Kaya koruğu, Ege ve Akdeniz kıyılarında kayalıkların çatlaklarında yetişen, etli yapraklı ve kendiliğinden tuzlu bir ottur. Deniz börülcesiyle karıştırılır ama ayrı bir bitkidir: börülcenin aksine reçineli, anasonu andıran keskin bir kokusu vardır ve kısa haşlamayla yumuşar. Meze hâlinde yalnız zeytinyağı, limon ve sarımsak görür; tuz eklenmez, çünkü bitki tuzunu denizden alır.
Sapların odunlaşmış alt uçlarını parmakla kırarak ayırın; kolay kırılan yer taze, esneyip kopmayan yer odunlaşmış kısımdır. Otu bol soğuk suda iki kez çalkalayın ve kum kalmadığından emin olun. Kayalıktan toplanan otta ince kum yaprakların dibinde saklanır.
Geniş bir tencerede suyu fokur fokur kaynatın ve otu tuzsuz suya atın. Üç-dört dakika sonra bir sap alıp ısırın: diş direnç görmeden giriyor ama ot hâlâ diri duruyorsa haşlama tamamdır. Daha uzun tutarsanız yapraklar lapalanır ve mezenin tek dokusu kaybolur.
Otu delikli kepçeyle alıp doğrudan buzlu suya daldırın. Bu adım pişmeyi durdurur ve yeşil rengi sabitler; sıcak hâlde süzgeçte bırakılan ot kendi buharıyla pişmeye devam eder, rengi zeytin yeşiline döner.
Sarımsakları havanda ezip limon suyu ve zeytinyağıyla çırpın; karışım hafif bulanık ve bağlanmış görünmeli. Süzülmüş otu geniş bir kâseye alıp terbiyeyi gezdirin, karabiberi ekleyip elinizle harmanlayın. Servisten önce bir sap tadıp tuz gerekip gerekmediğine karar verin; çoğu zaman gerekmez.
Haşlama suyuna tuz atmayın; kaya koruğu kendi tuzunu taşır ve tuzlu suda haşlandığında meze yenmeyecek kadar tuzlanır.
Bu tarife henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.
Bu tarifi beğenenlerin denediği, aynı sofraya yakışan tarifler.
Önerin, şikayetin veya sorun — hepsine kulak veriyoruz.
Yazdıkların kaydedildi. Ekibimiz okuyacak; bir e-posta adresi bıraktıysan gerektiğinde oradan döneriz.