Semizotunun yaprağı etli ve sulu, sapı ise pişse bile liflidir; bu yüzden bebek püresine yalnız yaprak girer. Kendi tadı hafif ekşi ve tuzlumsudur, tek başına bebeğe ağır gelir. Kabak burada hem nötr bir taban kurar hem de oranı ikiye bir tutarak semizotunun tadını yumuşatır.
Yaprakları saplardan tek tek koparın ve kalın sapları hiç kullanmayın; sap uzun haşlamadan sonra bile lifli kalır. Yaprakları bir kâse suda çalkalayın, suyu dökün ve temiz suyla bir kez daha yıkayın. Kâsenin dibinde kum kalmıyorsa temizdir.
Kabağı soyup 2 santim küpler hâlinde doğrayın, 250 mililitre suyla tencereye alıp on iki dakika pişirin. Çatal hiç direnç görmeden batıyorsa hazırdır.
Yaprakları tencereye ekleyip beş dakika daha pişirin. Yapraklar çöküp rengi koyulaştığında pişmiştir. Semizotu kabaktan çok daha çabuk yumuşar, baştan atarsanız tadı dağılır.
Suyunu ayrı bir kaba süzün, katıları blenderdan geçirin. Haşlama suyunu kaşık kaşık ekleyerek kaşıktan ağır ağır akan kıvama getirin ve zeytinyağını karıştırın. Püre soğudukça koyulaşır, bu yüzden servis sıcaklığında biraz akışkan bırakın.
Semizotu toprağa yatarak büyüdüğü için yaprak diplerinde kum tutar; tek bir çalkalama yetmez, suyu değiştirerek iki kez yıkayın.
Semizot kendi suyunu saldığı için ek su gerekmedi, tarifteki miktarın yarısını kullandım.
Semizotu gerçekten sulu bir ot, suyu azaltmak doğru. Kalan suyu atmayın, kıvam koyulaşırsa geri ekleyebilirsiniz.
Zeytinyağını ocaktan aldıktan sonra kattım, pişirirken koyunca tadı değişiyor.
Semizotunun saplarını ayıklamak gerekiyor, bıraktığım saplar ezildikten sonra bile iplik gibi kaldı. Yaprakları tek tek koparmak uzun sürüyor ama bebek püresinde başka yolu yok, kevgirden de geçmiyorlar.
Bu tarifi beğenenlerin denediği, aynı sofraya yakışan tarifler.
Önerin, şikayetin veya sorun — hepsine kulak veriyoruz.
Yazdıkların kaydedildi. Ekibimiz okuyacak; bir e-posta adresi bıraktıysan gerektiğinde oradan döneriz.