Domates kurusu, etli salçalık domateslerin boyuna ikiye kesilip tuzlanması ve kesik yüzleri güneşe bakacak şekilde kurutulmasıyla yapılır. Tuz domatesin suyunu çeker ve kurumayı hızlandırır; güneş şekerini yoğunlaştırıp domatesi koyu kırmızı, tatlı-ekşi ve yumuşak bir kurutmaya çevirir. Kışın ılık suda bekletilip salatalara, makarnaya ve mezelere girer.
Domatesleri yıkayıp kurulayın. Sap yerini sivri bir bıçakla oyup çıkarın ve domatesleri boyuna ikiye kesin. Çekirdekli, sulu kısmın yarısını parmakla sıyırın; çok sulu domates geç kurur.
Tepsilere ya da temiz bir örtüye yağlı kâğıt serin, domatesleri kesik yüzleri yukarı bakacak şekilde birbirine değmeden dizin. Tuzu kesik yüzlere eşit serpin ve tepsileri tam güneş alan, tozsuz bir yere koyun; üstünü ince bir tülle örtün.
İkinci günün sonunda domatesleri avucunuzla hafifçe bastırarak yassılaştırın ve ters çevirin; kalın kalan orta kısım böylece kurur. Ertesi gün kesik yüzleri yeniden yukarı çevirin.
Tuzlanan domatesler tam güneşte 4–7 gün kurur ve geceleri içeri alınır; bu bekleme süreye sayılmaz. Domates tamamen kurumadan kaldırılmaz: deri gibi esner ama yapışmaz, bastırınca suyu çıkmaz ve bükülünce nem vermez. Nem kalan domates küflenir, küflenen atılır. Hava almayan kapta, kuru ve serin yerde 1 yıl saklanır.
Domatesleri bastırıp yassılaştırma adımı kurumayı hızlandırıyor. Bastırmadığım tepsi beş günde kurumadı, bastırdıklarım üç günde derisi kalınlaştı.
Bu tarifi beğenenlerin denediği, aynı sofraya yakışan tarifler.
Önerin, şikayetin veya sorun — hepsine kulak veriyoruz.
Yazdıkların kaydedildi. Ekibimiz okuyacak; bir e-posta adresi bıraktıysan gerektiğinde oradan döneriz.