Nane, dereotu, maydanoz gibi taze otlar dondurularak aylarca saklanabilir; bu yöntem, otları buzdolabında birkaç gün içinde solmaktan kurtarır ve mevsimi geçtiğinde bile elde tutmayı sağlar.
En pratik yöntem, ince kıyılmış otu bir buz kalıbının gözlerine doldurup üzerine su veya zeytinyağı ekleyerek dondurmaktır. Böylece her göz, bir yemeklik ot porsiyonuna dönüşür ve gerektiğinde tek bir küp doğrudan tencereye atılabilir.
Hangi otlar dondurmaya daha uygundur?
Dereotu, nane, kekik ve biberiye gibi sert yapılı otlar dondurulduğunda dokusunu büyük ölçüde korur. Marul veya roka gibi ince yapraklı yeşillikler ise donunca sulanır ve çözülünce ezilir; bu yüzden dondurma yöntemi bu tür yeşilliklere pek uygun değildir.
Fesleğen dondurulduğunda kararabilir; bu rengi engellemek için otu birkaç saniye kaynar suya batırıp hemen soğuk suya almak, ardından kurulayıp dondurmak daha iyi sonuç verir.
Donmuş ot nasıl kullanılır?
Dondurulmuş ot küpleri çözülmeden doğrudan çorbaya, sosa veya sote edilen bir yemeğe eklenebilir; pişme sırasında hızla eriyip dağılır. Salata gibi çiğ tüketilecek bir tarifte kullanılmayacaksa, dondurma bu otları değerlendirmenin en pratik yollarından biridir.
Poşete konan ot küplerinin üzerine dondurma tarihini yazmak, hangi partinin daha eski olduğunu takip etmeyi kolaylaştırır; zamanla dondurucuda biriken farklı otların birbirine karışmasını da önler.
Kurutma dondurmaya bir alternatif midir?
Nane ve kekik gibi bazı otlar dondurmak yerine kurutularak da saklanabilir; kurutulmuş ot dondurulana göre daha uzun raf ömrüne sahiptir ama tazeye özgü canlı aroma bir miktar kaybolur.
Dondurma, tazeye en yakın tadı korumak isteyenler için kurutmaya göre daha iyi bir seçimdir; özellikle sos veya çorbaya son anda eklenecek otlarda bu fark belirgin şekilde hissedilir.
Bahçesi olan veya pazardan toptan ot alanlar için iki yöntemi birlikte kullanmak da mantıklıdır: sık kullanılan otlar dondurulup, daha nadir kullanılanlar kurutularak kilerde saklanabilir.
Zeytinyağıyla dondurulan otlar, servis edilecek yemeğe doğrudan eklenebilir; yağ, otun donma sırasında oluşabilecek buz kristallerinin dokuyu fazla bozmasını bir miktar azaltır.
Dondurulmuş ot küpleri bir kez çözülüp tekrar dondurulmamalıdır; tekrar dondurma hem aromayı hem de rengi belirgin şekilde soldurur.
Dondurulmuş otlar etiketlenirken yalnızca ot adını değil, hangi yemek için ayrıldığını da not etmek (örneğin çorba için dereotu) kullanım anında karar vermeyi kolaylaştırır.
Çok miktarda taze ot elde eden biri, bir kısmını dondurup bir kısmını da otlu tereyağı gibi bir karışıma dönüştürerek değerlendirebilir; bu şekilde hem dondurma hem başka bir saklama yöntemi bir arada kullanılmış olur.
Sonuçta birkaç dakikalık bir dondurma işlemi, mevsimlik otların tadını aylarca elde tutmanın en kolay ve en ucuz yoludur.
Hangi ot olursa olsun, dondurmadan önce iyice kurulanmış olması, buz kristallerinin fazla büyümesini ve otun donma sırasında lapa gibi bir kıvam almasını da bir miktar azaltır.
Yorumlar (1)
Bahçemdeki fesleğeni yaz sonunda toptan dondurmayı denedim, kaynar suya batırma adımını atladığım için hepsi simsiyah kesildi; bu yıl önce haşlayıp öyle dondurdum, renk gerçekten çok daha iyi kaldı.