Kırmızı kapya biberi közlenince kendi şekerini karamelize eder ve çiğ hâlindeki keskinliğini bırakır; bebeğe tanıtılabilecek en tatlı sebzelerden biri hâline gelir. Tek sebzeli bir ezmedir, yani yeni bir tadı tek başına denemek için uygundur. Asıl mesele kabuğun tamamen soyulması: biberin kabuğu ince ve şeffaf bir zar hâlinde ağızda kalır.
Biberleri yıkayıp iyice kurulayın, saplarını koparmayın. Yağlı kâğıt serilmiş tepsiye birbirine değmeyecek şekilde tek sıra dizin. Islak biber közlenmek yerine buharda pişer ve kabuğu kabarmaz.
Önceden 200 dereceye ısıtılmış fırında yirmi iki dakika kadar tutun. Kabuk yer yer siyah lekelenip biberin üstünden kabararak ayrılmaya başladığında bir maşayla çevirin. Biberin sönüp büzüşmesi ve kabuğun etten ayrılması aranan görüntüdür.
Sıcak biberleri hemen kapaklı bir kaba alıp kapağını kapatın. Kendi buharıyla terleyen biberin kabuğu etinden ayrılır ve sonra parmakla tek hamlede kalkar.
Kabuğu parmaklarınızla soyun, sapı ve içindeki çekirdek yuvasını tamamen çıkarın. Kalan tek tük çekirdekleri de ayıklayın: çekirdek pişmiş biberin içinde sert bir tane olarak kalır ve bebeğin ağzında ezilmez. Sonra biberi süzgece alıp biriken suyunu akıtın.
Biberleri blenderdan geçirin, zeytinyağını ve 30 mililitre suyu ekleyip bir kez daha çekin. Kaşıktan ağır akan, ipeksi bir kıvam olmalı. Tanecik hissediyorsanız ince gözlü süzgeçten geçirin.
Fırından çıkan biberleri kapaklı bir kapta on dakika terletmeden soymaya kalkmayın; terlemeyen biberin kabuğu yaprak yaprak kopar ve etinin yarısı kabukla birlikte gider.
Bu tarife henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.
Bu tarifi beğenenlerin denediği, aynı sofraya yakışan tarifler.
Önerin, şikayetin veya sorun — hepsine kulak veriyoruz.
Yazdıkların kaydedildi. Ekibimiz okuyacak; bir e-posta adresi bıraktıysan gerektiğinde oradan döneriz.