Mısır koçanı jölesi, taneleri bıçakla kesilerek alınmış taze koçanların kaynatılıp bu suyun pektin ve şekerle jöleye bağlanmasıyla yapılan eski bir çiftlik kavanozudur. Koçan suyu bal renginde çıkar ve jöleye balı andıran, hafif tahıl kokulu bir tat verir; kırmızı ya da mor koçan kullanılırsa jöle pembeye çalar. Taneler yemeğe, koçan kavanoza gider; çoğu mutfakta çöpe atılan bir parça değerlendirilir.
Mısırların tanelerini başka bir yemek için bıçakla koçandan kesin ve koçanları aynı gün kullanın. Koçanları soğuk suda fırçayla yıkayın, uçlardaki kurumuş ya da kararmış kısmı kesip atın ve her koçanı üç parçaya bölün.
Koçanları 2 litre suyla geniş bir tencereye alın, kaynatın ve kapak aralık orta ateşte 40 dakika kaynatın. Su bal rengine döner ve hafifçe koyulaşır.
Koçanları çıkarın, suyu tülbent serili süzgeçten geçirin ve 750 ml ölçün; fazlaysa kaynatarak azaltın, eksikse su ekleyin.
Pektini 50 g şekerle bir kapta iyice karıştırın; şekerle harmanlanmayan pektin topaklanır. Koçan suyunu ve limon suyunu geniş bir tencereye alın, pektinli şekeri çırparak serpin ve sürekli karıştırarak yüksek ateşte kaynatın.
Karıştırsanız da bastırılamayan fokurtuyla kaynamaya başlayınca kalan şekeri bir seferde ekleyin. Yeniden aynı kaynamaya gelince 2 dakika pişirin. Soğuk tabağa damlatılan jöle 1 dakika sonra itildiğinde kırışıyorsa ya da termometre 104–105 °C gösteriyorsa ocaktan alın ve köpüğünü süzün.
Kavanozları ve kapaklarını kaynar suda 10 dakika kaynatarak sterilize edin. Jöleyi sıcakken doldurun, 0,5–1 cm ağız payı bırakın, ağız kenarını temiz ıslak bezle silip kapatın. Soğuyunca buzdolabına kaldırın.
Mısır düşük asitli bir sebzedir: bu jöle kaynar su banyosuyla kilere kaldırılmaz, buzdolabında saklanır ve 4 hafta içinde tüketilir; limon suyunu azaltmayın. Jöle kavanozda tam donmak için 24 saat ister, bu bekleme süreye sayılmaz.
Pektini şekerden önce kaynatmak sırası önemli, tersini yapınca jöle tutmadı. İkinci kavanozda sıraya uydum ve aynı koçan suyuyla düzgün bir jöle çıktı, yani mesele koçanda değil sıradaymış.
Tanesi alınmış koçanı çöpe atmamak fikri hoşuma gitti, iki mısırdan bir kavanoz çıktı. Koçanları hemen kaynatmak gerekiyor, buzdolabında bir gün beklettiğim koçanlardan çıkan su daha zayıf ve renksizdi.
Süzerken tülbenti sıkmayın, bulanık jöle oluyor. Kendi ağırlığıyla damlasın, bende bir saat sürdü. Acele edip sıktığım ilk partide jöle donunca içinde asılı kalan parçacıklar göründü, tadı aynıydı ama kavanoz çamurlu duruyordu.
Bende jöle noktası 15 dakikada gelmedi, 22 dakika sürdü. Koçanlar tazeydi, suyu boldu herhâlde. Süreyi uzatırken ateşi yükseltmedim, yüksek ateşte şeker kenarlarda karamelleşip jölenin rengini koyulaştırıyor.
Süre koçanın suyuna göre değişiyor, saat yerine soğuk tabak deneyine bakın: bir damla şurup tabakta buruşuyorsa nokta gelmiştir.
Koçanları kaynatmadan önce ikiye kırdım, daha çok yüzey suya değdi ve renk bal rengine yaklaştı. Bıçakla kesmek yerine elle kırmak daha iyi, kesilen yüzden koçan tozu çıkıp suyu bulandırıyor.
Bu tarifi beğenenlerin denediği, aynı sofraya yakışan tarifler.
Önerin, şikayetin veya sorun — hepsine kulak veriyoruz.
Yazdıkların kaydedildi. Ekibimiz okuyacak; bir e-posta adresi bıraktıysan gerektiğinde oradan döneriz.