Çiçeklerin dışındaki sivri yeşil yaprakçıkları parmakla kopararak alın ve sapı bir santim bırakarak kesin. Çiçeği açıp içindeki sarı başçığı ya da dişi organı kökünden çekip çıkarın; bunlar kızartmada acımsı bir tat bırakır. Çiçekleri yıkamayın, nemli bir bezle içten dışa silin — su gören çiçek hamuru tutmaz ve yağda söner.

Unu ve tuzu bir kaba eleyin, buzdolabından yeni çıkmış maden suyunu bir seferde dökün ve çatalla on saniye kadar karıştırın. Hamurda birkaç un topağı kalması istenen şeydir; fazla çırpılan hamurun gluteni gelişir ve kabuk çıtır değil lastik gibi olur. Kıvam akışkan olmalı, kaşıktan kesintisiz bir şerit hâlinde dökülmeli.

Derin bir tavada yağı üç parmak yüksekliğinde ısıtın; içine damlattığınız bir damla hamur dibe inmeden yüzeye çıkıp cızırdıyorsa sıcaklık doğrudur. Çiçekleri sapından tutup hamura batırın, fazlasını kabın kenarında süzün ve yağa üçer dörder atın. Bir buçuk dakika sonra çevirin, iki yüz de açık altın rengine gelince alın; koyu kızaran çiçek yaprağı kurur ve kırılır.

Çiçekleri kevgirle alıp kâğıt havlu yerine ızgara telin üzerine dizin; kâğıt havlu alttan buharı hapseder ve kabuğu ıslatır. Üzerine bir tutam ince tuz serpin ve beş dakika içinde servis edin. Kabak çiçeği kızartması bekledikçe söner, tazeyken yenir.