Wafu, Japon lokantalarında yeşil salatanın üzerine dökülen berrak sostur; susam ezmeli goma dare'nin aksine opak değildir ve kremsi bir yapısı yoktur. Sosu bağlayan şey rendelenmiş soğandır: suyu ve lifi, yağ ile sirkeyi birkaç dakikalığına bir arada tutar. Marul, domates ve rendelenmiş turpla servis edilir.
Soğanı ince delikli rendede, suyuyla birlikte bir kâseye rendeleyin. Suyu dökmeyin: sosu bağlayan asıl şey o sudur. Soğanın keskinliği rahatsız ediyorsa rendeyi bir süzgece alıp soğuk suyun altında kısa bir saniye geçirin, ama suyunu tamamen kaçırmayın.
Soya sosunu, pirinç sirkesini ve şekeri bir kavanozda şeker çözünene kadar karıştırın. İki yağı da ince bir tel hâlinde akıtarak çırpın. Karışım bir iki saniyeliğine bulanıklaşıp tek parça görünmeli.
Rendelenmiş soğanı suyuyla birlikte ekleyip karıştırın; sos hafifçe koyulaşır ve rengi mattan bulanığa döner. Kavrulmuş susamı son olarak ekleyin. Sos salataya dökülmeden hemen önce bir kez daha çalkalanır.
Sos beklediğinde yağ ve sirke ayrışır; bu bir kusur değildir, servis öncesi kavanozda çalkalanır.
Soğanı rendeleyip suyuyla birlikte katmak sosun bağlanmasını sağlıyor, doğranmış soğanla yağ ve sirke ayrı duruyor. Susam yağını da az koyun, çok koyunca diğer tatları örtüyor.
Bu tarifi beğenenlerin denediği, aynı sofraya yakışan tarifler.
Önerin, şikayetin veya sorun — hepsine kulak veriyoruz.
Yazdıkların kaydedildi. Ekibimiz okuyacak; bir e-posta adresi bıraktıysan gerektiğinde oradan döneriz.