Kalın tabanlı, kapağı sıkı kapanan bir tencereye ayçiçek yağını koyup orta ateşte ısıtın. İçine üç tane mısır atın ve kapağı kapatın; bu üç tane patladığında yağ doğru sıcaklığa gelmiş demektir. Yağ yeterince ısınmadan konan taneler yağı emerek yumuşar ve hiç patlamaz.

Öncü taneler patlayınca tencereyi ateşten alın, kalan mısırı dökün ve tabanda tek kat olacak şekilde yayın. Kapağı kapatıp ateşe geri koyun ve patlamalar sıklaşınca tencereyi sapından tutup her yirmi saniyede bir yatay olarak sallayın; sallamak patlamamış taneleri tabana indirir, patlamışları yakılmaktan kurtarır. Patlama sesi iki saniyede bire düşünce tencereyi ateşten alın ve kapağı otuz saniye daha kapalı tutun.

Tereyağını küçük bir tavada ya da mikrodalgada kısık ısıda eritin; köpürmesi dursun ama rengi koyulaşmasın. Patlamış mısırı geniş bir kâseye alın, eriyen tereyağını tek noktaya değil kâseyi çevirerek ince bir çizgi hâlinde gezdirin, sonra tuz ve toz biberi serpip iki kaşıkla alttan üste karıştırın. Yağı tek yere dökerseniz mısırın bir kısmı ıslanır, geri kalanı kuru kalır.

Kâseyi hafifçe silkeleyip bir dakika bekletin; patlamamış ve yarım patlamış sert taneler dibe iner. Kâsenin üstündeki mısırı servis kabına alın, dipte kalan sert taneleri ayırıp atın. Bu adım küçük çocuk sofrasında zorunludur: sert tane hem dişi kırar hem boğulmaya yol açar. Patlamış mısır dört yaşından küçük çocuklara hiç verilmez, daha büyük çocuklara ise oturarak ve gözetim altında ikram edilir.