Bastani sonnati, İran'ın geleneksel dondurmasıdır: safran rengi ve gül suyu kokusu taşır, içine iri antep fıstığı ve dondurulmuş krema parçaları gömülür. Bu krema parçaları dondurma yenirken ağızda ayrı ayrı eriyen yağlı kırıntılar bırakır ve tatlının kimliği onlardadır. Baz yumurtasızdır; salep ve mısır nişastasıyla bağlanır, bu yüzden hafif uzayan, yoğun bir doku kazanır.
Küçük bir tepsiye yağlı kâğıt serin, levha için ayrılan kremayı üstüne 3 milimetre kalınlıkta yayın ve dondurucuya kaldırın. Levha tamamen donup kırılır hâle gelmelidir.
Safran ipliklerini bir tutam şekerle havanda toz hâline getirin, sıcak suyu ekleyip üstünü kapatın. Su koyu turuncuya dönene kadar bekletin.
Şekeri, salebi ve mısır nişastasını kuru hâlde karıştırın, soğuk sütü azar azar ekleyerek topaksız açın. Tencereyi orta-kısık ateşe alıp spatulayla dibi kazıyarak karıştırın; baz hafifçe koyulaşıp kaşığın sırtını kapladığında, kaynamaya başlamadan ocaktan alın.
Baz için ayrılan 200 mililitre kremayı ve safranlı suyu ekleyip karıştırın. Kâseyi buzlu suya oturtun ve baz elinizin tersine soğuk gelene kadar karıştırın, sonra gül suyunu ekleyin. Yüzeyine değecek şekilde streç film kapatıp buzdolabına kaldırın.
Soğuk bazı dondurma makinesinde yumuşak dondurma kıvamına gelene kadar çevirin. Makine yoksa bazı sığ bir metal kaba döküp dondurucuya koyun; kenarları donmaya başladığında çıkarın ve donan kısmı çırpıcıyla ortaya karıştırın, bunu karışım her yerde aynı kıvama gelene kadar tekrarlayın.
Donmuş krema levhasını kâğıdından ayırıp elinizle küçük parçalara kırın. Parçaları ve antep fıstığını yumuşak dondurmaya spatulayla hızla katlayın. Dondurmayı kapaklı bir kaba alıp kaşıkla alınacak kadar sertleşene dek dondurucuda bekletin.
Dondurulacak krema levhası ince yayılmazsa kırılmaz, bükülür; gül suyu da baz soğuduktan sonra eklenir, sıcak bazda kokusu uçar. Alerjen: Malzeme listesine göre süt ve süt ürünleri, sert kabuklu yemiş içerir. Paketli ürünlerin diğer alerjenleri için ürün etiketini kontrol edin.
Safranı sıcak suda demlemek rengi açıyor, doğrudan bazın içine attığımda renk soluk kaldı. Demlemeyi de yirmi dakika sürdürdüm; beş dakikada suyun rengi sarıydı ama o turuncu tona ancak beklettikten sonra ulaştı.
Salebi nişastayla birlikte koymak kıvamı fazla yaptı mı diye tereddüt ettim, tarifteki ölçüde çekilebilir kıvamda kaldı.
İkisi birlikte o esneyen dokuyu veriyor, salep tek başına yeterli olmuyor. Ölçüyü artırırsanız dondurma sakızlaşıyor, tarifte yazan orana sadık kalın.
Dondururken üç kez çıkarıp karıştırdım, makinesiz de pürüzsüz oldu. Her karıştırmayı kenarlar donmaya başladığı an yaptım, yaklaşık kırk dakika arayla; geç kalınca kenar buzu iri kristal hâline geliyor ve çırpma onu artık dağıtmıyor.
Antep fıstığını iri kıydım, toz hâline getirince dondurma yeşilimsi oldu ve doku kalmadı.
Krema levhasını önceden dondurmak gerekiyor, sonradan katmaya kalkışınca dondurmaya karışıp kayboluyor. Kremayı hafifçe çırpıp kâğıt serili bir tepsiye ince yaydım ve bir gece dondurucuda bıraktım, sabah bıçakla parçalara ayırdım. Kaşık girdiğinde o levhaların ayrı ayrı hissedilmesi bastaninin en belirgin özelliği.
Salebi saf olanından bulmak zor ama fark ediyor, hazır karışımlar vanilya kokuyor ve safranı örtüyor. Saf salebi de az koyun; ölçüyü aşarsanız dondurma esnemekten öte sakızlaşıyor ve kaşık zor giriyor.
Bu tarifi beğenenlerin denediği, aynı sofraya yakışan tarifler.
Önerin, şikayetin veya sorun — hepsine kulak veriyoruz.
Yazdıkların kaydedildi. Ekibimiz okuyacak; bir e-posta adresi bıraktıysan gerektiğinde oradan döneriz.