Tuz yüksekten serpilir, çünkü taneler düşerken birbirinden ayrılır ve yüzeye eşit aralıklarla dağılır. Yiyeceğin hemen üstünden atılan tuz ise tek bir noktaya yığılır; o lokma fazla tuzlu, yanındaki tuzsuz kalır. Tuzu parmak arasından alıp 25–30 santim yükseklikten, eli hareket ettirerek serpmek bu farkı kapatır. Aynı yöntem ette, sebzede ve fırın tepsisinde işe yarar.
Farkın sebebi düşüş mesafesidir. Parmak arasından bırakılan tuz taneleri havada küçük bir koni gibi açılır ve bu koni yükseklik arttıkça genişler. Birkaç santimden bırakılan tuz, parmakların altında avuç içi büyüklüğünde bir lekeye düşer. Otuz santimden bırakılan aynı tutam ise bir tabak genişliğine yayılır ve taneler arasında eşit boşluklar kalır. Bu eşitlik özellikle et, balık ve fırın sebzesinde önemlidir, çünkü tuz buralarda karıştırılarak dağıtılamaz; yüzeye nereye düştüyse orada kalır.
Uygulamada tuz tuzluktan değil, geniş ağızlı küçük bir kaseden alınır. Başparmak ile ilk iki parmak arasına alınan tuz, el yiyeceğin 25–30 santim üstündeyken parmaklar sürtülerek bırakılır. El sabit durmaz; yüzeyin bir ucundan öbür ucuna doğru yavaşça ilerler. Etin iki yüzü ve kalın parçaların yanları da aynı biçimde tuzlanır. Tuzluğun delikleri tuzu dar bir şerit hâlinde döktüğü için aynı eşitliği vermez; sofrada yeterlidir ama tezgâhta tercih edilmez.
Tuzun yüzeyde kalabilmesi için tutunacağı bir şey de gerekir. Tamamen kuru bir sebzenin üstüne serpilen tuz tepside kayar ve tavanın dibinde toplanır; bu yüzden fırına girecek sebze önce yağla harmanlanır, tuz ondan sonra serpilir. Kızartmada tuz, parçalar yağdan çıkıp süzülür süzülmez, yüzey hâlâ sıcak ve yağlıyken atılır; soğumuş kızartmaya serpilen tuz tutunmaz ve tabağın dibine düşer. Salata yaprağında da benzer bir durum vardır: tuz ya sosun içinde çözülerek gelir ya da yapraklar sosla harmanlandıktan sonra serpilir.
Yöntemin bir yan faydası da ölçüdür. Aynı kişinin aynı kaseden aldığı tutam her seferinde birbirine yakın miktarda tuz taşır ve el zamanla bu miktarı tanır. Başlangıçta tutamın ağırlığını görmek için birkaç tutam tartıya bırakılabilir; böylece "iki tutam" ile tarifteki gram birbirine bağlanır. Yüksekten serpmeyi denemenin kolay bir yolu da vardır: tezgâha koyu renkli bir tepsi konur, iki farklı yükseklikten tuz serpilir ve tanelerin dağılımı gözle karşılaştırılır.
Çiğ etle çalışırken bir kural daha eklenir: tuz kasesine çiğ et değmiş parmakla uzanılmaz. Et tutan el kaseye girerse kasedeki tuz o etin yüzeyindeki bakterileri taşır ve sonraki salataya ya da pişmiş yemeğe geçirir. Tuzlama başlamadan önce ihtiyaç kadar tuz ayrı bir tabağa alınır, et o tabaktan tuzlanır ve artan tuz atılır. Tuzlu, nemli ya da yağlı parmaklar ayrıca kasedeki tuzu topaklar. Yüksekten serpilen tuz hamurda ve harçta gerekmez; oralarda tuz zaten karıştırılarak dağılır.