da baştan seçilir.