Toprak güveç, sırsızsa kullanılmadan önce suda bekletilir; gözeneklerine dolan su fırında yavaşça buharlaşır ve yemeği nemli tutar. Toprak kap ani sıcaklık değişimine dayanmaz: soğuk kap soğuk fırına konur ve fırınla birlikte ısınır, sıcak kap ıslak tezgâha konmaz. Doğru kullanıldığında ısıyı yavaş alıp uzun tutar ve yemek sofrada geç soğur.
Toprak kabın iki türü vardır. Sırsız, yani gözenekli toprak kaplar suyu emer; bu kaplar kullanılmadan önce 15–30 dakika suda bekletilir. Kabın emdiği su, fırında ısındıkça buhara döner ve içeride nemli bir ortam kurar; bu yüzden toprak güveçte pişen et ve sebze daha az kurur. Sırlı toprak kaplar ise suyu emmez ve ıslatma gerektirmez; onların üstünlüğü emdikleri nem değil, ısıyı yavaş ve dengeli bırakmalarıdır.
Isıl şok, toprak kapların en zayıf noktasıdır. Toprak ısıyı yavaş ilettiği için kabın bir yüzü ısınırken öbür yüzü soğuk kalır ve bu fark çatlamaya yol açar. Bu yüzden soğuk güveç, önceden ısıtılmış kızgın fırına konmaz; kap soğuk fırına yerleştirilir ve fırınla birlikte ısınır. Aynı nedenle güveç doğrudan ocak alevine, ızgara rezistansının altına ya da buzdolabından çıkar çıkmaz fırına konmaz. Fırından çıkan kap ise kuru bir tahta altlığa alınır.
Yemek de bu ritme göre kurulur. Malzemeler kaba soğukken yerleştirilir; sıcak sıvı soğuk kaba bir anda dökülmez. Toprak kap ısıyı yavaş aldığı için pişirme süresi metal kaba göre uzar ve sıcaklık genellikle biraz daha düşük tutulur. Kapaklı güveçte buhar içeride kalır, yemek kendi suyunda pişer ve sos daha az çeker; üstünün kızarması isteniyorsa kapak son yarım saatte açılır. Kapak açıldıktan sonra yemek fırında gözle takip edilir. Kabın ağzına kadar doldurulmaması, kaynayan yemeğin taşmasını önler.
Bakımı da sıradan kaplardan farklıdır. Sırsız toprak kap deterjanla yıkanmaz; gözenekler deterjanı emer ve bir sonraki yemeğe koku olarak geri verir. Bulaşık makinesi de sırsız toprak kap için uygun değildir. Sıcak su, fırça ve gerekirse karbonat yeterlidir. Kap tamamen kuruduktan sonra kaldırılır; nemli kaldırılan toprak kapta küf ve koku oluşur. Kapaklar üst üste konmaz, aralarına bez konur. Kap, dolaba kaldırılmadan önce eliyle içi dışı kontrol edilir. Zamanla kabın içinde oluşan koyu renk ve yağ izi kusur değildir; kullanıldıkça kabın kendi yüzeyi oturur.
Toprak kabın asıl üstünlüğü yavaşlıktır. Isıyı yavaş alır, uzun tutar ve yemeği fırından çıktıktan sonra da bir süre pişirmeye devam eder; bu yüzden güveç fırından biraz erken alınır. Sofraya kabıyla gelen yemek uzun süre sıcak kalır ve altlık kullanılmazsa masayı yakar. Bu yüzden sofraya kalın bir altlık önceden konur. Çatlamış ya da kırılmış bir güveç onarılmaz; çatlak her ısıtmada büyür ve içindeki yemek çatlaktan sızarak fırının tabanında yanar.